Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ένας εισαγόμενος πόλεμος

Το περασμένο Σάββατο 5.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου. Κούρδοι, νέες, νέοι, γέροι και παιδιά διαδήλωσαν ειρηνικά μεν, αλλά βρίζοντας τον Ερντογάν. Κάποιοι Τούρκοι στα πεζοδρόμια τους έβριζαν, επειδή προσβάλλουν τον αγαπημένο τους Πρόεδρο. Ανάλογες διαδηλώσεις έγιναν στην Κολωνία, το Αμβούργο, το Αννόβερο και τη Φραγκφούρτη, ενώ την ίδια στιγμή σε τζαμιά της τουρκικής (και κουρδικής) μειονότητας γίνονται δεήσεις για νίκη του τουρκικού στρατού. Οι προσευχές είναι μόνο το κερασάκι στην τούρτα, η εξόφθαλμη απόδειξη για κάθε... άσχετο που ζει στις πόλεις με μεγάλη τουρκική κοινότητα ότι πια ο πόλεμος στη Συρία έχει φτάσει στις γερμανικές γειτονιές. Για την ώρα χωρίς αιματοχυσίες, αλλά με καυγάδες, καρφώματα και διαδηλώσεις

“Ω, Αλλάχ, οδήγησε τον ένδοξο στρατό μας στη νίκη”. Μ’ αυτά τα λόγια ξεκίνησε ο ιμάμης στη Χέρνε την προσευχή την πρώτη μέρα της τρίτης τουρκικής εισβολής στη Συρία και συνέχισε διαβάζοντας το 48ο κεφάλαιο από το Κοράνι, το κεφάλαιο (σούρα) της νίκης.

Καθόλου παράξενο, οι δεήσεις στις εκκλησιές και τα τζαμιά συνηθίζονται σε καιρό πολέμου. Μόνο που η Χέρνε δεν είναι το Τσανάκαλε. Είναι μια πόλη στην καρδιά της κοιλάδας του Ρουρ, στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία. Επιπλέον οι μετανάστες από την Τουρκία που ζουν εκεί εδώ και τρεις γενιές δεν είναι μόνο Τούρκοι, είναι και Κούρδοι. Προσεύχεται, λοιπόν, ο ιμάμης στη Χέρνε να νικήσει ο τουρκικός στρατός τους Κούρδους.

Το τζαμί της Χέρνε ανήκει στην Dibit, τη μεγαλύτερη ισλαμική οργάνωση στη Γερμανία, με 900 κοινότητες και τεμένη στη χώρα. Η Dibit υπάγεται απευθείας στην κρατική θρησκευτική υπηρεσία Diyanet της Άγκυρας και οι άνθρωποί της κάλεσαν τους πιστούς να προσεύχονται καθημερινά για την επιτυχία του τουρκικού στρατού.

Επισήμως η εκπρόσωπος της οργάνωσης το διαψεύδει, αλλά η Dibit είναι γνωστή για την αμέριστη υποστήριξή της στον Ερντογάν. Και οι προσευχές είναι μόνο το κερασάκι στην τούρτα, η εξόφθαλμη απόδειξη για κάθε... άσχετο που ζει στις πόλεις με μεγάλη τουρκική κοινότητα ότι πια ο πόλεμος στη Συρία έχει φτάσει στις γερμανικές γειτονιές. Για την ώρα χωρίς αιματοχυσίες, αλλά με καυγάδες, καρφώματα και διαδηλώσεις.

Βρίζοντας τον Πρόεδρο

Το περασμένο Σάββατο για παράδειγμα 5.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στο Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου -μια γειτονιά που κάποτε ονομαζόταν “μικρή Ιστανμπούλ”- στο πλαίσιο του “μήνα ενάντια στην αποικιοκρατία”. Σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές, όταν οι διαδηλωτές ήταν κυρίως Λατινοαμερικανοί αυτή τη φορά τον τόνο τον έδιναν οι Κούρδοι.

Νέες, νέοι, γέροι και παιδιά διαδήλωσαν ειρηνικά μεν, αλλά βρίζοντας τον Ερντογάν. Και με κάποιους Τούρκους στα πεζοδρόμια να τους βρίζουν με τη σειρά τους, επειδή προσβάλλουν τον αγαπημένο τους Πρόεδρο. Ανάλογες διαδηλώσεις έγιναν στην Κολωνία, το Αμβούργο, το Αννόβερο και τη Φραγκφούρτη, επίσης χωρίς να γίνουν επεισόδια.

“Το κουρδικό ζήτημα, έως ένα βαθμό άλυτο θέμα ταυτότητας στην Τουρκία, έφτασε στη Γερμανία μαζί με τη μετανάστευση τη δεκαετία του 1960” υποστηρίζει ο Μπουράκ Κοπούρ, πολιτικός επιστήμονας στο Βερολίνο. Το μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής κοινότητας, ανεξαρτήτως εάν πρόκειται για Τούρκους ή Κούρδους, είναι άνθρωποι συντηρητικοί και θρήσκοι. Κι επειδή η Γερμανία άργησε δυο... γενιές να παραδεχτεί ότι είναι χώρα μετανάστευσης, παραμέλησε σε βαθμό κακουργήματος τις πολιτικές ένταξης, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των “Γερμανότουρκων”, όπως τους ονομάζουν πλέον, να είναι γκετοποιημένοι. Και κολλημένοι στις αντιλήψεις που έφεραν μαζί τους από την Ανατολία.

Οι πιέσεις της Άγκυρας

Επιπλέον η Άγκυρα προσπαθούσε πάντα με τις Dibit και σία να τους κρατά δεμένους στο άρμα της και να ασκεί πιέσεις τόσο στους μετανάστες κουρδικής καταγωγής όσο και στους εκάστοτε αντικαθεστωτικούς.

“Τώρα η πολεμική προπαγάνδα του καθεστώτος Ερντογάν μέσω των τουρκικών μέσων ενημέρωσης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης φτάνει σε χρόνο ρεκόρ στην τουρκική κοινότητα και πολώνει το κλίμα” τονίζει ο Κοπούρ. Κι αυτό κάνει τη δεύτερη και τρίτη γενιά με κουρδική καταγωγή να νιώθει αποσυνάγωγη.

Τούρκοι δημοσιογράφοι στη Γερμανία υποστηρίζουν ότι στις μεγαλύτερες τάξεις των σχολείων και στους χώρους μαθητείας υπάρχει συχνά ένταση μεταξύ νέων τουρκικής και κουρδικής καταγωγής -και βρίζονται συνήθως στα γερμανικά. Βέβαια και μεταξύ των ανθρώπων κουρδικής καταγωγής υπάρχουν πολιτικές διαφορές, ενίοτε και μέσα στην ίδια οικογένεια, με τους μισούς να στηρίζουν το PKK και τους άλλους μισούς να μην θέλουν να το δουν ζωγραφιστό.

Ωστόσο, πολλοί από τους Κούρδους που ήρθαν μετανάστες στη Γερμανία (υπολογίζονται πάνω από ένα εκατομμύριο) το έκαναν για να γλιτώσουν και την τουρκική κρατική καταπίεση. Για κάποια χρόνια έβλεπαν με συμπάθεια τον Ερντογάν, όταν έκανε τα ανοίγματα προς τους Κούρδους, αλλά τα τελευταία χρόνια τον θεωρούν εχθρό και απειλή. Και τις τελευταίες μέρες σφαγέα των δικών τους στη Βόρεια Συρία.

Απειλή θεωρούν και τους πιστούς οπαδούς του Ερντογάν στη Γερμανία -και δη όχι μόνο οι Κούρδοι. Αλλά και όσοι δημόσια έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στον... μεγάλο Πατισάχ.

Στο ταξί

Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που διηγείται ο πρώην πρόεδρος των Πρασίνων Τζεμ Όζντεμιρ, “Γερμανότουρκος” από τη Στουτγκάρδη, που έχει βρεθεί στο στόχαστρο του Τούρκου Προέδρου. “Σχεδόν κάθε φορά που ανεβαίνω σε ταξί στο Βερολίνο ο οδηγός είναι Γερμανότουρκος σαν κι εμένα. Ή θα με βρίσει ή θα οδηγήσει όσο πιο επικίνδυνα μπορεί για να φοβηθώ ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα με αγριοκοιτάζει όλη την ώρα” λέει.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Το μίσος τούς τραβάει στον πάτο

Αν η Ν.Δ. δεν είχε επενδύσει, ως αντιπολίτευση, τόσο μίσος στο προσφυγικό, αν δεν είχε αγκαλιάσει όλα τα έξαλλα ακροδεξιά στοιχεία, αν δεν είχε βγει στα κεραμίδια για τα ξέφραγα αμπέλια, δεν θα είχε προσαράξει τόσο δραματικά στο προσφυγικό.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις