Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Οκτώ ζωγράφοι για τη γυναίκα

Πληθαίνουν οι εκθέσεις με θέμα τη γυναίκα, ταυτόχρονα με τη δημοσιοποίηση περιστατικών κακοποίησής της στο πλαίσιο της οικογένειας ή εκτός των στενών συνόρων της. Κινητοποιούν ομάδες πληθυσμού, γυναικείου αλλά και ανδρικού, στη συλλογική ή ατομική καταγγελία τέτοιων φαινομένων. Ενώ η πλειοψηφία των μικρών κοινωνιών αλλά και των μικρών κοινοτήτων των μεγαλουπόλεων, των εγκλωβισμένων μέσα στα στερεότυπα της μάνας- συζύγου και ελεύθερης γυναίκας - πόρνης από τη μία και του πατέρα - αφέντη από την άλλη, συνεχίζει να ζει μέσα στη συνένοχη αποσιώπηση των τραυμάτων τους.

Η ομαδική έκθεση «Οκτώ ζωγράφοι για τη γυναίκα», που παρουσιάζεται τις ημέρες αυτές στην Γκαλερί Σκουφά, στο Κολωνάκι, φέρνει στο φως μέσα από τα διαφορετικά ιδιώματα των καλλιτεχνών τη διαφορετική αντιμετώπιση της γυναίκας στη διάρκεια των αιώνων. Βλέπουμε το γυναικείο σώμα του Παναγιώτη Μπελτέκου να συναντά τις φιλήδονες, φτιαγμένες και για το βλέμμα του άνδρα θεατή, μορφές του ρεαλιστή Κουρμπέ και να προβάλλει μέσα από τη χειρονομιακή γραφή του Μπελτέκου την αυτονόμησή του.

Αντικρίζουμε στις χαμένες μέσα στη σύγχρονη έλλειψη επικοινωνίας, στις βυθισμένες μέσα σε εκρηκτικές, ρέουσες χρωματικές κηλίδες ή συμπληρωματικά χρώματα του χώρου μέσα στον οποίο δείχνονται ως τμήματά του, φιγούρες του Στέφανου Δασκαλάκη, της Ειρήνης Ηλιοπούλου ή του Γιώργου Χαδούλη τις επιρροές των διαφορετικών κινημάτων του μοντερνισμού. Αναγνωρίζουμε στα άυλα σχεδόν, κλεισμένα μέσα σε μια αυτάρεσκη άμυνα ενάντια στον εχθρικό πάνθηρα που ελλοχεύει, λαμπερά πλασματάκια με τα κόκκινα μαλλιά της Ειρήνης Κανά τον απόηχο της θαμβωτικής φυγής από το πραγματικό στη στροφή του 19ου προς τον 20ό αιώνα. Και πίσω από τις αδρές γραμμές του Ανδρέα Κοντέλλη, τη δραματική έκφραση της απελπισίας απέναντι στη βία.

Διακρίνουμε στις πλασμένες με πλακάτες πινελιές θραυσματικές μορφές της Βάσως Τζούτη την προσπάθειά της να καταγράψει, όπως η Πάουλα Μπόντερσον Μπέκερ, μέσα από τα κλειστά χείλη, τα παραδομένα ή εκτεθειμένα, αφαιρετικά αποδοσμένα, ασχημάτιστα ακόμα παιδικά σώματα, μέσα από τα μεγάλα, φλογερά σαν κάρβουνα μαύρα μάτια, τη γυναίκα ως υπομονετικό, πλην όμως αδέκαστο μάρτυρα της βαρβαρότητας μιας πατριαρχικά δομημένης κοινωνίας.

Info: «Οκτώ ζωγράφοι για τη γυναίκα» γκαλερί Σκουφά, Σκουφά 4, Κολωνάκι Διάρκεια έκθεσης: 17 Ιανουαρίου μέχρι 9 Φεβρουαρίου Ώρες λειτουργίας: Δευτ. 11.00-15.30, Τρ.& Πεμ.10.00-15.30&17.30-21.00, Τετ. 10.00-15.30, Παρ. 10.00-15.30& 17.30-20.00, Σαββ. 10.30-15.30

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Κυβέρνηση συνοπτικών διαδικασιών

Η Ν.Δ. ή είναι μεθυσμένη από την επάνοδο στην εξουσία και λαφυραγωγεί ασύστολα ή έχει καβαλήσει το καλάμι και νομίζει ότι το κράτος τής ανήκει, οπότε δεν αισθάνεται την ανάγκη να δικαιολογήσει τις αποφάσεις της ή να τηρήσει κάποια προσχήματα.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο