Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η μάχη για τα σύμβολα και η Τουρκία

Κάτι παράξενο, σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι, παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες - μόνο που έχει αληθινούς νεκρούς. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι έχουν ακροβολιστεί στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, παρακολουθούν έναν πόλεμο που μαίνεται δυο - τρία χιλιόμετρα μακριά...

Της ΚΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗ

Κάτι παράξενο, σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι, παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες - μόνο που έχει αληθινούς νεκρούς. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι έχουν ακροβολιστεί στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, παρακολουθούν έναν πόλεμο που μαίνεται δυο - τρία χιλιόμετρα μακριά, μεταδίδουν ώρα με την ώρα την προέλαση των μαχητών του Χαλιφάτου στην κουρδική πόλη Κομπανί. Δείχνουν ξανά και ξανά τα πλάνα από τη σημαία του Ισλαμικού Κράτους που ανεμίζει στη μιαν άκρη της πόλης και αναρωτιούνται μεγαλοφώνως πώς είναι δυνατόν να βομβαρδίζουν οι πανίσχυροι Αμερικανοί κι όμως οι τζιχαντιστές να προελαύνουν ανενόχλητοι.

Τέτοιες πόλεις κατέλαβαν πολλές τους τελευταίους μήνες οι τζιχαντιστές, τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία, αλλά η Κομπανί πάει να γίνει σύμβολο. Δεν είναι στρατηγικά σημαντικότερη από άλλες, αλλά είναι η απόδειξη ότι το Χαλιφάτο μπορεί να νικήσει τη νέα συμμαχία των προθύμων -και λιγότερο προθύμων- μπροστά στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Και δη σε ζωντανή μετάδοση.

Οι μόνοι που υπερασπίζονται την Κομπανί είναι οι Κούρδοι κάτοικοί της. Ο έξω κόσμος -ΗΠΑ, Ευρώπη, Τουρκία- υπόσχεται συνεχώς βοήθεια, αλλά αυτή δεν έρχεται.

Ειδικά για τη γειτονική Τουρκία αυτή η… απραξία τείνει να γίνει μείζον εσωτερικό πρόβλημα. Στις προεδρικές εκλογές του Αυγούστου ένα μεγάλο μέρος των Κούρδων της Τουρκίας είχε δώσει την ψήφο του στον Ερντογάν, ενώ οι διαπραγματεύσεις για μια μόνιμη ειρήνευση με το ΡΚΚ προχωρούσαν μετ' εμποδίων, αλλά προχωρούσαν.

Τώρα οι Κούρδοι της Τουρκίας βλέπουν τους αδελφούς τους της Συρίας -με τους οποίους είχαν πάντα καλύτερη σχέση απ' ό,τι με αυτούς του Ιράκ- να σφάζονται στην άλλη πλευρά των συνόρων και τους Τούρκους στρατιώτες να τους εμποδίζουν να πάνε να βοηθήσουν. Κι ακούνε τον Ερντογάν να λέει ότι γι' αυτόν δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ ΡΚΚ και Ισλαμικού Κράτους. Βλέπουν επίσης τα τανκς του τουρκικού στρατού να έχουν παραταχθεί κατά μήκος των συνόρων, αλλά να μην ρίχνουν ούτε μια μπαταριά εναντίον των τζιχαντιστών.

Βέβαια, η κυβέρνηση της Άγκυρας δηλώνει έτοιμη για αποστολή στρατευμάτων επί του εδάφους στη Συρία, αλλά πιέζει τους συμμάχους της να κηρύξουν έναν διμέτωπο πόλεμο, ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και τον Μπασάρ Αλ Άσαντ. Αλλά οι Κούρδοι ποτέ δεν είδαν τον Άσαντ ως εχθρό.

Γιατί, λοιπόν, να συνεχίσουν να διαπραγματεύονται με τον Ερντογάν για μια ειρηνική επίλυση του Κουρδικού;

Δείτε όλα τα σχόλια