Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η πίστωση χρόνου που μεγαλώνει το χρέος

Θα μπορούσε να είναι τίτλος οικονομικού άρθρου, αλλά μερικές φορές μια φράση υιοθετημένη από το πεδίο της οικονομίας σχολιάζει ίσως πιο καίρια μια πολιτική κατάσταση. Η Νέα Δημοκρατία διολισθαίνει σε μια αμυντική και φτωχή αντιπολίτευση. «Όταν έρθουμε στην εξουσία, θα τα αλλάξουμε όλα».

Του Δημήτρη Σεβαστάκη

Θα μπορούσε να είναι τίτλος οικονομικού άρθρου, αλλά μερικές φορές μια φράση υιοθετημένη από το πεδίο της οικονομίας σχολιάζει ίσως πιο καίρια μια πολιτική κατάσταση. Η Νέα Δημοκρατία διολισθαίνει σε μια αμυντική και φτωχή αντιπολίτευση. «Όταν έρθουμε στην εξουσία, θα τα αλλάξουμε όλα».

Στην πραγματικότητα αυτό που εννοεί είναι το πρώτο σκέλος. Και μάλιστα, με τον χρονικό σύνδεσμο «όταν», μεταμφιέζει κάτι απλό και ωμό: τον εξουσιαστικό πόθο. Καμία πρόταση, καμία οργάνωση της πολιτικής διαφωνίας. Τι οδηγεί ένα ιστορικό κόμμα στη φτώχεια; Πολύ περισσότερο όταν οι πολιτικές που εφαρμόζονται αφήνουν περιθώρια ουσιαστικής κριτικής. Την οδηγεί η ίδια η συγκρότησή της. Μηχανή εξουσίας. Μηχανισμός ανέλιξης.

Σχεδόν πείθεσαι ότι τόσα χρόνια, τόσες φλογισμένες και σκληρές δεκαετίες, τόσες ιστορικές διακυμάνσεις, περιπέτειες, εμφύλιοι, μετεμφύλιος, βία και νοθεία, μεταδικτατορικός θριαμβικός εκδημοκρατισμός, ιστορικές ήττες από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και νίκες, δεν άφησαν τίποτα άλλο παρά ένα κουκούτσι σκληρό, άν-υγρο: πόθος για εξουσία. Αυτοπραγμάτωση διά της εξουσίας.

«Δεν φιλοδοξώ να αντικαταστήσω εσένα» (σ.σ.: στο προεδρείο της Επιτροπής Μορφωτικών), αλλά τον υπουργό» μου είπε συνάδελφος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτή η «αξιωματική» δηλώνει την ιδεολογική και πολιτική έρημο: «Δεν έχει σημασία τι θα κάνω, αρκεί να έχω την εξουσία». Όσο δεν την έχουν, τόσο νιώθουν ότι τους αφαιρείται. Ένα κληρονομικό δικαίωμα, μια συμβολαιογραφική πράξη παροχής και υποχρεωτικής αποδοχής.

Η χώρα έχει διάφορα φαντάσματα. Στοιχειωμένες διοικητικές δομές, διεφθαρμένους κανίβαλους. Απελπισία. Σαν να μη σώζεται. Σαν να μην μπορείς να αλλάξεις το παραμικρό. Κυκλώματα παρασυνδικαλισμού, λομπίστες, διεισδυτικοί (αυτοί που τρυπώνουν), καπάτσοι, ενδοτικό, εύπλαστο, καιροσκοπικό και δουλικό πολιτικό σύστημα, οδηγούν στον πολιτικό λόγο που ουσιώνεται και δικαιώνεται μόνο ως διεκδίκηση και ως κάρπωση της εξουσίας.

Η βασικότερη πλουτοπαραγωγική πηγή σε μια χώρα παραγωγικά υπανάπτυκτη και οικονομικά καχεκτική είναι η εξουσία. Το έχω ξαναγράψει. Έτσι μόνο εξηγείται η βίαιη διεκδίκηση της εξουσίας, η συντριβή μπρος την απώλειά της, η ανασφάλεια στον ρόλο της αντιπολίτευσης, ο χοντροκομμένος λόγος, η απλοϊκή, μηδενιστική και χωρίς φαντασία κριτική, η αγραμματοσύνη στη συγκρότηση ενός αντισχεδίου.

Ωραία, αυτοί είναι έτσι. Η από ’δώ πλευρά τι κάνει; Βολεύεται; Όσο πιο απλοϊκή γίνεται η Νέα Δημοκρατία τόσο ησυχάζουν μερικοί, τόσο κατευναστικά λειτουργεί η χοντροκοπιά. Εν τούτοις η πλήρης έλλειψη «κυβερνητικού» σχεδίου εκ μέρους της αντιπολίτευσης δεν σημαίνει πίστωση χρόνου για την κυβέρνηση. Γιατί οι ποιότητες που προσπαθεί αμφίθυμα να εγκαταστήσει είναι αδύναμες, εύθραυστες. Σαν να μη τις αναζητά η πραγματικότητα. Πολύ περισσότερο μερικές νομοθετικές προχειρολογίες, αντιφάσεις και η συχνή έλλειψη μιας κυβερνητικής φιλοσοφικής κατεύθυνσης δίνουν έναν αντίστροφο χρόνο. Λιγοστεύουν όχι το διάστημα, αλλά την πολιτική δυνατότητα.

Είναι βέβαιο η Νέα Δημοκρατία, πιεσμένη από έναν πόθο ανακατάληψης, θα πέφτει συνεχώς σε λάθη και θα εγκλωβίζεται στους πολιτικούς αρχαϊσμούς και μανιχαϊσμούς. Αυτό δεν θα προσεδαφίζει την κυβερνητική δουλειά, αλλά αντίθετα θα την αποπροσανατολίζει, θα την κάνει πιο αργή, πιο αιχμάλωτη σε αυτό που είναι πράγματι η δύναμη της αξιωματικής αντιπολίτευσης: το διοικητικό σύστημα, ένα μέρος του συνδικαλιστικού τοπίου, το μεγαλύτερο μέρος των δικτυωμένων φυλάρχων.

Η πίστωση που δίνει στην κυβέρνηση, η πολιτική αδυναμία της αντιπολίτευσης να αρθρώσει αντιπρόταση είναι μεγέθυνση του πολιτικού χρέους της κυβέρνηση και της «από ’δώ πλευράς» να αλλάξει τις ποιότητες και να αφήσει ανεξίτηλα εξυγιαντικά ίχνη.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Φως και δικαιοσύνη

Τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής εξέτασης έδειξαν ότι ο Ζακ Κωστόπουλος πέθανε από ισχαιμικό επεισόδιο που προκλήθηκε από πολλαπλά τραύματα. Για να τα λέμε όπως είναι: ο άνθρωπος πέθανε από την...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο