Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κρίση εμπιστοσύνης

Κάποτε, όταν συγκεντρώνονταν τέτοιες μέρες οι «μεγάλοι» της οικονομίας και της πολιτικής στο Νταβός, οι κοινοί θνητοί -όταν μάθαιναν κάτι από τα όσα λέγονταν στο ελβετικό θέρετρο- έβλεπαν πώς διαμορφώνονταν οι τάσεις στην παγκόσμια οικονομία, πώς πετύχαιναν ή αποτύγχαναν...

Της ΚΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗ

Κάποτε, όταν συγκεντρώνονταν τέτοιες μέρες οι «μεγάλοι» της οικονομίας και της πολιτικής στο Νταβός, οι κοινοί θνητοί -όταν μάθαιναν κάτι από τα όσα λέγονταν στο ελβετικό θέρετρο- έβλεπαν πώς διαμορφώνονταν οι τάσεις στην παγκόσμια οικονομία, πώς πετύχαιναν ή αποτύγχαναν κάποιες ανεπίσημες συναντήσεις κορυφής στην παγκόσμια πολιτική. Θα θυμάστε, π.χ., την απρόσμενη προσέγγιση Παπανδρέου- Οζάλ με φόντο το αναμμένο τζάκι στις ελβετικές Άλπεις.

Φέτος, από το άτυπο ραντεβού των ισχυρών δεν περιμένει κανείς τίποτε. Ή, εν πάση περιπτώσει, καμία ευχάριστη «έκπληξη». Άλλωστε, το «πρόσωπο της ημέρας» δεν πρόκειται να συμμετάσχει στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι έχει πιο σημαντικά πράγματα να κάνει.

Οι υπόλοιποι θα πληρώσουν αστρονομικά ποσά -πολύ περισσότερα από το συνηθισμένο λόγω της ανατίμησης του ελβετικού φράγκου- για να ακούσουν υποκριτικές εκκλήσεις για λιγότερη απληστία, όπως γίνεται συστηματικά από τότε που ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, για να μιλήσουν εξωδίκως για το πρόβλημα του εξτρεμισμού, και, κυρίως, για να κάνουν προσωπικές επαφές για μπίζνες. Και θα αντιμετωπίσουν πάλι με υποκριτική αμηχανία τη συνεχώς κλιμακούμενη κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στη Γηραιά Ήπειρο.

 

Κρίση εμπιστοσύνης έναντι της πολιτικής, των επιχειρήσεων, του Τύπου

Αν εξαιρέσει κανείς τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, που καταφέρνει να διατηρεί την εμπιστοσύνη των πολιτών της -αφενός διότι η οικονομία στη χώρα της τα πάει καλά, αφετέρου, διότι το χαρακτηριστικό της «μαμάς» Μέρκελ είναι ότι κανείς εντός των γερμανικών συνόρων δεν τη θεωρεί αλαζονική- δεν υπάρχει Ευρωπαίος πρωθυπουργός που να χαίρει μεγάλης εμπιστοσύνης στον λαό του. Ακόμη λιγότερη είναι η εμπιστοσύνη των ανθρώπων στις τράπεζες -σήμερα όχι η Εθνική, αλλά ούτε η κραταιότερη τράπεζα της Ευρώπης δεν θα μπορούσε να διαφημίζεται ως «η μεγάλη μας φίλη»- και στις μεγάλες εταιρείες. Είδαν πόσο εύκολα βάζουν λουκέτο μεγάλα εργοστάσια -και νεκρώνουν μαζί τους ολόκληρες πόλεις- επειδή το απαιτεί ο «ανταγωνισμός». Χόρτασαν διατροφικά σκάνδαλα, οικολογικές καταστροφές, βαρβάτες χρεοκοπίες εταιρειών, με θύματα πάντα τους απλούς καταναλωτές και συνήθως στο απυρόβλητο τους άπληστους θύτες. Αλλά και ο ευρωπαϊκός Τύπος, οι συνήθως έγκυρες εφημερίδες και όχι τα ταμπλόιντ, βλέπει δικαίως ή αδίκως την αξιοπιστία του να μειώνεται.

Η οικονομική και πολιτική ελίτ του πλανήτη θα έπρεπε να ασχοληθεί σοβαρά με αυτή την κρίση αξιοπιστίας - αλλά ίσως δεν την αντιλαμβάνεται καν. Και δεν έχει καμία διάθεση να αλλάξει τα αίτια που την προκαλούν.

Δείτε όλα τα σχόλια