Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Διαμαρτυρία σε δόσεις

EPA

ΤΗΣ Κατερίνας Παπαγεωργίου Κοιτάζοντας τα γεγονότα ανά τον κόσμο τις τελευταίες ημέρες, δεν μπορεί να μη σταθεί κανείς στα Κίτρινα Γιλέκα, το κίνημα που ξεκίνησε από τη Γαλλία και έχει ως αντικείμενο...

Κοιτάζοντας τα γεγονότα ανά τον κόσμο τις τελευταίες ημέρες, δεν μπορεί να μη σταθεί κανείς στα Κίτρινα Γιλέκα, το κίνημα που ξεκίνησε από τη Γαλλία και έχει ως αντικείμενο της διαμαρτυρίας την αύξηση των τιμών στη βενζίνη και το πετρέλαιο.

Μερικά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του κινήματος: 1) Αφορά πολλές κοινωνικές ομάδες ασχέτως των πολιτικών πεποιθήσεών τους. 2) Δεν δημιουργήθηκε από κανένα κόμμα ή πολιτικό φορέα, που οπωσδήποτε θα επηρέαζε την εξέλιξή του. 3) Εκφράζεται από μία γυναίκα 50 ετών, που δεν παραιτείται, μόνο και μόνο επειδή είναι μεσήλικη. 4) Διαδόθηκε με σύγχρονο τρόπο (μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης). 5) Αποτελεί έρεισμα αντίδρασης και για άλλες κυβερνητικές αποφάσεις που δυσχεραίνουν τη ζωή των ούτε πλουσίων ούτε φτωχών.

Στον αντίποδα, ο Μακρόν δήλωσε εν ολίγοις ότι κατανοεί τις ενστάσεις, σκοπεύει όμως να τηρήσει τα προεκλογικά του σχέδια. Όπως συνέβη και με τους Αγανακτισμένους, που παρά τις αντιδράσεις, το Μνημόνιο ψηφίστηκε, ή με τους «Δεν Πληρώνω», που το κράτος με νόμο κατέστειλε τη δράση όσων δεν πλήρωναν τα διόδια.

Παρ' όλα αυτά καθίσταται υποδειγματικός τρόπος αντίδρασης*. Αρχικά γιατί καταδεικνύει πως οι πολιτικοί, αν και εκλεγμένοι από τον λαό, δεν λειτουργούν ως προς το όφελος των εκλεκτόρων αλλά με βάση τα προεκλογικά τους προγράμματα. Εάν δε αυτά είχαν κοινωνικά δίκαιο περιεχόμενο, ή έστω διαφαινόταν κάτι τέτοιο, πολλοί θα συμβιβάζονταν. Αυτό απέδειξαν ακόμη και οι Έλληνες, που αρκετοί ανέχθηκαν και κάποιοι συμμορφώθηκαν με τις ατέρμονες μνημονιακές μεταρρυθμίσεις. Στην ίδια θέση βρίσκονται και οι Γάλλοι συμπολίτες μας, απλώς ως χώρα έχουν δυνατότερη οικονομία. Επομένως, το ζητούμενο για τους πολιτικούς είναι εύρωστη χώρα, όχι και πολίτες;

Επιπροσθέτως, τα Κίτρινα Γιλέκα θα μπορούσαν να μας δείξουν πώς να λειτουργούμε στις διεκδικήσεις μας ως πολίτες. Στις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων μαζεύτηκαν σε όλη την Ελλάδα πολλοί πολίτες. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Το ίδιο αδιαμφισβήτητο είναι ότι πήγαιναν άνθρωποι όλων των ηλικιών, όλων των επαγγελμάτων. Αδιαμφισβήτητο είναι ότι μόλις ψηφίστηκε το Μνημόνιο, χάθηκαν. Τι θα γινόταν όμως αν κάθε φορά που πήγαινε να εφαρμοστεί μία προς μία κάποια από αυτές τις άδικες μεταρρυθμίσεις κατέβαινε τόσος κόσμος στους δρόμους;

Η επιτυχία του Μνημονίου συνδέεται με την αδρανοποίηση του κόσμου, γιατί εφαρμόστηκε σε δόσεις και όχι μεμιάς, όλο μαζί. Το αντίδοτο σε αυτό θα ήταν η αντίδραση επίσης σε δόσεις. Στους φόρους, στις οριζόντιες περικοπές συντάξεων, στο αφορολόγητο, στον κατώτατο μισθό, στις συλλογικές συμβάσεις. Κι αν τότε δεν το αντιληφθήκαμε, ποτέ δεν είναι αργά.

 

* Προφανώς τα επεισόδια δεν θεωρούνται παράδειγμα προς μίμηση.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια