Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ανθρώπινες ζωές που περισσεύουν (;)

Της Τζώρτζιας Ρασβίτσου*   Ανθρώπινες ζωές που περισσεύουν, πεταμένες σ’ ένα καλάθι ανθρώπινων αχρήστων. Αλληλεγγύη από ανθρωπιστικές οργανώσεις - φύλακες και τοποτηρητές απάνθρωπης συμφωνίας, που...

Της Τζώρτζιας Ρασβίτσου*

 

Ανθρώπινες ζωές που περισσεύουν, πεταμένες σ’ ένα καλάθι ανθρώπινων αχρήστων. Αλληλεγγύη από ανθρωπιστικές οργανώσεις - φύλακες και τοποτηρητές απάνθρωπης συμφωνίας, που όμως μας βολεύει. Δυνάμεις στρατιωτικών παρεμβάσεων και αποικισμού, πρόθυμοι ελεήμονες των θυμάτων τους, νομιμοποιητές του δυτικού ιμπεριαλισμού. Ανθρώπινα δικαιώματα ψευδούς ιδεολογικής οικουμενικότητας, μετατρέπουν τους «ωφελούμενους» σε εμπορεύματα. Χαμένες ταυτότητες. Αποπολιτικοποιημένα υποκείμενα. Αποϊδεολόγηση κρεμασμένη στο συρματόπλεγμα. Αποκειμενοποίηση στο πολύχρωμο περιθώριο του πολύχρωμου πόνου ενός αχαρτογράφητου τόπου. Σιωπηλός αγώνας καρτερίας και επιβίωσης. Πνιγμένη οργή έξω από τη συμβολική τάξη του κόσμου.

Κι από την άλλη πλευρά, οι δύο πλευρές: αυτή του μίσους και αυτή της ανοχής. Αυτή της απόρριψης και αυτή της ανιδιοτελούς βοήθειας. Δυό δρόμοι: αυτός της καταδίκης και αυτός της προσπάθειας. Αυτός της ρήξης και αυτός της ενότητας.

Κάποτε στην Ανατολή υπήρχε μια πόλη όπου ζούσαν μαζί ειρηνικά Έλληνες, Τούρκοι, Αρμένιοι, Εβραίοι, προτεστάντες και καθολικοί, χωρίς διακρίσεις, λατρεύοντας ο καθένας τον θεό του, ακολουθώντας τις συνήθειες της δικής του κουλτούρας. Κάποια στιγμή το νέο κοσμικό κράτος αποφάσισε να μιμηθεί τη Δύση των εθνών-κρατών, που κάθε τι διαφορετικό περίσσευε και εκτοπιζόταν. Και τότε... «έπεσε η Πόλη».

Οι γραμμές που χαράχτηκαν έκοψαν τον κόσμο σε οικόπεδα κι έκαναν τους ανθρώπους ιδιοκτησία των οικοπέδων. Χτίστηκε ένας παράλογος και παρά φύσιν κόσμος, που επινοώντας θεωρίες και οργανώνοντας κινήματα χωρίζει, διαμελίζει, διαιρεί, θέλοντας πάντα κάτι να καταστρέψει για να φτιάξει κάτι καινούργιο που θα μπορεί να καταστρέψει ο επόμενος. Αν ποτέ καταλάβουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι οι ιδεολογίες και οι θεωρίες και ο καταραμένος ο καπιταλισμός ή ο «ευλογημένος» κομμουνισμός του θεού ή του ανθρώπου, αλλά η στιγμή που ο άνθρωπος άπλωσε το χέρι του για ν’ αρπάξει κάτι που ένιωσε ότι ήθελε να του ανήκει.

Από το δίκιο ενός μισοδαγκωμένου μήλου φτιάχτηκαν οι κοινωνίες των ανθρώπων και από τότε δεν έχουν αλλάξει. Κι οι όπου γης εκτοπισμένοι, θύματα μιας μισοδαγκωμένης παραφροσύνης που λέγεται ανθρώπινη λογική, κυλιούνται μισοζώντανοι μέσα στη λάσπη και έτσι θα συνεχίσουν να κυλιούνται, ώσπου να πέσουν οι γραμμές κι ώσπου να καταλάβουμε ποιο είναι το δομικό λάθος των κοινωνικών μας οικοδομημάτων.

* Η Τζώρτζια Ρασβίτσου είναι συμβολαιογράφος

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Όλοι στο Παλαί ντε Σπορ

Η σημερινή συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα στέλνει δύο μηνύματα. Το πρώτο, που έχει σταλεί από καιρό με μια πλειάδα συγκεντρώσεων σε όλη την Ελλάδα, είναι ότι οι...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο