Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα χιώτικα σχολεία υποδέχονται τα προσφυγόπουλα

Στη Χίο ζεστάθηκε η καρδιά του νησιού. Τα πανέμορφα σχολεία της Χίου, που τα μάθαμε από το «Δέντρο που πληγώναμε» του Δήμου Αβδελιώδη, άνοιξαν τις πόρτες τους για τα προσφυγόπουλα

Της Βασιλικής Κατριβάνου

 

Χίος, 17 Οκτωβρίου 2018. «Τα καταφέραμε! Μπήκαν τα παιδιά στο σχολείο! Ήταν μια ανάσα για όλους μας, για μας τους εκπαιδευτικούς, αλλά και ολόκληρο το νησί - για όλους όσους δεν συμφωνούσαν με τις αντιδράσεις, αλλά δεν μιλούσαν από φόβο και πάγωμα» μας είπε ένας δάσκαλος την πρώτη μέρα που τα προσφυγόπουλα από το KYT της ΒΙΑΛ πήγαν σχολείο.

Τα παιδιά πήγαν στις απογευματινές τάξεις. Στην είσοδο τα υποδέχονταν οι δάσκαλοι, παιδιά του πρωινού σχολείου και Χιώτες πολίτες με ζεστασιά, αγκαλιές και δώρα. Μεγάλη χαρά και συγκίνηση που έγινε αυτό το βήμα και δεν υπερίσχυσαν οι φωνές της μισαλλοδοξίας και του φόβου.

***

Τα προσφυγόπουλα που μένουν σε διαμερίσματα στα πέντε νησιά του Βορείου και του Νοτίου Αιγαίου (Χίο, Λέσβο, Σάμο, Κω, Λέρο) πηγαίνουν φέτος για τρίτη χρονιά στο πρωινό δημόσιο σχολείο σε τάξεις υποδοχής. Τα παιδιά όμως που μένουν σε camps και ΚΥΤ (Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης) των νησιών δεν είχαν ξεκινήσει το σχολείο - αν εξαιρέσουμε τα παιδιά του Καρά Τεπέ στη Λέσβο τους τελευταίους σχολικούς μήνες πέρσι και τα Νηπιαγωγεία μέσα στα ΚΥΤ. Φέτος, τα παιδιά των ΚΥΤ και των camps θα πάνε σχολείο σε απογευματινά προενταξιακά τμήματα, στις ΔΥΕΠ (Δομές Υποδοχής και Εκπαίδευσης Προσφύγων). Του χρόνου θα ενταχθούν κανονικά στο πρωινό σχολείο.

Στη Χίο αρχικά υπήρξαν πολλές αντιδράσεις στην προοπτική τα προσφυγόπουλα της ΒΙΑΛ να πάνε σχολείο. Φόβοι και ανησυχίες, με επίκεντρο την υγεία, που καλλιεργούνταν έντεχνα και υποκινούνταν από την Παγχιακή Επιτροπή σε ένα κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού. Αποκορύφωμα των αντιδράσεων ήταν ένα εξώδικο, με περίπου 1.200 υπογραφές, προς τους διευθυντές των σχολείων, εναντίον της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων. Το εξώδικο όμως, τελικά, λειτούργησε αντίστροφα, σαν αλάρμ: κινητοποίησε και συσπείρωσε εκπαιδευτικούς και πολλούς πολίτες της Χίου, που μίλησαν δημόσια για την ανάγκη να πάνε κανονικά τα προσφυγόπουλα στο σχολεία. Ο Μάρκος Σκούφαλος, διευθυντής Δημοτικού σχολείου, έγραψε ένα πολύ δυνατό κείμενο, που μίλαγε καθαρά: «Κύριοι της Παγχιακής, δεν συνδιοικούμε τα σχολεία». Και εξηγούσε ότι η ανάγκη να πάνε τα προσφυγόπουλα σχολείο πηγάζει «πρωτίστως και κυρίως από τη συνείδησή μας, τις αρχές και αξίες μας ως εκπαιδευτικών, τους σκοπούς που πρέπει να διέπουν ένα σχολείο, γραπτούς και άγραφους, προκειμένου να υπερασπίσουμε το βασικό δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, εθνικότητας». Ακολούθησαν και άλλα εξαιρετικά κείμενα διευθυντριών σχολείων, όπως της Κατερίνας Κώττη και της Μαρίας Κέρογλου, ενάντια στο εξώδικο, καθώς και τοποθετήσεις φορέων, κομμάτων, του δημοτικού συμβουλίου.

Η κοινωνία του νησιού κινητοποιήθηκε, το κλίμα άλλαξε, τα σχολεία του άνοιξαν για τα προσφυγόπουλα. Χρειάστηκε γι’ αυτό να ενώσουν τις δυνάμεις τους πολλοί και πολλές.

Πρώτα απ' όλα, οι δασκάλες και οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και οι καθηγήτριες της Χίου, που ξεπέρασαν πολιτικές και άλλες αντιπαραθέσεις, και, πάνω από κομματικές ταυτότητες, υπερασπίστηκαν ένα πολύ βασικό δικαίωμα: ότι τα παιδιά αυτά έπρεπε να πάνε σχολείο, ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα έχει στην εκπαίδευση και ότι η εκπαίδευση είναι υποχρέωση της ελληνικής Πολιτείας. Οι συντονίστριες εκπαίδευσης (ΣΕΠ) Σέβη Παΐδα και Καλλιόπη Σαχτούρη, ο διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αριστείδης Κελεπερτζής και η διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Ευτυχία Βλυσίδου έκαναν καίριες παρεμβάσεις και στήριξαν την προσπάθεια αυτή. Είχε σημασία, βέβαια, ότι το υπουργείο Παιδείας κράτησε σθεναρή στάση και δεν έκανε πίσω, παρά τις αντιδράσεις. Κι ακόμα, για να αντιμετωπιστούν οι αντιδράσεις, να μην αναπτυχθούν και να μη ριζώσουν, έγιναν συστηματική δουλειά και ενημερώσεις σε διευθυντές και εκπαιδευτικούς, καθώς και σε συλλόγους γονέων. Δραστηριοποιήθηκαν πολίτες, δημοτικές κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτών, έβγαλαν ανακοινώσεις ο Ιατρικός Σύλλογος, η ΕΛΜΕ, το δημοτικό συμβούλιο.

Ήρθε στο νησί ο αντιπρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ Άγης Τερζίδης και ενημέρωσε για τα θέματα υγείας των παιδιών εκπαιδευτικούς και γονείς. Στις συζητήσεις αυτές είχε ενδιαφέρον πώς στην αρχή υπήρχε ένα «κουβάρι» - όλα μαζί: η ανησυχία για την υγεία των παιδιών, οι φόβοι, συνήθως εντελώς αστήριχτοι, για τις επιδημίες που θα φέρουν οι πρόσφυγες (και το... κουνούπι του Νείλου που κουβαλάνε μαζί τους), η διστακτικότητα, η ξενοφοβία που ντυνόταν με τον μανδύα των θεμάτων υγείας. Το πιο σημαντικό ήταν ότι ο «κόμπος» αυτός -με τη συστηματική ενημέρωση, τη συζήτηση, τα δίκτυα υποστήριξης με γιατρούς του νοσοκομείου (αναφέρω εδώ ξεχωριστά την παιδίατρο Έλενα Πιπίδου) και τη βοήθεια του Ιατρικού Σύλλογου της Χίου- άρχισε να λύνεται. Οι αντιδράσεις άρχισαν να κάμπτονται, ο φόβος υποχωρούσε, οι ακροδεξιοί δεν κυριάρχησαν, το εξώδικο, που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε βόμβα, αποδείχθηκε τελικά μια φούσκα. Αλλά αυτό δεν έγινε από μόνο του, ούτε εύκολα: έγινε με συστηματική προσπάθεια και κινητοποίηση. Πολλοί άνθρωποι έβαλαν την ψυχή και το μυαλό τους. Με έμπνευση, ψυχωμένα αλλά και με νηφαλιότητα, έκαναν την υπόθεση αυτή δική τους. Και την κέρδισαν.

Στη Χίο, όπως και την υπόλοιπη Ελλάδα πάνω στην εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, που είναι οργανικός θεσμός ένταξης, αποτυπώνεται και δίνεται μάχη για το συνολικότερο θέμα της αποδοχής, συμπερίληψης και ένταξης των προσφύγων στην κοινωνία. Η εκπαίδευση αποτελεί ζήτημα αιχμής για την ένταξη των προσφύγων στην κοινωνία γενικότερα.

Στη Χίο ζεστάθηκε η καρδιά του νησιού. Τα πανέμορφα σχολεία της Χίου, που τα μάθαμε από το «Δέντρο που πληγώναμε» του Δήμου Αβδελιώδη, άνοιξαν τις πόρτες τους για τα προσφυγόπουλα. Οι Χιώτες και όλοι όσοι και όσες έδωσαν μαζί τον ωραίο αυτό αγώνα μπορούν να αισθάνονται περήφανοι που κερδήθηκε η πρώτη μάχη - και θα κερδίζεται καθημερινά στην πράξη.

 

* Η Βασιλική Κατριβάνου είναι μέλος της Ομάδας Συντονισμού και Παρακολούθησης της Εκπαίδευσης των Προσφύγων - ΥΠΠΕΘ

 

Δείτε όλα τα σχόλια