Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

"Το τρίκυκλο ήταν της χούντας!"

Του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη - Η δολοφονία του Λαμπράκη ήταν βασικός κρίκος μιας μακριάς αλυσίδας συνωμοσιών και εγκλημάτων με στρατηγικό στόχο την επιβολή δικτατορίας. Ήδη από το 1962 ο Γ. Γεωργαλάς, ο θεωρητικός εγκέφαλος της χούντας, είχε εισηγηθεί στην ΚΥΠ την οργάνωση «αντισυγκεντρώσεων προς εξουδετέρωσιν των κομμουνιστών υπό καταλλήλων προσώπων»

ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΜΗΤΑΦΙΔΗ

Την Τετάρτη 22 Μαΐου 1963 θα διαδραματιζόταν στη Θεσσαλονίκη μία από τις κορυφαίες στιγμές που σφράγισε ανεξίτηλα την Ιστορία της χώρας. Ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης, 51 ετών, υφηγητής της Ιατρικής και βαλκανιονίκης, έπεφτε θανάσιμα τραυματισμένος, στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Ερμού, από τους παρακρατικούς φονιάδες Σπύρο Γκοτζαμάνη και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδη, που εφόρμησαν με τρίκυκλο εναντίον του. Κλινικά νεκρός, ο «μαραθωνοδρόμος της ειρήνης» θα αφήσει την τελευταία του πνοή στις 27 Μαΐου του 1963 στο ΑΧΕΠΑ.

Η δολοφονική επίθεση στον Γ. Τσαρουχά

Την τύχη του Λαμπράκη λίγο έλειψε να έχει και ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ Γιώργης Τσαρουχάς, που λίγο πριν είχε χτυπηθεί από τους παρακρατικούς «αντιφρονούντας», οι οποίοι πολιορκούσαν τα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, όπου γινόταν η συγκέντρωση των «Φίλων της Ειρήνης».

Ό,τι δεν κατάφερε ο θηριώδης παρακρατικός τραμπούκος «Αντωνάρας» Πιτσώκος, που κακοποίησε άγρια τον Γ. Τσαρουχά, θα το καταφέρουν πέντε χρόνια αργότερα οι δήμιοι της χούντας. Στις 9 Μαΐου 1968, στο ανακριτικό κολαστήριο της ΚΥΠ στο Γ' Σ.Σ. (σήμερα Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης) θα δολοφονήσουν μετά από βασανιστήρια τον Γιώργη Τσαρουχά.

Αλυσίδα συνωμοσιών και εγκλημάτων

Η δολοφονία του Λαμπράκη ήταν βασικός κρίκος μιας μακριάς αλυσίδας συνωμοσιών και εγκλημάτων με στρατηγικό στόχο την επιβολή δικτατορίας. Γιατί «το τρίκυκλο ήταν της χούντας», όπως έγραψαν χαρακτηριστικά στο περιοδικό «Επίκαιρα» ο Γιώργος Μπέρτσος και ο Γιάννης Βούλτεψης, που μαζί με τον Γιώργο Ρωμαίο αποτέλεσαν συμβολικά «το δημοσιογραφικό τρίκυκλο» το οποίο συνέβαλε αποφασιστικά στην αποκάλυψη και διαλεύκανση των συνωμοτικών πτυχών αυτού του στυγερού πολιτικού εγκλήματος.

Το σχέδιο για τις αντισυγκεντρώσεις

Ήδη από το 1962, ο Γ. Γεωργαλάς, ο θεωρητικός εγκέφαλος της χούντας, είχε εισηγηθεί στην ΚΥΠ την οργάνωση «αντισυγκεντρώσεων προς εξουδετέρωσιν των κομμουνιστών υπό καταλλήλων προσώπων» - όπως, π.χ., ήταν η ψευδεπίγραφη αντικομμουνιστική συμμορία «Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος» του δωσίλογου «φον» Ξ. Γιοσμά. Την εκπόνηση των σχεδίων για τις αντισυγκεντρώσεις είχε αναλάβει η λεγόμενη «Αφανής Επιτροπή», που είχε συσταθεί μετά την εκλογική επιτυχία της ΕΔΑ το 1958 με την επίβλεψη - χρηματοδότηση της CIA. Από αυτό το «επιτελείο του εγκλήματος», στο οποίο συμμετείχε και ο κατοπινός αρχιπραξικοπηματίας Παπαδόπουλος, προήλθε το κατεπείγον σήμα του Γενικού Επιτελείου Στρατού προς τις στρατιωτικές μονάδες, στις 24.5.1963, με τίτλο «Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ», που υπέγραφε ο στρατοδίκης της δίκης του ΑΣΠΙΔΑ συνταγματάρχης Απ. Ζαλαχώρης.

Ο ίδιος, βέβαια, αποποιήθηκε κάθε ευθύνη όταν διέφυγε στο εξωτερικό μετά το βασιλικό «αντιπραξικόπημα» - οπερέτα στις 13.12.1967. Ξεπερνώντας σε κυνισμό την κατάπτυστη ανακοίνωση της αστυνομίας και τα δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού Τύπου ότι ο Λαμπράκης έπεσε θύμα «τροχαίου ατυχήματος ενώ ηγείτο διαδηλώσεως κομμουνιστών»(!), ο Ζαλαχώρης θριαμβολογούσε για τη δολοφονία, αφού τάχα «ο λαός της Θεσσαλονίκης, προκληθείς υπό των ερυθρών πρακτόρων, έδωσε την απάντησίν του» (!). Ένας λαός που με βουρκωμένα μάτια κατευόδωσε στον σιδηροδρομικό σταθμό τον «Σπάρτακο της ειρήνης και της δημοκρατίας» με το σύνθημα - έμβλημα μιας ολόκληρης γενιάς «Ο Λαμπράκης ζει, σε αγώνες μάς καλεί!».

Φοβήθηκαν την κηδεία Λαμπράκη

Γι’ αυτό είχαν αποφασίσει ακόμη και την επιβολή στρατιωτικού νόμου την ημέρα της πάνδημης κηδείας του Γρ. Λαμπράκη, για να καταστείλουν «ενδεχόμενες κομμουνιστικές ταραχές» - όπως εξάλλου προέβλεπε και το ψυχροπολεμικό σύνταγμα του 1952. Γιατί όχι, αφού η δολοφονία του Λαμπράκη ήταν «κομμουνιστική σκευωρία»(!) και, σύμφωνα με την «κυβέρνησιν του αίματος της ΕΡΕ» (Γ. Παπανδρέου), «ο διεθνής κομμουνισμός έχει εξαπολύσει μίαν οργανωμένην επίθεσιν εναντίον της Ελλάδος».

Συνιστούσε μάλιστα «πράξιν δημαγωγικήν και αντεθνικήν η πολιτική εκμετάλλευσις των γεγονότων της Θεσσαλονίκης ... παρόμοια των οποίων είναι δυνατόν να συμβούν εις όλα τα κράτη, και τα πλέον δημοκρατικά, και δεν δημιουργούν ευθύνας διά την κυβέρνησιν... εφόσον δεν δύνανται να ελεγχθούν παρ’ αυτής»(!).

Οι εξοργιστικές δικαιολογίες Καραμανλή

Χαρακτηριστικές για την αλαζονεία τους είναι οι εξοργιστικές δικαιολογίες του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή για τον «θάνατον του ασήμαντου και ατυχούς Λαμπράκη» (sic) στα «Απομνημονεύματά» του (5ος τόμος, σελ. 655-666):

«Από της πρώτης ημέρας κατέφθασαν εις την Θεσσαλονίκην πολιτικοί παράγοντες, διακεκριμένοι νομικοί και δημοσιογράφοι της αντιπολιτεύσεως, οι οποίοι ίδρυσαν ειδικόν γραφείον εν Θεσσαλονίκη, με σκοπόν την δημιουργίαν συγχύσεως και την χάλκευσιν μαρτυριών διά την απόδειξιν της ενοχής της κυβερνήσεώς μου.

Εν τούτοις, η πολιτική ευθύνη διά το έγκλημα λογικώς απεκλείετο. Πρώτον, διότι η κυβέρνησίς μου μόνον ζημίαν ηδύνατο να αναμένει εξ αυτού. Δεύτερον, διότι ο Λαμπράκης ως πολιτικός παράγων ήτο ασήμαντος, διά να μην είπω ανύπαρκτος. Και τρίτον και σπουδαιότερον, διότι μόνον ηλίθιοι θα ηδύναντο να οργανώσουν μίαν επισφαλή δολοφονίαν με τρίκυκλον εν μέσω Αγοράς.

Εις την πραγματικότητα, κατά τας πληροφορίας μου, συνέβησαν τα εξής: ο Λαμπράκης (...) είχε οργανώσει μίαν συγκέντρωσιν των 'Φίλων της Ειρήνης' εις την Θεσσαλονίκην, η οποία είχε λάβει χαρακτήρα κομμουνιστικόν. Κατά την διάρκειαν της ομιλίας του συνεκεντρώθησαν εις τον δρόμον εξτρεμιστικά στοιχεία της δεξιάς με πρόθεσιν να τον αποδοκιμάσουν. Φαίνεται ότι μεταξύ αυτών υπήρχαν και μερικοί οργανωμένοι, που είχαν ως σκοπόν όχι να δολοφονήσουν, αλλά να ‘στραπατσάρουν’, όπως έλεγαν, τον Λαμπράκη και να προκαλέσουν σύγχυσιν μεταξύ των κομμουνιστών. Φαίνεται δε επίσης ότι ορισμένα αστυνομικά όργανα ηνέχθησαν τα σχέδια αυτά πιστεύοντας ότι με τον τρόπον αυτόν εκπληρούν την αντικομμουνιστικήν αποστολήν των.

Η αντιπολίτευσις ήτο αποφασισμένη να καπηλευθεί τον θάνατον του ατυχούς Λαμπράκη και να αντλήσει εξ αυτού πολιτικά οφέλη. Παρεκώλυε το έργον της δικαιοσύνης, κατεσκεύαζε ψευδομάρτυρας και κατήγγειλε ως ύποπτον πάσαν ειλικρινή προσπάθεια της δικαιοσύνης όπως διαλευκάνει το έγκλημα».

Η δικτατορία ως... ανταρσία

Η καθεστωτική, βέβαια, εκδοχή της ιστορίας εξαντλεί τη δικτατορία στην «ανταρσία μιας ομάδας επίορκων αξιωματικών», αθωώνοντας το καθεστώς των νικητών του εμφυλίου πολέμου (παλάτι - στρατός - «καχεκτικός» κοινοβουλευτισμός) που ζέσταινε στον κόρφο του το «αυγό του φιδιού» και λειτούργησε ως «θερμοκήπιο» της χούντας. Έτσι, «μετά τα Ιουλιανά του 1965, ο διάχυτος φόβος των κυρίαρχων τάξεων τις έκανε αντικειμενικά πρόθυμες να αποδεχτούν την αντικατάσταση του κοινοβουλευτικού καθεστώτος από ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης» έγραψε ο Αριστόβουλος Μάνεσης.

Το Οk από τις ΗΠΑ

Το «πράσινο φως» για το πραξικόπημα άναψε στην Ουάσιγκτον τον Φεβρουάριο του 1967, καθώς η χώρα μας αποτέλεσε πειραματικό εργαστήρι του «Ψυχρού Πολέμου» και προγεφύρωμα στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Γι’ αυτό οι ΗΠΑ δεν τηρούσαν απλώς «μια στάση ανοχής προς τους δικτάτορες», όπως προκλητικά γράφει το εγχειρίδιο Ιστορίας της Γ' Λυκείου διαψεύδοντας ακόμα και τον πρώην Πρόεδρο Κλίντον, που με το περιβόητο «I’ m sorry» προσπάθησε να ξεπλύνει, ετεροχρονισμένα, τις αμαρτίες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην επιβολή - επιβίωση του τυραννικού καθεστώτος των συνταγματαρχών.

Ή μήπως πρέπει να θυμίσουμε την αντίδραση του Έντγκαρ Χούβερ, του διαβόητου αρχηγού του FBI, στην προβολή του «Ζ» του Κώστα Γαβρά; Ο Χούβερ καλούσε τους «πιστούς Αμερικανούς» να μην δουν την ταινία γιατί θα διέπρατταν «αντιπατριωτική πράξη»...

 

ΥΓ.: Ιδού η επίσημη εκδοχή για τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη που διδάσκεται στα σχολεία πενήντα επτά χρόνια μετά:

...«Οι πληγές του Εμφυλίου Πολέμου δεν είχαν επουλωθεί και συχνές ήταν οι καταγγελίες του κόμματος της ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) για διακρίσεις σε βάρος της. Μάλιστα, τον Μάιο του 1963, μια παρακρατική οργάνωση*, χωρίς άμεση ή έμμεση ανάμειξη της κυβέρνησης, δολοφόνησε στη Θεσσαλονίκη τον βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη» (Ιστορία του Νεότερου και Σύγχρονου Κόσμου -από το 1815 έως σήμερα, για τη Γ' Τάξη Γενικού Λυκείου και Δ' Τάξη Εσπερινού Λυκείου Γενικής Παιδείας, σελ. 157-158)

* Ιδού και ο, κατά το σχολικό εγχειρίδιο, ορισμός του τι εστί «παρακρατική οργάνωση»: «Οργάνωση η οποία χρησιμοποιεί (sic) τον κρατικό μηχανισμό για να δρα παράνομα σε βάρος των πολιτών και με την κάλυψη του επίσημου κράτους» (σελ. 245, όπ.π.).

Η Θεσσαλονίκη τίμησε τον αγωνιστή της ειρήνης και της δημοκρατίας: Γέμισε με κόκκινα γαρύφαλλα το μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη

Πενήντα επτά χρόνια έκλεισαν χθες από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμράκη και για ακόμα μία χρονιά το μνημείο που είναι αφιερωμένο στον μεγάλο αγωνιστή της ειρήνης και της δημοκρατίας γέμισε με κόκκινα γαρύφαλλα και στεφάνια.

Εκεί, στη συμβολή των οδών Βενιζέλου, Σπανδωνή και Ερμού, όπου ο βουλευτής της ΕΔΑ δέχτηκε τη θανατηφόρα επίθεση των παρακρατικών της Δεξιάς από το τρίκυκλο που οδηγούσε ο Σπύρος Γκουτζαμάνης και στην καρότσα του επέβαινε ο Μανώλης Εμμανουηλίδης, παλιοί συναγωνιστές του, αλλά και πάρα πολλοί νέοι και νέες που τους έχει εμπνεύσει ο αγώνας του απέτισαν χθες φόρο τιμής στη μνήμη του. Οι συναγωνιστές του Γρηγόρη Λαμπράκη θυμήθηκαν τα γεγονότα της μαύρης εκείνης ημέρας, τη δράση των παρακρατικών και της οργάνωσης της «Καρφίτσας», σύμβολο στο πέτο τους για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους.

Πολλά και τα στεφάνια από κόμματα της Αριστεράς, φιλειρηνικές οργανώσεις, εργασιακά σωματεία. Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, όπως κάθε χρόνο, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη. Ανάμεσα στα μέλη της, και οι παλιοί συναγωνιστές του αδικοχαμένου αγωνιστή Αλέκος Γρίμπας, Σπύρος Σακέτας καί Νικόλαος Μίττας. Το "παρών" έδωσαν ο αντιστασιακός και πρώην βουλευτής Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, η βουλευτής Δώρα Αυγέρη, ο ολυμπιονίκης και υποψήφιος ευρωβουλευτής Χρήστος Νικολαΐδης, οι συντονιστές Α' και Β' Θεσσαλονίκης Χρήστος Δουίτσης και Νίκος Γιάγκος. Τη δημοτική παράταξη «Θεσσαλονίκη Μαζί» εκπροσώπησε ο Δημήτρης Χατζόπουλος, ενώ την περιφερειακή παράταξη «Κοιτάμε Μπροστά» ο Μανώλης Λαμτζίδης.

 

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Ο ψεύτης κ. Βρούτσης

Θα ήταν χρήσιμο να εξετάσει κάποιος συνολικά τι έχει κάνει και τι δεν έχει κάνει ώς τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, απέναντι στην τεράστια κοινωνική κρίση που προκαλεί η πανδημία. Γιατί αυτό αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις προθέσεις της απέναντι στον κόσμο της εργασίας.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο