Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Με τα μάτια του νέου μέλους

Charles Demuth, "Σπίτια με κόκκινο" , 1917

Ας βρούμε καλούς ανθρώπους και ας τους κάνουμε νέους συντρόφους

Του Δημήτρη Π. Κυριακαράκου*

 

Ήταν 16 Νοεμβρίου τού έτους 2015 όταν εντάχθηκα στον ΣΥΡΙΖΑ, σαράντα ενός ετών άνδρας, δεκατριών ετών δικηγόρος, γεννηθείς και γαλουχηθείς στα προ-μεταπολιτευτικά μεσαία στρώματα, «μεσαιοταξίτης» για τα καθ’ ημάς. Με την επιλογή μου αυτή εξέπληξα πολλούς γνωρίμους μου, πολύ δε περισσότερο τον εαυτό μου που με γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα.

Επειδή όμως τυγχάνω ανήψι εκλειπόντων διακεκριμένων αγωνιστών τής κομμουνιστικής Αριστεράς, είχα το προνόμιο να γνωρίσω εκ του σύνεγγυς τη φιλομαθή και αξιοκρατική κουλτούρα τού μέσου συνετού κομμουνιστού, ο οποίος τον «καλό» τον άνθρωπο τον θέλει σύντροφο. Όταν δε αντιληφθεί πως κριτικά ρέπεις ή έστω ελαφρώς κλίνεις προς την πλευρά του, σου τείνει χείρα γνωριμίας με προοπτική συμμαχίας· τοιουτοτρόπως αυγάτισε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ, τοιουτοτρόπως αναπτύχθηκε η ΕΔΑ, εν καιρώ ψυχροπολεμικής βίας μάλιστα.

Η ιδεολογία της Αριστεράς,, εκτός από πλεονέκτημα ποικίλου, αξιακού πλούτου φέρει και λειτουργικό πλεονέκτημα· συστήνει δε πολύτιμο «εργαλείο» ακόμα και εις χείρας, ή για να ακριβολογώ εις τη συνείδηση, του κριτικά αντιπάλου όταν ο τελευταίος βρίσκεται στην εξουσία και χαράζει δημόσια πολιτική. Όταν, λ.χ., ο δεξιός / συντηρητικός δημοκράτης ή ο κεντρώος / φιλελεύθερος δημοκράτης υιοθετεί δομικά στοιχεία εξ αριστερών, παράγει μίγματα πολιτικής ικανά να υπηρετήσουν πλείονα της βασικής στόχευσής του κοινωνικά στρώματα και συνάμα να «ανανεώσει» αξιακά και μεθοδολογικά την υλοποίηση τής ιδεολογίας του. Ήταν ο κεντρώος Παπανούτσος εκείνος ο οποίος θέσπισε τη δημόσια δωρεάν ανώτατη Παιδεία, ήταν ο δεξιός Π. Κανελλόπουλος εκείνος ο οποίος διακρίθηκε ως ο εθνικός μας κοινωνιολόγος, δηλαδή σε μια καθαρά «αριστερή» επιστήμη.

Θα με ρωτήσει κάποιος/α, «εργαλειακά» θα αξιοποιούμε την αριστεροσύνη; Όταν δεν δυνάμεθα εκ των συνθηκών να την αξιοποιούμε στην ολότητά της, βλ. διαπραγμάτευση με την Ευρωζώνη, τότε ναι, χρήζει να την αξιοποιούμε ως εργαλείο αντί να την αφήσουμε να «σκουριάζει» εν ονόματι της διατήρησης της ιδεολογικής ακεραιότητας. Τα συλλογικά δικαιώματα, ως δικαιώματα δεύτερης -κατά το δημόσιο διεθνές δίκαιο- γενιάς, είναι η αφετηρία της αριστερής δράσης διότι είναι αριστερή κινηματική «καινοτομία». Τα εργασιακά δικαιώματα, αυτά και αν «θεσπίστηκαν» με το αίμα των κινημάτων ενάμιση αιώνα τώρα! Όταν πορεύεσαι πάνω σε αυτές τις δύο «ράγες», δεν εκτροχιάζεσαι ποτέ. Στο πλαίσιο, όμως, που οι τελευταίες παρέχουν, δύνασαι να αξιοποιείς αξιακά προκρίματα εκ των αντιπάλων ιδεολογιών, οι οποίες στις μέρες μας δεν είναι, θεωρητικά τουλάχιστον, κριτικά αντίπαλες σε όλα τα ζητήματα.

Αντίπαλος ανηλεής είναι ο δογματισμός και ο φανατισμός· αμφότεροι δε οι -ισμοί συστήνουν μεθοδολογία, ουχί ιδεολογία. Λ.χ., απέναντί μου δεν είναι ο δεξιός ή ο κεντρώος per se, αλλά ο εμμονικός τής πατερναλιστικής διακυβέρνησης και της αντεκδικητικής κρατικής καταστολής, ο εμμονικός τής αγοράς και του νεο-ατομικισμού αντιστοίχως. Απέναντί μου όμως είναι και ο ίδιος μου ο εαυτός, όταν υιοθετεί εμμονική στάση αντι-διαλλακτική.

Ας βρούμε λοιπόν καλούς ανθρώπους και ας τους κάνουμε νέους συντρόφους. Άλλωστε στην Αριστερά όλοι «νέοι» είμαστε!

 

* Ο Δημήτρης Π. Κυριακαράκος είναι δικηγόρος, μετέχει στην Ο.Μ. Δικηγόρων Αθήνας.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Κατάντια για μια παραγραφή

Η κωμωδία που ανεβάζουν στην Προανακριτική η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. συνεχίστηκε και χθες. Το υπόμνημα που είχε καταθέσει ο εισαγγελέας Αγγελής από τις 6 Δεκεμβρίου διέρρευσε σε ιστοσελίδες πριν δοθεί στα ίδια τα μέλη της Επιτροπής. Και η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων έδωσε και πήρε.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο