Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

No Justice no peace: Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και η νεολαία Δημοκρατών Σοσιαλιστών Αμερικής ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις

Το παρόν κείμενο, συνυπογράφουν τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ: Βίκυ Τσεφαλά και Σπύρος Κασάπης και το μέλος της Νεολαίας Σοσιαλιστών Αμερικής: Elias Khoury

{*Το παρόν κείμενο συμπαράστασης αποτελεί μετάφραση από το αγγλικό πρωτότυπο}

Στις 25 Μαΐου, 2020, ο αστυνόμος Ντέρεκ Σοβίν, χωρίς δισταγμό, πήρε την ζωή του 46χρονου Αφροαμερικάνου Τζορτζ Φλόυντ. Σε βίντεο που έχει κοινοποιηθεί πλέον εκατομμύρια φορές, ο Σοβίν φαίνεται να πατάει με το γόνατό του τον λαιμό του Φλόυντ προκαλώντας τον θάνατό του από ασφυξία. Ο πνιγμός του Φλόυντ κράτησε κοντά στα δέκα λεπτά, με τα τελευταία τρία να βρίσκεται ακίνητος, καθώς λιπόθυμος. Παρά το γεγονός ότι ο Φλόυντ ακούγεται να παρακαλεί επαναλαμβανόμενα για την ζωή του φωνάζοντας «Δεν μπορώ να ανασάνω!»

Ο Σοβίν δεν σταματάει να τον πνίγει. Σε μια τραγική σύμπτωση, το συγκεκριμένο γεγονός μας θυμίζει την δολοφονία του Έρικ Γκάρνερ, ο οποίος στραγγαλίστηκε από την αστυνομία ενώ φώναζε το ίδιο ακριβώς πράγμα.

Οι δύο αυτές δολοφονίες, καθώς και αμέτρητες άλλες μας υπενθυμίζουν το τεράστιο πρόβλημα αστυνομικής βίας και καταστολής που υπάρχει στην Αμερική. Το πρόβλημα όμως δεν παρατηρείται μονάχα στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Η αστυνομική βία είναι φαινόμενο που στοιχειώνει όλες τις κοινωνίες παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, είχαμε τον δικό μας «Τζορτζ Φλόυντ»…

Πριν από 14 χρόνια, στο κέντρο της Αθήνας, ο 15χρονος μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος τραυματίστηκε θανάσιμα από σφαίρα αστυνομικού, σε μια -όπως αποδείχτηκε- μοιραία Σαββατιάτικη βόλτα με την παρέα του. Οι φίλοι του με τρόμο τον είδαν να πέφτει ακαριαία νεκρός μπροστά στα μάτια τους. Η μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία της χώρας επιδείνωσε την -προερχόμενη από τον άδικο θάνατο- δυσαρέσκεια του κόσμου, ενώ ακολούθησε μια άνευ προηγουμένου κοινωνική αναταραχή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οργάνωσε συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες οι οποίες απαιτούσαν δικαιοσύνη για τον Αλέξη μέσω της παραδειγματικής τιμωρίας του δολοφόνου αστυνομικού. Μέλη της νεολαίας του κρέμασαν πανό από την Ακρόπολη με την λέξη «Αντίσταση» γραμμένη σε διάφορες γλώσσες. Το κράτος αντέδρασε ως συνήθως, με περισσότερη βία. Ήταν προφανές πως την κυβέρνηση την ενδιέφερε περισσότερο να διατηρήσει την δύναμή της, παρά να ανταποκριθεί στις επιταγές και τις διεκδικήσεις του ελληνικού λαού.

Στην πραγματικότητα, ο αγώνας των εξεγερμένων του 2008 ήταν κάτι παραπάνω από απαίτηση για τερματισμό της αστυνομικής βίας. Ένας άλλος λόγος, μια σημαντικότερη διεκδίκηση κρυβόταν πίσω από τις ταραχές του Δεκέμβρη. Την ίδια ώρα που θρηνούσαμε για τον θάνατο του Αλέξη, η Ελληνική οικονομία καταστρεφόταν. Σύντομα, μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας συνειδητοποίησε ότι είναι υποκείμενη μιας κοινωνικοοικονομικής τάξης πραγμάτων, που όχι μόνο της στερεί βασικές κοινωνικές ελευθερίες, αλλά και παρεμποδίζει την επιδίωξη της ατομικής ευτυχίας των πολιτών. Με την συνεχή αύξηση της ανεργίας, την πτώση των μισθών αλλά και τα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας να καταρρέουν, ο κόσμος στράφηκε στις αστικές αναταραχές και την βία για να δώσει λύση στα προβλήματά του.

Η παραπάνω συνειδητοποίηση είναι ένα από τα κοινά που μοιράζονται οι δύο -αλλιώς πολύ διαφορετικές- χώρες: η υποταγή σε ένα σύστημα που διανέμει τον πλούτο, την εξουσία και την ελευθερία τόσο άνισα, σε βαθμό που αρνείται ίσες ευκαιρίες στις μειονότητες -στην περίπτωσή μας τον μαύρο πληθυσμό των ΗΠΑ. Οι οργανώσεις μας, η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και η Νεολαία των Δημοκρατών Σοσιαλιστών της Αμερικής, μοιράζονται έναν κοινό σκοπό: την διάλυση αυτών των συστημάτων καταπίεσης. Δεν εμπιστευόμαστε και απορρίπτουμε το υπάρχον διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και το νεοφιλελεύθερο οικονομικό καθεστώς που κρύβονται πίσω από τραγωδίες όπως η δολοφονία πολλών αθώων πολιτών ανά τον κόσμο. Δεν υποστηρίζουμε, ούτε αρκούμαστε σε πλασματικές λύσεις οι οποίες όχι μόνο κρύβουν την αλήθεια από τους πολίτες αλλά και αποσπούν την προσοχή τους. Αντ’ αυτού, επιδιώκουμε να καταστρέψουμε τις ρίζες των διακρίσεων και της αστυνομικής βίας, ώστε να εξαλείψουμε τα προαναφερθέντα δεινά για πάντα. Ελπίζουμε ότι η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και οι ΔΣΑ μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις κοινές επιδιώξεις για να καλλιεργήσουν ισχυρούς δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ του λαού των δύο χωρών.

«Χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει ειρήνη» είναι το σύνθημα που ηχεί σε όλους τους δρόμους και τις πλατείες των Ηνωμένων Πολιτειών αυτή την στιγμή. Η κρατική βία, ο ρατσισμός, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ταξική εκμετάλλευση, η αστυνομική βαρβαρότητα, ο νεοφασισμός και ο Τραμπισμός είναι οι λόγοι για τους οποίους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε πολλές αμερικανικές πόλεις διακατέχονται από αισθήματα θυμού και οργής, απογοήτευσης και δυσαρέσκειας. Η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την αμέριστη υποστήριξή της και την αλληλεγγύη της στα μέλη των ΔΣΑ, στους εξεγερμένους Αμερικάνους – στα εξεγερμένα αδέλφια μας, που αγωνίζονται για την ελευθερία τους, για έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό, χωρίς φυλετικές και άλλες διακρίσεις, απέναντι στην φτώχεια και την ανεργία.

No justice no peace: Youth of SYRIZA and YDSA stand by the demonstrations against police brutality and racial inequality

By Spyros Kasapis (SYRIZA Youth member, PhD Student, YDSA at the University of Michigan) Vicky Tsefala (Head of SYRIZA Youth International Committee) and by Elias Khoury of University of Michigan YDSA.

On May 25th, 2020, police officer Derek Chauvin mercilessly took the life of 46-year-old black American man George Floyd. In video footage that has gone viral worldwide, Chauvin can be seen kneeling on Floyd’s neck until fatal asphyxiation. The kneeling lasted nearly 10 minutes, with Floyd totally unresponsive for the final three. Despite Floyd repeatedly shouting “I can’t breathe,” Chauvin refused to let up. The murder of George Floyd is reminiscent of that of Eric Garner, who was also strangled to death by police while saying the same thing.

Both cases, along with countless others, remind us of just how big of a problem police brutality is in the United States. But this problem is not uniquely American. Indeed, police brutality plagues societies all across the globe. Here in Greece, we had our own George Floyd.

14 years ago, in the center of Athens, Alexis Grigoropoulos was shot dead by a police officer while celebrating his 15th birthday. His friends watched in shock and horror as their beloved peer was gunned down before their very eyes. The biggest economic collapse in Greek history exacerbated the discontent that followed. Unprecedented social turmoil ensued.

SYRIZA led protests, which often turned to riots, demanding justice for Alexis and strong, disciplinary action against the policeman who took his life. Members of our party’s youth wing, SYRIZA Youth, hung a banner on the Acropolis with “Resistance” written on it in several languages. The government responded to our direct action as they usually do — with more violence. It was clear that the state was far more concerned with preserving its own power than meeting the needs of the Greek people. But SYRIZA kept fighting anyway. We continued to march in Alexis’ name but, in reality, our fight was so much larger than one slain teenager.

In fact, our fight was even larger than just demanding an end to police violence. There was another demand, another reason we took to the streets. As we mourned Alexis Grigopolous’ loss, our economy was falling to pieces. Greek people were suddenly made to realize that they were subject to a socioeconomic order that not only deprives them of basic liberties, but interferes with their pursuit of happiness. With unemployment rising, wages plummeting, and government welfare programs either low-quality or nonexistent, people understood that stoking civil unrest might be the only solution — even if things sometimes, regrettably, get violent.

This is the common ground that two, otherwise very different, countries share: subjection to a system that distributes wealth, power, and freedom in such an unequal way, which denies minority people — namely, black Americans — economic opportunity and imprisons them at vastly disproportionate rates. Our organizations, SYRIZA Youth and the YDSA, share a common bond in our commitment to dismantle these systems of oppression. We distrust and reject the existing, corrupt political system and neoliberal economic status quo that underlies so many tragedies, such as the murder of innocent civilians around the world. We do not support shallow “solutions” that only serve to hide the truth from the common man. Instead, we seek to reach the very foundations of discrimination and police brutality so that we can eradicate these ills once and for all. We hope that SYRIZA Youth and the YDSA can use our shared goals to cultivate a stronger bond between the two of us going forward.

“No justice, no peace” is a phrase being chanted all over the United States at the current moment. State violence, racism, social exclusion, class exploitation, police brutality, and Trump-era neo-fascism are the reasons why hundreds of thousands of honorable people in multiple American cities are filled with feelings of anger and rage, frustration and discontent. SYRIZA Youth expresses unwavering support for these rebellious Americans — our rebellious brothers and sisters — and stands in staunch solidarity with the YDSA in their fight for freedom, and for a world without racism, discrimination, poverty, and unemployment.

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις