Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κώστας Αρβανίτης: Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να κρύψει πίσω από την υγειονομική κρίση τις απάνθρωπες πολιτικές του

"Επικίνδυνα λίγες και ανεπαρκείς οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης της Ε.Ε." - "Η Ευρώπη πρέπει να αποκαταστήσει και να ενισχύσει τα καθημαγμένα από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα των περασμένων δεκαετιών δημόσια συστήματα Υγείας" * "Είναι ώρα να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για το παραγωγικό μοντέλο της Ευρώπης"

«Επικίνδυνα λίγες και ανεπαρκείς» χαρακτηρίζει τις πρωτοβουλίες της Ε.Ε. σχετικά με την πανδημία ο Κώστας Αρβανίτης μιλώντας στην «Αυγή». Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυστηρός με την απροθυμία της Ε.Ε. για τολμηρές αποφάσεις, ενώ επισημαίνει ότι η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο προσφυγικό είναι «υποκριτική» και «ντροπιάζει το όνομα της Ελλάδας».

Συνέντευξη στον Κώστα Παππά

* Πώς κρίνετε τη μέχρι τώρα στάση της Ε.Ε. και τις πρωτοβουλίες της στο ζήτημα της αλληλεγγύης προς όσους πλήττονται από την πανδημία και την οικονομική κρίση που τη συνοδεύει;

Επικίνδυνα λίγες και ανεπαρκείς. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, η Ε.Ε. μπορούσε από την πρώτη στιγμή να κινηθεί με τόλμη και ταχύτητα σε τουλάχιστον δύο πεδία δράσης και με την προϋπόθεση της λήψης τολμηρών αποφάσεων και πρωτοβουλιών να κάνει τη διαφορά για τους Ευρωπαίους πολίτες: την οικονομία και τους ευάλωτους πληθυσμούς (πρόσφυγες, φυλακισμένοι, θύματα ακραίας φτώχειας κ.λπ.). Στην οικονομία επέλεξε την κλασική οδό των μακρόσυρτων διαβουλεύσεων και των ευνουχιστικών συμβιβασμών. Ενώ βλέπουμε την ύφεση προ των πυλών των οικονομιών μας, οι συνήθεις ύποπτοι «ισχυροί» φαίνεται πως επιλέγουν να οδηγήσουν το ευρωπαϊκό σκάφος σε υφεσιακές περιπέτειες ανοίγοντας την πόρτα σε νέα Μνημόνια.

Θετικό γεγονός, η αναθέρμανση της ιδέας του ευρωομόλογου, η αναζωπύρωση της λογικής αμοιβαιοποίησης του χρέους. Τολμηρό, αλλά μικρό βήμα το ταμείο που ανακοίνωσαν Μέρκελ – Μακρόν. Φαίνεται πως κάτι αλλάζει σιγά - σιγά. Θα αφήσει η κυρίαρχη πολιτικά νεοφιλελεύθερη Ευρωδεξιά να ολοκληρωθούν τα αναγκαία βήματα αλληλεγγύης; Θα ήθελα πολύ να είμαι αισιόδοξος, αλλά τα σημάδια δεν είναι πολύ ενθαρρυντικά...

Όσο για τους ευάλωτους, υπήρξαν πρωτοβουλίες για τους πρόσφυγες, υπήρξαν κάποια έκτακτα κονδύλια, αλλά όλα αυτά αποσπασματικά, πυροσβεστικά, στη λογική της ασπιρίνης και όχι μιας ολοκληρωμένης θεραπείας.

 

* Ποια είναι η εκτίμησή σας για την πανδημία και τις επιπτώσεις της σε Ευρώπη και Ελλάδα; Τι θα πρέπει να περιμένουμε στον οικονομικό κι όχι μόνο τομέα;

Πέρα από την οικονομική καταστροφή και το υφεσιακό τσουνάμι που θα χτυπήσει τις οικονομίες της Ευρώπης και την αυτονόητη μάχη να μην πληρώσουν πάλι οι ίδιοι (εργαζόμενοι, μικρομεσαίοι, αυτοαπασχολούμενοι) και τη νέα κρίση, είναι ώρα να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για το παραγωγικό μοντέλο της Ευρώπης. Πριν από μερικούς μήνες, κανείς δεν έδινε σημασία στο γεγονός ότι η Ευρώπη δεν παράγει χειρουργικές μάσκες ας πούμε. Στο τελευταίο τρίμηνο όμως ζήσαμε ακόμη και φαινόμενα κρατικής πειρατείας με αρπαγή στο παρά πέντε φορτίων τόνων υγειονομικού υλικού με μεθόδους που δεν φανταζόταν ποτέ κανείς πως θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν ευνομούμενα κράτη. Τα όσα πρωτοφανή και ακραία ζήσαμε λοιπόν δείχνουν ξεκάθαρα ότι η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει πολλά στον τρόπο που παράγει.

Η Ευρώπη πρέπει να αποκαταστήσει και να ενισχύσει τα καθημαγμένα από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα των περασμένων δεκαετιών δημόσια συστήματα Υγείας. Να μην παρασυρθούμε όμως από τα ηρωικά «παλαμάκια» και τις ρητορικές κορώνες για τους ήρωες της πανδημίας. Την επομένη της υγειονομικής κρίσης τα σχέδια για ΣΔΙΤ αλλά και άμεσες ιδιωτικοποιήσεις θα είναι εδώ και θα είναι μια σοβαρή απειλή όχι μόνο για την καθολική πρόσβαση, αλλά για τη δημόσια υγεία συνολικά.

 

* Πώς σχολιάζετε την αντίδραση της Ε.Ε. σε σχέση με τις επιπτώσεις της πανδημίας στο προσφυγικό; Πώς αξιολογείτε την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα αυτό;

Καλές προθέσεις, φτωχά αποτελέσματα και ολίγη διγλωσσία από την επίσημη Ευρώπη. Κακές προθέσεις, αναγκαστική προσαρμογή στις ανάγκες της πραγματικότητας και αλλεπάλληλα ρεσιτάλ υποκρισίας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η Ευρώπη έστειλε θετικά μηνύματα, πήρε πρωτοβουλίες, πρόσφερε χρήματα και λύσεις, αλλά αποσπασματικά και χωρίς κάποιο συνεκτικό σχέδιο. Την ώρα που η πανδημία πρόσφερε μια χρυσή ευκαιρία να διευθετηθεί το πρόβλημα της αποσυμφόρησης και να επιταχυνθεί μια ευρωπαϊκή λύση, η επίσημη Ευρώπη δεν τόλμησε. Άφησε την Ελλάδα μόνη της με λίγες... ασπιρίνες βοήθειας, την ώρα που με το περιβόητο πρόγραμμα μετεγκατάστασης μαζί με τα ανήλικα προσφυγόπουλα μετρούσε και περιπτώσεις οικογενειακής επανένωσης.

Τι να πει βέβαια κανείς για την κυβέρνηση Μητσοτάκη; Από τη χυδαιότητα της ενοχοποίησης των προσφυγικών πληθυσμών ακόμη και για τον... κορωνοϊό (που φυσικά ήταν πέρα από κάθε επιστημονικό δεδομένο), πέρασε στην άρον - άρον υποτυπώδη μέριμνα. Κι όταν άρχισε να αξιοποιεί τα λίγες δεκάδες εκατομμύρια για εγκατάσταση σε ξενοδοχεία, το έκανε κρυφά, σαν να ήθελε να το καλύψει για να μην ενοχληθεί η ακροδεξιά «πελατεία».

Η δεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να εμπνευστεί από την ελληνική παράδοση του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης, εκθέτει τη χώρα διεθνώς, ντροπιάζει το όνομα της Ελλάδας και μάλιστα κάνει πως δεν ακούει τις ηχηρές επικρίσεις των Βρυξελλών στο θέμα των επαναπροωθήσεων. Είναι θλιβερό που η Δεξιά του Μητσοτάκη, αντί να αξιοποιήσει την πανδημία διεκδικώντας περισσότερη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, φαίνεται να προσπαθεί να κρύψει πίσω από την υγειονομική κρίση τις απάνθρωπες πολιτικές της που εκθέτουν την Ελλάδα στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο.

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις