Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γερμανική Χριστιανοδημοκρατία: Το μεγάλο ξεκατίνιασμα

Η ήττα φέρνει γκρίνια, ακόμη και σε ένα κόμμα αρχηγικό -“κλαμπ της Καγκελαρίας”, το έλεγαν κάποτε- όπως το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας. Κι ακόμη μεγαλύτερη γκρίνια φέρνει ο φόβος της ήττας. Διότι, για την ώρα, περί φόβου πρόκειται. Μπορεί η CDU να έχει φέρει τα ιστορικά χαμηλότερα αποτελέσματά της στις τοπικές εκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας διετίας, μπορεί την περασμένη Κυριακή στη Θουριγγία να τερμάτισε τρίτη, πίσω από την Αριστερά και την ακροδεξιά AfD, ωστόσο στο ομοσπονδιακό επίπεδο κυβερνάει συνεχώς από το 2005. Εάν η Άγκελα Μέρκελ ολοκληρώσει την τρέχουσα θητεία της -όπως μονότονα δηλώνει από την ημέρα που υπέγραψε τη συμφωνία για τον πολλοστό μεγάλο συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες-, η CDU θα μετράει το 2021 δεκαέξι συναπτά έτη στην Καγκελαρία. Επιπλέον, εξακολουθεί να προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, έστω με ψαλιδισμένα τα φτερά - και το μόνο κόμμα που έχει καταφέρει μία φορά να την προσπεράσει ήταν οι Πράσινοι. Στα αριστερά της δεν υπάρχει, για την ώρα, δυνατότητα να διαμορφωθεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ενώ στα δεξιά της η AfD ακροβατεί στα όρια του συντάγματος και κανένα δημοκρατικό κόμμα δεν θέλει να συνεργαστεί μαζί της. Συνεπώς, ο φόβος να αποχαιρετήσει το 2021 την εξουσία είναι περιορισμένος. Στη χειρότερη για τους Χριστιανοδημοκράτες περίπτωση, θα γίνουν οι μικροί κυβερνητικοί εταίροι εάν οι Πράσινοι κάνουν το θαύμα τους - και με δεδομένο ότι αργεί η... ανάσταση της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας.

Οι άντρες πήραν τ’ όπλο τους

Προς τι λοιπόν τόση γκρίνια; Γιατί έχουν βγει οι -γνήσιοι δεξιοί- άνδρες της CDU και πυροβολούν τόσο τη Μέρκελ όσο και τη νέα πρόεδρο του κόμματος, Άνεγκρετ Κραμπ Κάρενμπαουερ (ΑΚΚ); Τι κρύβεται πίσω από το κύμα της... ανυπακοής σε ένα κόμμα που είχε μάθει να είναι υπάκουο στον/στην εκάστοτε καγκελάριό του;

Οι ερμηνείες είναι, μπακάλικα, δύο. Η πρώτη είναι περίπου ιδεολογική, καθώς εδώ και χρόνια η συντηρητική... ψυχή της CDU κατηγορεί τη Μέρκελ για σοσιαλδημοκρατικές αποκλίσεις - τόσο στον κοινωνικό όσο και στον οικονομικό τομέα. Και της επιρρίπτει ότι έχει αφήσει κενό τον χώρο προς τα δεξιά, με αποτέλεσμα να επελαύνει η -“πατρίς, θρησκεία, οικογένεια”- AfD και όλα τα ξενοφοβικά και ισλαμοφοβικά κινήματα.

Η δεύτερη ερμηνεία είναι η προσωπική δίψα των... γκρινιάρηδων για την εξουσία. Δεν είναι τυχαίο ότι την πιο σκληρή κριτική στη Μέρκελ την ασκεί ο Φρίντριχ Μερτς, ο κυριότερος αντίπαλος της ΑΚΚ για την προεδρία του κόμματος πέρσι, που ακόμη δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα του. Σε συνέντευξή του στη γερμανική τηλεόραση (ZDF) ο Μερτς χαρακτήρισε την εικόνα της κυβέρνησης «πολύ άσχημη» και επέρριψε στη Μέρκελ αδυναμία να ηγηθεί πολιτικά και να παίρνει ξεκάθαρες θέσεις. “Δεν μπορώ να διανοηθώ”, δήλωσε ο Μερτς, “ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί ώς τις επόμενες εκλογές, το 2021”.

Φιλοδοξίες

Το όνειρο του Μερτς είναι να σπάσει τη χριστιανοδημοκρατική παράδοση, που θέλει τον/την πρόεδρο του κόμματος να έχει την πρωτοκαθεδρία στο χρίσμα για την Καγκελαρία, και να είναι αυτός αντί της ΑΚΚ ο υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Είναι πεπεισμένος ότι αυτός μπορεί να... επαναπατρίσει την ακροδεξιά ψήφο, αν και πολλοί Γερμανοί αναλυτές εκτιμούν ότι θα διώξει την κεντρώα. Πάντως, σύμμαχος του Μερτς σ’ αυτό τον... αγώνα είναι ο επικεφαλής της κομματικής νεολαίας Τίλμαν Κούμπαν, που από καιρό προσπαθεί να πριονίσει την ΑΚΚ. Από κοντά και ένας ακόμη πρώην ισχυρός άνδρας του κόμματος, από αυτούς που ξεπάστρεψε στην πορεία της προς την παντοδυναμία η Μέρκελ, ο Ρόναλντ Κοχ, ο οποίος, σε συνέντευξή του, υποστήριξε ότι “το έλλειμμα επιχειρημάτων της ηγεσίας και κυρίως της καγκελαρίου” πρέπει να σταματήσει, ενώ κάλεσε την CDU να σταματήσει τους συμβιβασμούς και να πάψει να αποδέχεται “την κακή συμπεριφορά ως έκφραση μοντερνισμού”.

Για την ώρα, οι επιθέσεις ενάντια στη Μέρκελ και τη διάδοχο της... καρδιάς της εξαπολύονται από τους εκφραστές της δεξιάς και της νεοφιλελεύθερης πτέρυγας του κόμματος, οι οποίοι μονίμως διαφωνούν με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές των δύο. Ωστόσο, στο κόμμα επικρατεί γενικευμένη δυσαρέσκεια τόσο για τη λειτουργία του κυβερνητικού συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες όσο και για τις αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες. Μένει να φανεί εάν αυτή θα εκφραστεί μαζικά στο συνέδριο της CDU σε ένα μήνα.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Το μίσος τούς τραβάει στον πάτο

Αν η Ν.Δ. δεν είχε επενδύσει, ως αντιπολίτευση, τόσο μίσος στο προσφυγικό, αν δεν είχε αγκαλιάσει όλα τα έξαλλα ακροδεξιά στοιχεία, αν δεν είχε βγει στα κεραμίδια για τα ξέφραγα αμπέλια, δεν θα είχε προσαράξει τόσο δραματικά στο προσφυγικό.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις