Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Αποκρουστικά

Ορθώς εξανέστη ο γεν. γραμματέας του υπουργείου Εργασίας Ανδρέας Νεφελούδης με τα λεγόμενα της Φώφης Γεννηματά στο Μενίδι, πριν από λίγες μέρες, όπου ανάμεσα σε άλλα ξεφούρνισε και τη δήλωση «να τελειώνουμε με το αποκρουστικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ».

Του Κώστα Καναβούρη

Ορθώς εξανέστη ο γεν. γραμματέας του υπουργείου Εργασίας Ανδρέας Νεφελούδης με τα λεγόμενα της Φώφης Γεννηματά στο Μενίδι, πριν από λίγες μέρες, όπου ανάμεσα σε άλλα ξεφούρνισε και τη δήλωση «να τελειώνουμε με το αποκρουστικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ». Έκανε μάλιστα και σχετική ανάρτηση στο Διαδίκτυο ο Ανδρέας Νεφελούδης τονίζοντας το αγοραίο της δήλωσης σε αντίθεση με την «ευγενέστατη» -όπως γράφει- συμπεριφορά της προς τη Ν.Δ. Ο

ρθώς εξανέστη λοιπόν, αλλά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο ένιωσε σοκαρισμένος. Σοκάρεσαι όταν σε καταλαμβάνουν εξ απήνης λέξεις ή πράξεις που δεν τις περιμένεις από κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Όμως αυτή η πολιτικά χυδαία έκφραση της κυρίας Γεννηματά βρίσκεται απολύτως εντός του πλαισίου αισθητικής και ηθικής αντιπαράθεσης την οποία έχει επιλέξει: λεκτική βαρβαρότητα προς τα αριστερά και ισόποση αβρότητα προς τα δεξιά. Αυτό που λέμε, στην καθομιλουμένη... διαστρέβλωση των εννοιών, «ίσες αποστάσεις». Κανένα σοκ λοιπόν. Δεν ξεπέρασε τον εαυτό της η πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛΛ. Αυτός είναι ο εαυτός της. Στέκεται απροκάλυπτα και θρασύτατα εμπρός μας, με πολιτική συμπεριφορά στα όρια της ύβρεως, αφού ανήκει σε ένα κόμμα (ή αποτελεί συνέχεια ενός κόμματος) το οποίο έχει βαρύτατες ευθύνες στη δήλωση με κάθε τρόπο (νόμιμο ή παράνομο) αυτού του τόπου και αντί να ζητήσει συγγνώμη, ασκεί αποχαλινωμένη εννοιολογική βία όχι στον πολιτικό της αντίπαλο αλλά στην κοινή λογική. Χωρίς ίχνος σεβασμού τουλάχιστον για τα δεινά που επισώρευσε η πολιτική του κόμματός της (είτε κατά μόνας, είτε μετά της Ν.Δ.) στον ελληνικό λαό.

Δείγμα αυτών των δεινών αναφέρει ο Ανδρέας Νεφελούδης που, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, έχει τους λόγους του για το σοκάρισμα: « (...) με σόκαρε όμως ο τόπος και ο κόσμος στον οποίο απευθυνόταν η κ. Γεννηματά, γιατί στον χώρο που βρέθηκε και στον κόσμο που μιλούσε με αυτόν τον τρόπο κιόλας, ήταν σαν να τους έβγαζε τη γλώσσα και να κούναγε αναιδώς το δάχτυλο στα μάτια τους. Ήταν λοιπόν στο Μενίδι, εκεί που είχε παρουσιάσει η δική της εξουσία (όταν ήταν υπουργός συγκυβερνώντας ή και μόνη) το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο, της πελατειακής λογικής, της προσπάθειας για εκμαυλισμό συνειδήσεων, ήταν τότε που κρατούσε ομήρους 2.192 οικογένειες (περίπου 10.000 ανθρώπους) που ήταν και είναι οικιστές του Ολυμπιακού Χωριού και για ολόκληρα 15 χρόνια δεν τους έδιναν τα οριστικά παραχωρητήρια (έχουν αρχίσει να δίνονται τώρα από την αποκρουστική κυβέρνησή μας...) για να τους εκβιάζουν, να παίζουν με τη φτώχεια και την ανέχεια και να επιδιώκουν με αθέμιτα μέσα την ψήφο του».

Αυτά και αρκετά άλλα ακόμη γράφει στην ανάρτησή του ο Ανδρέας Νεφελούδης. Πράγματι, αυτή η επίθεση για το «αποκρουστικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ» δείχνει ότι η Φώφη Γεννηματά θεωρεί πως η χυδαιότητα της προσπορίζει (αν και από πουθενά δεν τεκμαίρεται κάτι τέτοιο) πολιτικά οφέλη και πως η ακραία επίδειξη κακώς εννοούμενου τσαμπουκά μεγαλώνει το πυγμαίου μεγέθους πολιτικό της εύρος. Ωστόσο το μόνο που καταφέρνει είναι η κραυγαλέα προσχώρησή της στην επικράτεια του γελοίου. Προσοχή όμως: στην επικράτεια του γελοίου όπως την εννοεί ο Γιώργος Χειμωνάς (δυστυχώς, οι περιστάσεις με αναγκάζουν να αναφερθώ και πάλι σ’ αυτή την εξαιρετικά ακριβή σκέψη του μεγάλου δημιουργού), όπως την εννοεί λοιπόν στον «Εχθρό του ποιητή»: «Το πιο τρομαχτικό πράγμα είναι μαζί και γελοίο. Το γελοίο είναι η φοβερότερη ιδιότητα του τρομακτικού».

Αυτή ακριβώς είναι η αβάσταχτη γελοιότητα της Φώφης Γεννηματά: ότι είναι τρομακτική.

Γιατί είναι πράγματι τρομαχτικό να μιλάς για το «αποκρουστικό πρόσωπο» του αντιπάλου σου όταν βαρύνεσαι με αποδεδειγμένα σκάνδαλα επί σκανδάλων. Όταν ανώτατα στελέχη σου έχουν καταδικαστεί για κλοπή δημόσιου χρήματος, για τοκογλυφία, για μίζες και άλλα βαριά εγκλήματα. Είναι τρομακτικό να χυδαιολογείς όταν έχεις απομυζήσει 250 ολόκληρα εκατομμύρια από έναν καταταλαιπωρημένο λαό (ας θυμηθούμε τις λιποθυμίες παιδιών λόγω έλλειψης τροφής) και αρνείσαι (αλλάζοντας ΑΦΜ) να τα επιστρέψεις. Όταν συνεχίζεται αμείωτο το εισαγγελικό ενδιαφέρον για κορυφαία πρόσωπα του άμωμου πολιτικού σου ήθους. Όταν βαρύνεσαι με την όζουσα και μεγαλύτερη βίαια αναδιανομή πλούτου στο χρηματιστήριο, τότε που ο «σοβαρός» Σημίτης δήλωνε κυνικά για τους μικροομολογιούχους: «ας πρόσεχαν».

Μα αυτό ακριβώς οφείλει να πράξει ο ελληνικός λαός στις επερχόμενες εκλογές: να προσέξει. Για να μην επικρατήσει ο τρομαχτικά γελοίος «εχθρός του ποιητή».

 

Δείτε όλα τα σχόλια