Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Σε ρόλο θεατή η Αθήνα στη διάσκεψη για τη Λιβύη

Δεν είναι σίγουρο ότι θα προσκληθεί στη συνάντηση - Θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα στις 19 του μηνός στο Βερολίνο

Θα προσκληθεί η Αθήνα στη συνάντηση της λεγόμενης διαδικασίας του Βερολίνου για την ειρήνευση -και την επόμενη μέρα- στη Λιβύη, η οποία πιθανότατα θα γίνει στις 19 του μηνός; Αν και η ελληνική κυβέρνηση θα ήθελε πολύ μια τέτοια πρόσκληση, όλες οι πληροφορίες που έρχονται μέχρι στιγμής από το Βερολίνο αφήνουν να εννοηθεί το αντίθετο. Η διαδικασία του Βερολίνου «συνεργάζεται με εκείνα τα κράτη που έχουν άμεση επιρροή στην κατάσταση στη Λιβύη» τόνισε χθες εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, ενώ ο εκπρόσωπος της καγκελαρίου, ερωτηθείς για την επιθυμία που εξέφρασε ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να συμμετάσχει κι αυτός στη διάσκεψη, περιορίστηκε στη δήλωση ότι από τη στιγμή που ολοκληρωθούν οι προετοιμασίες της διάσκεψης θα ανακοινωθεί και ο κατάλογος εκείνων που θα παρευρεθούν.

Δεν... καιγόμαστε

Είναι προφανές ότι ο έξω κόσμος δεν εντυπωσιάζεται από την επικοινωνιακή πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης στο εσωτερικό, ούτε έχει πειστεί για τον “πρωταγωνιστικό ρόλο” της Ελλάδας στην ευρύτερη γειτονιά της. Εδώ δεν είναι πεπεισμένος ούτε ο υπουργός Εξωτερικών, αφού το μόνο που είχε να υπογραμμίσει χθες ο Νίκος Δένδιας σε σχέση με τη Λιβύη -κατά τη διάρκεια δηλώσεων με τον Κύπριο ομόλογό του- ήταν ότι για την Ελλάδα η κατάσταση στη Λιβύη έχει ένα αυξημένο ενδιαφέρον “κατόπιν της υπογραφής από την κυβέρνηση της Τρίπολης των ανυπόστατων και άκυρων μνημονίων μεταξύ της κυβέρνησης της Τρίπολης και της Τουρκίας”. Με δυο λόγια, η Ελλάδα δεν “καίγεται” τόσο για τον εμφύλιο που μαίνεται εδώ και χρόνια σε μια χώρα απέναντι από την Κρήτη και τον ανακάλυψε μόνο από τη στιγμή που η Τουρκία προσπάθησε, να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος της με τη βοήθεια της μίας από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές στη λιβυκή διένεξη.

Ενεργητική εξωτερική πολιτική δεν τη λες αυτή - και τσάμπα οι περιβόητες παραδοσιακές καλές σχέσεις της Αθήνας με τον αραβικό κόσμο. Αυτό που ακτινοβολεί αυτή τη στιγμή η ελληνική διπλωματία είναι ότι αναζητά συμμαχίες απέναντι στην Τουρκία -παίζει άμυνα δηλαδή- και όχι ότι προσπαθεί με αυτοπεποίθηση να παίξει έναν εποικοδομητικό ρόλο ως παράγοντας ειρήνης και σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο.

Εν πάση περιπτώσει, την “πολιτική λύση” στο χάος της Λιβύης θα τη διαμορφώσουν πρωτίστως η Ρωσία του Πούτιν και η Τουρκία του Ερντογάν -η “απολύτως απομονωμένη”, όπως αρέσκεται να επαναλαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση- που προσπάθησαν να επιβάλουν και την κατάπαυση του πυρός. Άλλωστε, από τη Μόσχα και την Άγκυρα εξαρτώνται επιχειρησιακά σε μεγάλο βαθμό οι αντιμαχόμενες πλευρές του πρωθυπουργού Σαράτζ και του στρατάρχη Χαφτάρ - γι' αυτό και δίνουν πολύ μεγαλύτερη σημασία στις ρωσικές και τουρκικές... επιθυμίες. Από κοντά προσπαθεί να κάνει τον ενδιάμεσο και ο Ιταλός πρωθυπουργός Κόντε, που βρέθηκε χθες στην Άγκυρα, ενώ η καγκελάριος Μέρκελ έχει επιλέξει τον ρόλο της συνετής δυτικής οικοδέσποινας, η οποία μάλιστα αποκατέστησε λίαν προσφάτως την επικοινωνία της με τον Πούτιν.

Στη διάσκεψη του Βερολίνου, λοιπόν, είτε γίνει στις 19 Ιανουαρίου, είτε λίγο αργότερα -η καγκελαρία δεν το έχει ξεκαθαρίσει ακόμη- θα συμμετάσχουν τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και η Τουρκία, η Ιταλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αίγυπτος και η οικοδέσποινα Γερμανία. Η συνάντηση αυτή θα είναι “μόνο η αρχή”, όπως τόνισε ο εκπρόσωπος της καγκελαρίου, προσπαθώντας να μην καλλιεργήσει υπερβολικές προσδοκίες, σε αντίθεση με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν που, όπως τόνισε από την Άγκυρα, επιδιώκει ένα “ισχυρό αποτέλεσμα”.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Δημόσια Υγεία: Η κατεδάφιση Νο 2

Με το που άλλαξε η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ σταμάτησαν να ασχολούνται με θέματα δημόσιας Υγείας. Από εκεί που προσπαθούσαν να βγάλουν πολιτικό ζουμί κάνοντας την τρίχα τριχιά, τώρα έχασαν εντελώς το ενδιαφέρον τους. Τα κοινωνικά δίκτυα, όμως, βράζουν.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις