Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ενθρόνιση στο σκαμπό

Η αρμοδιότητα είναι του κ. Χρυσοχοΐδη, εν μέρει του κ. Κουμουτσάκου, ξώφαλτσα του κ. Θεοδωρικάκου, μετά του κ. Στεφανή -τον οποίο αποκαθήλωσαν προχθές ενθρονίζοντας τον κ. Μηταράκη.

Αύριο ίσως επινοηθεί άλλο πρόσωπο. Το ζητούμενο είναι ποιος θα βγει αλώβητος και σε ποιον θα φορτώσουν την ευθύνη για το προσφυγικό.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, με τη χοντροκομμένη δεξιά αντίληψη που υποστασιοποιεί, επενδύει στο δεξιό ακροατήριο, μετακινείται από το πρόβλημα, γλιστρά. Για ένα διάστημα τα φόρτωσαν όλα στον στραταίο, τώρα στον κ. Μηταράκη. Το ζητούμενο της εσωκομματικής αυτοσυντήρησης δεν είναι να βρεθεί αυτός που θα χτίζει πολιτική, αλλά αυτός που θα υβρίζεται (από το κοινό που καλλιέργησε μέχρι χθες). Ενθρόνιση στο σκαμπό.

Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσει κανείς τη συχνά χυδαία αντιπολιτευτική τακτική που ακολούθησαν στελέχη της Ν.Δ. κατά την κυβερνητική περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ ή να καταγγείλει τον σημερινό ερασιτεχνισμό της. Αρκεί η ψύχραιμη περιγραφή του προβλήματος και των επιπτώσεων. Δυστυχώς δεν φαίνεται στον ορίζοντα έστω η στοιχειώδης βελτίωση, κατά τη γνώμη μου, σε κανένα πεδίο. Πολιτική αδεξιότητα, μονοδιάστατη επικοινωνιακή μέριμνα ή πρακτική ανοησία;

Θυμηθείτε. Θα αυξηθούν όλοι οι δείκτες εγκληματικότητας, θα αυξηθεί η επιρροή της Ακροδεξιάς στον τόπο μας, όχι μόνο γιατί ακολουθείται μια πολιτική καταστολής που κολακεύει πυρηνικά την ακρότητα, όχι μόνο γιατί η Ακροδεξιά (απογοητευμένη) σιγά - σιγά θα πάψει να στεγάζεται στη Ν.Δ., αλλά γιατί ασκείται μια μικρή πολιτική, μια τιποτένια μικρόψυχη διαχείριση, εκτός πραγματικότητας, μια πολιτική όξυνσης, ωμότητας, διχοτομική, που δεν οδηγεί στον κατευνασμό και την κοινωνική ηπιότητα, αλλά στην εκτράχυνση.

Δυστυχώς η Ν.Δ. αναπαλαιώνει την πιο αποκρουστική εκδοχή της δημόσιας διοίκησης (απλώς, τα δικά της παιδιά), αποκαθιστά καθεστώτα (αυτά που σάπισαν τη δημόσια διοίκηση), αναβιώνει τα πιο τυφλά στερεότυπα. Μια γκρίζα, χωροφυλακίστικη πολιτική, που της αντιστοιχεί μια πεπαλαιωμένη κουλτούρα. Δυστυχώς οι δυνάμεις του λεγόμενου αστικού χώρου στον τόπο μας εκφράζουν έναν πολιτικό επαρχιωτισμό, μαζί με μια εξουσιομανή βουλιμία. Απλώς. Τίποτε άλλο. Κανένας εκσυγχρονισμός, καμία πρακτική -έστω- αποτελεσματικότητα.

Αλλά επιστρέφω σε αυτό που με ενδιαφέρει. Έχω γράψει αρκετές φορές ότι καλλιεργήθηκε ένα άτυπο, υβριδικά ακροδεξιό κοινό, μιας -ίσως- ασυνείδητης ακρότητας. Ένα κοινό που δεν αυτοτοποθετείται στην Ακροδεξιά, αλλά που διαπερνάται από μια ακροδεξιά κοσμοθέαση. Ίσως είναι τα πολιτιστικά υστερόγραφα της κρίσης, ίσως τώρα ωρίμασε και εκφράζεται μαζικά η κρισιακή βία.

Με πολιτικές, λοιπόν, διέγερσης των κοινωνικών παθών (αυτές που επιλέγονται), με πολιτικές ρέιντζερ, κομάντο και ηλίθιας καταστολής, αντί να αμβλύνεται, θα οξύνεται ένας ακροδεξιός «κινηματισμός». Γιατί είναι όμορα και ομοειδή αυτά. Ο διώκτης και ο αγανακτισμένος πολίτης (για να θυμηθούν οι παλαιότεροι). Η εικονογραφημένη βία, η επικοινωνιακή μέριμνα διαχέει την ευτέλειά της, διεγείρει και νομιμοποιεί μια αχανή κοινωνική εκδικητικότητα.

Όταν δε όλη η κυβερνητική αγωνία είναι στο να μην φανεί το ελάττωμα, η κυβερνητική αδυναμία, η διαχειριστική ατζαμοσύνη ή η εύνοια σε κάποιους «δικούς τους», όταν στήνεται μια πολιτική θεάτρου σκιών, ρηχή, επιδειξιομανής και συμπλεγματική ταυτοχρόνως, τότε και τα προβλήματα περιπλέκονται (το προσφυγικό, η κοινωνική καταλλαγή, η διοικητική παραγωγικότητα, η δημόσια διαύγεια) και ένα άλλο δομικό βαθύ πρόβλημα αναφύεται: η ανανέωση και ο εκσυγχρονισμός μιας διάσπαρτης Ακροδεξιάς.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Απολογισμός

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μια διαδικασία διεύρυνσης που θα τον αντιστοιχίσει πολιτικά και οργανωτικά στο 31,5% που πήρε στις πρόσφατες εκλογές. Στόχος είναι να εδραιωθεί ως μια δύναμη της Αριστεράς που θα αποτελεί, ταυτόχρονα, κορμό της προοδευτικής παράταξης.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις