Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η "μαύρη διεθνής" και ο φασίστας της διπλανής πόρτας

Από τον Αγ. Παντελεήμονα στη Ν. Ζηλανδία και στους "λαθροεισβολείς"

Ο 44χρονος Χαλίντ Μουσταφά πριν έξι μήνες κατάφερε να γλιτώσει από τον οκτάχρονο εμφύλιο της Συρίας και με τους δύο γιους του να φτάσει στην κυριολεξία στην άλλη άκρη της γης για να κάνει μια νέα αρχή, μακριά από τον πόλεμο. Δυστυχώς όμως, το ακροδεξιό μίσος του Μπρέντον Τάραντ δεν τον άφησε. Ο Χαλίντ μαζί με τον 15χρονο γιό του Χαμζά ήταν ανάμεσα στους πέντε πρώτους που κηδεύτηκαν στην αρχή της περασμένης εβδομάδας, πέντε ημέρες μετά τη διπλή τρομοκρατική επίθεση του 28χρονου Αυστραλού σε δύο τεμένη στη Ν. Ζηλανδία. Ο δεύτερος γιος του Χαλίντ, ο 13χρονος Ζαΐντ, επέζησε, τραυματισμένος στο ένα πόδι και για πάντα στην ψυχή, καθώς η σκοτεινιά από την οποία νόμισε ότι γλίτωσε φτάνοντας στη Ν. Ζηλανδία τελικά τον βρήκε, από το χέρι του λευκού ακροδεξιού ρατσιστή που δήλωνε "Τουρκοφάγος" στα greeklish και ψώνιζε ξενοφοβία στα Βαλκάνια, ψάχνοντας στην Ιστορία τους για να βρει δικαιολογίες για το μίσος του απέναντι στον άλλο.

Ο στόχος του μίσους του, ήταν οι μουσουλμάνοι, αυτοί οι νεοφερμένοι και σκούροι -στα μάτια του- που "εισβάλλουν" στις πόλεις όπου ζουν οι λευκοί απόγονοι Ευρωπαίων. Ίσως βέβαια να ήταν χρήσιμο να θυμίσουμε σε έναν λευκό ρατσιστή της Ωκεανίας ή της Αμερικής ότι αν θέλουν να βρουν εισβολείς ή εγκληματίες, ας ψάξουν στους προγόνους τους και στο τι έκαναν στους ντόπιους πληθυσμούς πριν κάποιους αιώνες, ώστε σήμερα να φτιαχτούν οι πόλεις που νιώθουν δικές τους.

Η στροφή...

Τουλάχιστον στην περίπτωση του 28χρονου Αυστραλού μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι είναι ίσως η πρώτη φορά που άμεσα η κυβέρνηση της χώρας που επλήγη από τις επιθέσεις του μίλησε για τρομοκρατία και τρομοκρατικά χτυπήματα. Θαυμαστής του Μπρέιβικ και τρομοκράτης. Νέτα - σκέτα. Φυσικά, δεν έλειψαν τα δημοσιεύματα που έψαχναν να βρουν τι του έφταιξε "του παιδιού" και πήρε δύο ημιαυτόματα και βγήκε παγανιά περνώντας από το ένα τζαμί στο άλλο για να θερίσει ανθρώπους που προσεύχονταν - και αν δεν τον σταματούσαν, θα πήγαινε στο επόμενο. Δεν μπορεί να το έκανε έτσι αυτό, θα είναι τρελός, θα είναι ανισόρροπος... Μήπως τον έδερναν μικρό; Μήπως έβλεπε τον Ιμπραήμ να μπαίνει στην Τρίπολη το 1825 σε βιντεοπαιχνίδι και τα μπέρδεψε; Ερωτήσεις που έχουμε συνηθίσει πια να διαβάζουμε από δημοσιογράφους και "αναλυτές" εάν ένας λευκός χριστιανός 20-50 ετών, από εργατική ή μέση τάξη, πάρει ένα αυτόματο ή βάλει βόμβες με θύματα όσους πιστεύει ότι του φταίνε. Αν ο δράστης όμως είναι μελαχροινούλης, Μεσανατολίτης ή το βασικότερο μουσουλμάνος, το πράγμα αλλάζει, είσαι σαφέστατα τρομοκράτης και υποστηρικτής του ISIS.

Αλήθεια, στα ταξίδια του ο Μπρέντον Τάραντ σε Βαλκάνια και Ευρώπη σκόνταψε άραγε σε τίποτα άλλα μνημεία; Ξέρετε, αυτά με τους σταυρούς που δείχνουν τόπους εκτελέσεων από τους ναζί ή εκείνες τις χρυσαφί πλάκες στο πλακόστρωτο ευρωπαϊκών πεζοδρομίων που δείχνουν ότι ήταν σχολείο ή σπίτι ή κτήριο που ανήκε σε Εβραίους πολίτες της χώρας που οι ναζί έκαψαν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης;

"Οι εισβολείς"

Ποιος ξέρει πόσο είχε εντρυφήσει στην ευρωπαϊκή Ιστορία ο νεαρός Αυστραλός; Αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, πόσο διαφέρει αυτό που λέει περί "εισβολέων" με όσα ακούγονται από το στόμα του Τραμπ ή άλλων Ευρωπαίων ηγετών;

Με τρόμο διαπιστώνει κανείς ότι τα περί "λαθροεισβολέων" έχουν ακουστεί ακόμα και από πρωθυπουργούς της Ε.Ε. Και για άλλη μια φορά, στην Ευρώπη -και όχι μόνο δυστυχώς- η ακροδεξιά και φασιστική ρητορική απλώνεται και σπρώχνει και χθεσινούς "δημοκράτες", που μη έχοντας πια καμία λύση για τη φτώχεια των λαών τους βρίσκουν αποδιοπομπαίους τράγους στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Πρέπει ωστόσο να αναγνωρίσουμε στην Ε.Ε. την ικανότητα να παράγει αντιμεταναστευτική πολιτική και νομοθεσία που υπονομεύει ευθέως το διεθνές δίκαιο, τη Συνθήκη της Γενεύης αλλά και την ίδια τη δυνατότητα των προσφύγων να αναζητήσουν οργανωμένα καταφύγιο στις χώρες της και ταυτόχρονα να καταδικάζει τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων όπου εφαρμόζονται οι συμφωνίες της.

Κοινός παρονομαστής το μίσος

Και η σκοτεινιά απλώνεται τόσο εύκολα... Σε μια εποχή που μπορείς να βρεις σχεδόν τα πάντα με ένα κλικ, τελικά αυτό που είναι πιο εύκολο να βρεις ή να αφομοιώσεις είναι fake news ή θεωρίες συνωμοσίας που μπλέκουν το πραγματικό με το φανταστικό, την ημιμάθεια με το ψέμα, αλλά έχουν όλα κοινό παρονομαστή το μίσος! Απλό, πρωτόγονο, ντυμένο με κίβδηλη επιστημοσύνη, που χωρίζει τους ανθρώπους σε Άριους και μη, σε κάποιους που αξίζουν το δικαίωμα στην ευημερία και στη ζωή και στους άλλους που δεν το αξίζουν. Το ζήτημα όμως είναι ότι τα fake news καθίστανται βασικό πολιτικό εργαλείο σε Ε.Ε. και Αμερική, όπου βλέπουμε πια βουλευτές, γερουσιαστές ή το πολιτικό τους επιτελείο χωρίς καμία συστολή να αναπαράγουν, για παράδειγμα, την ανύπαρκτη καταστροφή χριστιανικής εκκλησίας στα βάθη του Πακιστάν!

"Να πας στη χώρα σου", "από πού είσαι;", αυτές οι φράσεις, μεταφρασμένες σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, έχουν σημαδέψει τους τελευταίους δύο αιώνες τουλάχιστον, την αρχή των μεγαλύτερων εγκλημάτων κατά της ίδια της ανθρωπότητας. Αυτά δεν τα έκαναν κάτι τέρατα που προσγειώθηκαν από άλλο γαλαξία, προήλθαν όλα από "κανονικούς", καθημερινούς ανθρώπους, όπως μας έγραφε και η Χάνα Άρεντ. Σαν τον γείτονά μας που βρίζει στο λεωφορείο μια μάνα μαντηλοφορούσα με τα παιδιά της, σαν τη θεία και στη Σάμο που δεν αφήνει το παιδί της να πάει σχολείο για να μην κάτσει στο ίδιο θρανίο με το προσφυγάκι που θα έλθει ώρες μετά και δεν θα το δει καν. Μετά από αυτούς θα έλθει ο κουκουλοφόρος που κυνηγά ανήλικα παιδιά που παίζουν μπάσκετ με σιδηρόβεργες ή ο "αγανακτισμένος" που θα εισβάλει για να τρομοκρατήσει οικογένειες και μωρά σε ξενοδοχείο.

Ο Χίμλερ άλλωστε δεν γεννήθηκε με τη στολή των ναζί, πριν είχε φάρμα με κοτόπουλα.

Και μετά από δύο Παγκόσμιους Πολέμους, παραμένει σοκαριστικό πόσο εύκολο είναι κάποιος να αμφισβητεί ό,τι αφορά ανθρώπινα δικαιώματα και την ίδια τη ζωή και πόσο δύσκολο είναι να αμφισβητήσει την εξουσία που τον φτωχαίνει και που τον κάνει να μισεί τον διπλανό του.

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Έχει δίκιο η Ν.Δ.

Ναι, φυσικά. Έχει δίκιο η Ν.Δ. Ο Τσίπρας φταίει που ακυρώθηκε το ντιμπέιτ. Βρήκε μια αστεία δικαιολογία, τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε., η οποία θα αποφασίσει για τα πρόσωπα που θα ηγηθούν των ευρωπαϊκών μηχανισμών.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο