Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ιδεολογική (και ταξική...), εν τέλει, η διαφορά

Eurokinissi

Του Βασίλη Πάικου - Όταν, στις 6 Απριλίου, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τη δέσμη προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον τίτλο «Μένουμε Όρθιοι», ως αναγκαίο συμπλήρωμα του «Μένουμε Σπίτι», η κυβέρνηση Μητσοτάκη μίλησε για λαϊκισμό. Ήταν τότε που εφηύρε και το περίφημο «λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν»

Όταν, στις 6 Απριλίου, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τη δέσμη προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον τίτλο «Μένουμε Όρθιοι», ως αναγκαίο συμπλήρωμα του «Μένουμε Σπίτι», η κυβέρνηση Μητσοτάκη μίλησε για λαϊκισμό. Ήταν τότε που εφηύρε και το περίφημο «λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν». Τώρα, την περασμένη Δευτέρα 25 Μαΐου, οπότε ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το «Μένουμε Όρθιοι ΙΙ», πάλι η κυβέρνηση Μητσοτάκη μίλησε για λαϊκισμό. Επαναλαμβάνοντας την περί «λεφτόδεντρων» ανοησία.

Όμως, ξέρετε κάτι; Το να μιλάς για "λεφτόδεντρα" σ’ εκείνον που άφησε πίσω του το μαξιλάρι των 37 δισ. δεν είναι μόνο γελοίο. Είναι ντροπή...

Βλέπετε, για το πακέτο προτάσεων του Αλέξη Τσίπρα, το κοστολογημένο με 26 δισ., χρειάζεται "λεφτόδεντρο". Για εκείνο του Κυριάκου Μητσοτάκη των 24 δισ., το μόλις προ ημερών -διά «διαγγέλματος»!- ανακοινωθέν, δεν χρειάζεται. Είναι αυτά τα επιπλέον 2 δισ., φαίνεται, που κάνουν τη διαφορά. Και που διακρίνουν την υπευθυνότητα από τον λαϊκισμό.

Όμως, δεν βαριέστε, δεν είναι τα δύο ή τα όσα δισ. Είναι το περιεχόμενο των δύο πακέτων που, στην πραγματικότητα, κάνει τη διαφορά. Το περιεχόμενο και, προπάντων, η κατεύθυνσή τους. Είναι, για λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, το γεγονός ότι το πακέτο Τσίπρα δίνει έμφαση και βάρος στην εργασία, στους εργαζόμενους και στη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα. Την αποτελούσα, έτσι κι αλλιώς, τον κορμό της ελληνικής οικονομίας.

Σε αντίθεση με το πακέτο Μητσοτάκη, που «κανακεύει» τη μεγάλη επιχειρηματικότητα, τους ισχυρούς του πλούτου. Η διαφορά, με άλλα λόγια, είναι καθαρά ιδεολογική. Και σαφέστατα ταξική. Και, για να εξηγούμαστε, κανείς δεν λέει πως οι μεν είναι κακοί άνθρωποι και οι δε καλοί. Θα ήταν ανόητος ένας τέτοιος ισχυρισμός. Απλώς η νεοφιλελεύθερη Δεξιά πιστεύει βαθιά πως, διά της ενίσχυσης των ισχυρών (της όλο και μεγαλύτερης ενίσχυσής τους), επιτυγχάνεται η ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας.

Ενώ η Αριστερά θεωρεί θεμελιώδη μοχλό ανάπτυξης τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, τον πρωτογενή τομέα με άξονα την αγροτική παραγωγή, την εγγυημένη ως προς τη μορφή και την αμοιβή της εργασία, τους όρθιους και ασφαλείς ως προς την προοπτική της ζωής τους πολίτες. Περί αυτού πρόκειται, περί αυτού και μόνο...

Δείγματα γραφής...

Βρισκόμαστε σήμερα, χωρίς βέβαια να έχουμε ξεμπερδέψει με την πανδημία, στη φάση του σχεδιασμού της επόμενης μέρας. Προκειμένου, προπάντων, να προλάβουμε και, κατά το δυνατόν, να θεραπεύσουμε τις εκ του κορωνοϊού και της καραντίνας συνέπειες για την οικονομία και για την κοινωνία.

Και είναι εκεί ακριβώς που συγκρούονται οι δύο προτάσεις, οι ολότελα διαφορετικές μεταξύ τους. Οι δύο αντιλήψεις, οι δύο «στάσεις» οι απορρέουσες από τις τόσο ξένες μεταξύ τους κοσμοθεωρίες. Τη συντηρητική και την προοδευτική, την «κοινωνική» και τη νεοφιλελεύθερη, την αριστερή και τη δεξιά. Και είναι αυτή η πολύ δύσκολη περίοδος που διανύουμε, που δοκίμασε εν πολλοίς τις δύο αντιλήψεις. Και ό,τι κατάλαβε ο καθένας, κατάλαβε...

Ιδού, λοιπόν, που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως ο κεντρικός εκπρόσωπος της μίας εκ των δύο αντιλήψεων, δεν φαίνεται να κατάλαβε και πολλά. Δύο μονάχα επ’ αυτού δείγματα γραφής φτάνουν και περισσεύουν για να καταδείξουν του λόγου το ασφαλές...

Δείγμα γραφής πρώτο: Η κυβέρνηση της Ν.Δ. αποφασίζει τη γενναία ενίσχυση των αερομεταφορών, με επίκεντρο, φυσικά, την Aegean. Προς αναπλήρωση των εκ της καραντίνας απωλειών τους. Και καλά κάνει. Δίχως ωστόσο να διεκδικεί ανταποδοτικά οφέλη για την κοινωνία.

Αξίζει, εν προκειμένω, να σημειωθεί πως στη Γερμανία (όπου κι εκεί η Δεξιά κυβερνά, μην ξεχνιόμαστε...) το κράτος αποσπά το 20% του μετοχικού κεφαλαίου της Lufthansa ως ανταπόδοση της κρατικής ενίσχυσής της. Ενώ τα ανάλογα προγραμματίζονται και στην Ιταλία και τη Γαλλία και την Ολλανδία. Απλώς εμείς εδώ είμαστε, φαίνεται, πολύ πιο «γενναιόδωροι» προς τους επιχειρηματικούς ομίλους και, βέβαια, πολύ πιο νεοφιλελεύθεροι από τους άλλους...

Δείγμα γραφής δεύτερο: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κομπάζει ότι «οικοδομεί το νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας». Αλλά μην νομίζετε, δεν το εννοεί ως ενίσχυσή του σε προσωπικό και σε υποδομές.

Αντιθέτως, επιχειρεί να το μπασταρδέψει. Παραχωρώντας τμήμα του (το φιλέτο του, για να κυριολεκτούμε) στους ιδιώτες της Υγείας. Εισάγοντας επιθετικά τις περίφημες ΣΔΙΤ (συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα), προσφέροντας στον δεύτερο, με δαπάνη του Δημοσίου (!) εννοείται, τις συνήθως ακριβότερες υγειονομικές υπηρεσίες. Όπως τις γνωρίσαμε σ’ αυτή τη φάση, με τις ακριβοπληρωμένες ιδιωτικές ΜΕΘ και τα υπερτιμολογημένα τεστ. Μαζί και τους προς τούτο αναγκαίους εργαζομένους στο δημόσιο σύστημα.

Θεωρεί, φαίνεται, ότι για το ΕΣΥ φτάνουν και περισσεύουν τα θερμά λόγια και το μπαλκονάτο χειροκρότημά μας...

Ε, ναι, λοιπόν, αυτά είδε, αυτά έμαθε, αυτά κατάλαβε από τη σκληρή δοκιμασία που περάσαμε (και περνάμε) η καθ’ ημάς Δεξιά. Και έτσι πορεύεται. Όπως πάντα άλλωστε. Σαν να μην συνέβη τίποτα...

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Διεθνής διασυρμός

Να λοιπόν που η περίφημη λίστα Πέτσα έφτασε μέχρι το Συμβούλιο της Ευρώπης. Στην πλατφόρμα του Συμβουλίου για την ελευθερία του Τύπου αναρτήθηκαν χθες όλα τα δεδομένα για το σκάνδαλο...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις