Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Εάν ξεχωρίζεις, δεν μπορείς να προοδεύσεις;

ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Το «Κοινωνικό Σύστημα Αξιοπιστίας» είναι ένα πρόγραμμα που η Κίνα θα θέσει σε ισχύ ολοκληρωτικά και υποχρεωτικά για όλους το 2020, ενώ η σταδιακή εφαρμογή του έχει ξεκινήσει...

 

Το «Κοινωνικό Σύστημα Αξιοπιστίας» είναι ένα πρόγραμμα που η Κίνα θα θέσει σε ισχύ ολοκληρωτικά και υποχρεωτικά για όλους το 2020, ενώ η σταδιακή εφαρμογή του έχει ξεκινήσει από το 2015.

Το κράτος θα συλλέγει σε μια πλατφόρμα δεδομένα των πολιτών που θα προέρχονται από τη χρήση διαφόρων εφαρμογών, των κοινωνικών δικτύων, την πιστωτική τους κάρτα, με σκοπό να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Όποιος δεν κρίνεται κοινωνικά αξιόπιστος θα απομονώνεται, δεν θα έχει πρόσβαση στις ίδιες δουλειές, τις ίδιες υπηρεσίες, στις ίδιες ευκαιρίες με τους υπόλοιπους.

Εάν κάτι τέτοιο μεταφέρονταν στη δυτική κοινωνία αυτή τη στιγμή, ο Γκράμσι, ένας από τους σπουδαιότερους στοχαστές της εποχής μας, θα απομονώνονταν ως αναξιόπιστος, πιθανόν και ως παραβατικό στοιχείο λόγω των ιδεών του, επειδή δεν χρησιμοποιεί τα social media. Αντ’ αυτού, ένας/μια influencer, που μέσω των κοινωνικών δικτύων του εξηγεί το «ταξίδι για την απώλεια κιλών» θα θεωρούνταν κοινωνικά αποδεκτός και άρα αξιόπιστος. Ήδη ζούμε σε μια κοινωνία που όσοι δεν λειτουργούν όπως οι περισσότεροι, δηλαδή θεωρούνται περίεργοι ή απομονώνονται. Εύκολα γίνεται αντιληπτό τι θα συνέβαινε αν αυτό γινόταν και νόμος του κράτους.

Η εξάρτηση από τα κοινωνικά δίκτυα είναι γεγονός καταγεγραμμένο από τους ψυχολόγους, κάτι που επιβεβαιώνεται αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν άνθρωποι, που λένε «μη με κάνετε ‘unfollow’ γιατί θα τρελαθώ» και καθημερινά αναρτούν την παραμικρή προσωπική λεπτομέρεια (ψυχολογική διάθεση, υγεία, γαστριμαργικές προτιμήσεις). Επομένως, τα εχέγγυα υπάρχουν για να καταστούν τα social media το επόμενο μέσο μαζοποίησης.

Ένα παράδειγμα της ανταγωνιστική κοινωνίας είναι το ακόλουθο Ένας διαγωνιζόμενος σε τηλεπαιχνίδι βοήθησε τους ανταγωνιστές του και, παρότι είχε τη δυνατότητα να κερδίσει, έχασε. Δύο νεαρά άτομα που δεν ζήτησαν τη βοήθειά του, αλλά σημείωσαν καλή βαθμολογία, αποδοκίμασαν με ύφος τιμωρητικό τη στάση του διαγωνιζόμενου.

Για τους αρχαίους Έλληνες πολίτες η λέξη ιδιώτης ήταν προσβλητική, γιατί έδειχνε αυτόν, που δεν ασχολούνταν με τα κοινά. Στα αγγλικά η λέξη αυτή χρησιμοποιείται και σήμερα και είναι η γνωστή μας λέξη «idiot», που σημαίνει «ηλίθιος». Σε μια κοινωνία εξ ορισμού ανταγωνιστική, με τον απομονωτισμό να αυξάνεται, το σύστημα αξιοπιστίας της Κίνας θα εντείνει αυτά τα φαινόμενα. Η λύση όπως οι παλιοί την κατέδειξαν εύγλωττα δεν είναι στο «καθένας μόνος», αλλά στο όλοι μαζί.

Μια δύσκολη επομένως εξίσωση για τις κοινωνίες ανέκαθεν, και σήμερα ακόμη περισσότερο, είναι πώς θα συνδυάσει την αποδοχή της μοναδικότητας ενός εκάστου στο πλαίσιο ενός λειτουργικού συνόλου όχι μάζας, αλλά συνόλου. «Η ευτυχία βρίσκεται στην αποδοχή» είπε ο Όργουελ.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια