Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το παράλογο, κακός σύμβουλος στην πολιτική

Του Γιάννη Κουτσοκώστα - Το είδατε φαντάζομαι: Τα Χριστούγεννα τη …σκαπούλαραν και φέτος, δεν τα κατάργησαν οι …άθεοι Συριζαίοι. Μικροί και μεγάλοι έψαλαν στον Τσίπρα και στον Βούτση το …«καλήν μέραν άρχοντες» και όχι το …«εμπρός της γης οι κολασμένοι».

Και η …βασιλόπιττα, που γλύκανε το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι, τη γλύτωσε κι αυτή,  δεν κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική, εκτός και αν περιείχε  πολλά …λιπαρά. Γελάτε;

Καλά κάνετε. ‘Oντως, όλα αυτά τα τρελά και παλαβά, με μια πρώτη ματιά, είναι για γέλια. Με μια δεύτερη όμως,  είναι και για κλάματα. Γιατί ειπώθηκαν και υποστηρίχτηκαν και μάλιστα μέσα στη Βουλή σε μια προσπάθεια μιας παλαβής και ανερμάτιστης αντιπολίτευσης να βρει επιχειρήματα για να στηρίξει την εναντίωσή της στη συμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου για τις σχέσεις κράτους – εκκλησίας. Και να ήταν μόνο αυτό.

Πάει πολύς καιρός, που η ίδια αντιπολίτευση, συνεπικουρούμενη από έναν μιντιακό συρφετό, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατήσει τη χώρα, την κοινωνία, την πολιτική εγκλωβισμένη ανάμεσα σε μια πραγματική και σε μια εικονική πραγματικότητα. Που δεν τα βλέπει απλά όλα γκρίζα, αλλά κάνει και τα πάντα για να τα …μαυρίσει. Υπαρκτά κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα, ακόμα και εθνικών διαστάσεων θετικές επιλογές,  μπαίνουν στον μεγενθυτικό φακό της προπαγάνδας, διογκώνονται, διαστρεβλώνονται και εμφανίζονται ως απότοκα μιας καταστροφής, που όλο έρχεται αλλά ποτέ δεν φτάνει. ΝΑΙ, η κρίση δεν είναι παρελθόν, αλλά τα μνημόνια από τον Αύγουστο, είναι παρελθόν.

ΝΑΙ, η χώρα είναι σε επιτήρηση αλλά έχει ανακτήσει μεγάλο μέρος της αυτονομίας της. ΝΑΙ,  η οικονομία έχει προβλήματα αλλά πέρασε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. ΝΑΙ, η  ανεργία είναι υψηλή αλλά μειώνεται σταθερά. ΝΑΙ, η  φτώχεια είναι ακόμα εδώ αλλά όσοι χτυπήθηκαν πιο οδυνηρά στην κρίση, παίρνουν ανάσες. ΝΑΙ, υπάρχουν γύρω μας  κίνδυνοι, αλλά η χώρα βελτιώνει τη θέση της στη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη.

Πολιτική …καφενείου          

  Αυτή είναι η …πραγματική πραγματικότητα, χωρίς μηδενισμούς και ωραιοποιήσεις. Όσοι επιμένουν στην εικονική, απλά οδηγούνται σε παραλογισμούς και παραδοξότητες. Που είναι συμβατές σε συζητήσεις καφενείου, δεν αντέχουν όμως σε μια σοβαρή πολιτική αντιπαράθεση. Στα καφενεία, το παράλογο, το παράδοξο και το ακραίο, χωρίς ευθύνη των καφενείων, είναι σύνηθες, ανεκτό ενίοτε και γοητευτικό. Στην πολιτική όμως, η εμμονή στο παράλογο παραμορφώνει γιατί κρύβει ανεπάρκειες και εξυπηρετεί  σκοπιμότητες. Μερικά, πρόσφατα παραδείγματα, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές:

   ΠΡΩΤΟΝ, το μετρό της Θεσσαλονίκης. Πέρασαν 32 ολόκληρα χρόνια από τα εγκαίνια της πρώτης τρύπας του Κούβελα και αρκούσαν τρία χρόνια για να μπει το έργο στις …ράγες του και να εγκαινιαστεί ο πρώτος σταθμός, από αυτή την κυβέρνηση. Κάθε λογικός θα έλεγε, τουλάχιστον, …κάλιο αργά. Κάθε παράλογος όμως, αντί να απολογηθεί για τις καθυστερήσεις, θα κουνούσε το δάχτυλο με θράσος κατηγορώντας τους άλλους για φιέστες.

   ΔΕΥΤΕΡΟΝ, η βόμβα-μολότοφ, που τοποθέτησαν ασυνείδητοι σε εκκλησία στο Κολωνάκι, τραυματίζοντας  - ευτυχώς ελαφρά - έναν αστυνομικό και έναν νεωκόρο. Κάθε λογικός όφειλε να περιμένει τις  εκτιμήσεις των αρχών πριν βγει στα …κάγκελα της οργής. Ο κάθε …Κικίλιας και Άδωνις όμως, και ο κάθε …Κλουζώ τη ενημέρωσης, έσπευσαν ασυγκράτητοι, να χρεώσουν ηθική αυτουργία στον ΣΥΡΙΖΑ, να …πασπαλίσουν το περιστατικό με αρκετές δόσεις …ανομίας, να το χρεώσουν στον  -…συνήθη ύποπτο - νόμο Παρασκευόπουλου και φυσικά να το συσχετίσουν με την πρωτοχρονιάτική άδεια στον Κουφοντίνα.

ΤΡΙΤΟ, παράδειγμα παραλογισμού: Φέτος, έχω την εντύπωση, ότι μύρισαν πιο έντονα τα Χριστούγεννα. Στην αγορά, στα εμπορικά κέντρα της ημέρας και στα -κατά τον αείμνηστο Γιαννόπουλο – «πολιτιστικά κέντρα» της νύχτας, αλλά και στα χειμερινά θέρετρα, όπου δεν έπεφτε καρφίτσα. Κάθε λογικός θα διέκρινε ότι κάτι καλό γίνεται φέτος, καλύτερο από πέρυσι, από πρόπερσι και πάει λέγοντας. Κάθε γαλάζιος οικονομικός φωστήρας όμως, αυτό που βλέπει είναι ότι η οικονομία καταρρέει και τα νοικοκυριά βυθίζονται στη φτώχεια και την ανέχεια.     

Αντί ανανέωση αναπαλαίωση

Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα, όπου το παράλογο επιχειρεί να νικήσει τη λογική, όπως στη συμφωνία των Πρεσπών, στα σκάνδαλα, Siemens,  Νοvartis, ΚΕΕΛΠΝΟ, στον Σημίτη, που ονειρεύεται νέα μνημόνια,  στη  μεταμνημονιακή Ελλάδα, τις εκλογές κλπ.                    

    Kάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, που όσο παράλογο και αν είναι δεν εμπίπτει επιστήμη της ψυχολογίας. Εμπίπτει στην πολιτική και μόνο στην πολιτική. Για την ακρίβεια εμπίπτει στην πρεμούρα κάποιων, που πίστεψαν ότι με τους παραλογισμούς και την μικροπολιτική, θα συντομεύσουν το δρόμο προς την εξουσία. Πρώτος και καλύτερος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, κάποτε, τα …παλιά τα χρόνια, έδινε την εντύπωση ότι ήταν ένας μεταρρυθμιστής, προοδευτικός για τα δεδομένα της παράταξής του πολιτικός, ιδανικός αντίπαλος του Αλέξη Τσίπρα.

Κάθε λογικός παρατηρητής θα περίμενε ότι, ως αρχηγός της ΝΔ. θα ενίσχυε αυτά τα χαρακτηριστικά, θα ανανέωνε, όπως υποσχόταν, το  γερασμένο κόμμα του και θα προσπαθούσε να το οδηγήσει ξανά στην εξουσία με νέες ιδέες, προτάσεις και θέσεις. Αντ’ αυτού έκανε το ανάποδο. Το παράλογο.  Αντί να ανανεώσει το κόμμα, το απαπαλαίωσε και το παρέδωσε ψυχή τε και σώματι στους ακραίους. Αυτοί δίνουν τον τόνο, διαμορφώνουν την πολιτική ατζέντα ακόμα και την αισθητική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το χειρότερο και πλέον παράλογο: με πρόσχημα τον εκ των …δεξιών του κίνδυνο, μετακίνησε προς τα άκρα τον ιδεολογικό άξονα του κόμματος και το μετέτρεψε σε εκκρεμές ανάμεσα στον ακραία δεξιό και νεοφιλελεύθερο λαϊκισμό. Τώρα και οι πλέον δύσπιστοι συνειδητοποιούν ότι μια τέτοια πορεία δεν συσπειρώνει και δεν διαμορφώνει πολιτικές πλειοψηφίες. Όταν το συνειδητοποιήσει και ο ίδιος και όσοι δεν παραλογίζονται, τότε, θα είναι αργά. Το ζητούμενο είναι να μην είναι αργά για τη χώρα.

 

Δείτε όλα τα σχόλια