Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Όταν η Ευρώπη ξεσηκώθηκε για τον Γλέζο

Το σκίτσο του Πάμπλο Πικάσο για τον Μανόλη Γλέζο, 2 Ιουλίου του 1959. Το σχέδιο του Πικάσο ήταν τυπωμένο πάνω στην κάρτα της Διεθνούς Επιτροπής για την απελευθέρωση του Γλέζου και των άλλων πολιτικών κρατουμενων

Το καραμανλικό κράτος δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ο άνθρωπος που απειλούσε με θάνατο ήταν διεθνές σύμβολο της αντιφασιστικής πάλης. Το κατέβασμα της σημαίας από την Ακρόπολη ήταν αναγνωρισμένο ως η πρώτη αντιστασιακή πράξη στην Ευρώπη. Οργανώσεις βετεράνων της Αντίστασης, δημοσιογραφικές και νομικές ενώσεις, προοδευτικά κόμματα και πολιτικοί ξεσήκωσαν την Ευρώπη

Στις εθνικές εκλογές που έγιναν τον 1958 η ΕΔΑ με ποσοστό 24,4% κατέλαβε τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το γεγονός αυτό προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία στο κράτος της Δεξιάς. Πρώτη δουλειά της νέας κυβέρνησης Καραμανλή ήταν η ένταση των διώξεων κατά της Αριστεράς σε κάθε επίπεδο. Νόμοι του παρασυντάγματος που είχαν ατονήσει ξαναβγήκαν από τα συρτάρια, οι εκτοπίσεις στελεχών της ΕΔΑ πύκνωσαν, ο στρατός, η Ασφάλεια και τα ΤΕΑ ρίχτηκαν στη μάχη κατά του κομμουνισμού.

Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες συνελήφθη στις 5 Δεκεμβρίου 1958 ο Γλέζος. Η κυβέρνηση Καραμανλή τον εμφάνισε με τυμπανοκρουσίες ως στέλεχος ενός πολύ κατασκοπευτικού δικτύου που είχε εξαρθρωθεί. Η κατηγορία ήταν ότι ο Γλέζος είχε συναντηθεί στο σπίτι της αδερφής του με τον επικεφαλής του ΚΚΕ Κ. Κολιγιάννη με στόχο να του παραδώσει σημαντικά μυστικά και απόρρητες πληροφορίες που αφορούσαν τη χώρα.

Με τη σύλληψη του Γλέζου το κράτος της Δεξιάς επιχειρούσε να συνδέσει την ΕΔΑ με την παράνομη δράση του ΚΚΕ ώστε να τη θέσει εκτός νόμου. Ο Γλέζος επελέγη γιατί ήταν διευθυντής της “Αυγής”, οργανωτικός γραμματέας της ΕΔΑ και δεν διέθετε βουλευτική ασυλία. Επιπλέον, ήταν κάποιος που η Δεξιά ονειρευόταν να εκδικηθεί για τη σημαία.

Χωρίς στοιχεία

Κανένα στοιχείο για κατασκοπεία δεν υπήρχε. Η Ασφάλεια δεν μπορούσε να αποδείξει ότι η συνάντηση Γλέζου - Κολιγιάννη είχε γίνει, πόσο μάλλον ότι αντικείμενό της ήταν η κατασκοπεία. Όλοι ήξεραν ότι επρόκειτο για πολιτική σκευωρία εις βάρος της ΕΔΑ, του δεύτερου κοινοβουλευτικού κόμματος της χώρας. Το πρόβλημα ήταν ότι με αστείες κατηγορίες ο Γλέζος ήταν αντιμέτωπος με την ποινή του θανάτου. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ, υπουργός Εξωτερικών τότε, δήλωσε κατηγορηματικά σε δημοσιογράφο ιταλικής εφημερίδας ότι αν ο Γλέζος κρινόταν ένοχος, θα τον έστηναν στον τοίχο.

Το καραμανλικό κράτος, όμως, δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ο άνθρωπος που απειλούσε με θάνατο ήταν διεθνές σύμβολο της αντιφασιστικής πάλης. Το κατέβασμα της σημαίας από την Ακρόπολη ήταν αναγνωρισμένο ως η πρώτη αντιστασιακή πράξη στην Ευρώπη. Οργανώσεις βετεράνων της Αντίστασης, δημοσιογραφικές και νομικές ενώσεις, προοδευτικά κόμματα και πολιτικοί ξεσήκωσαν την Ευρώπη. Και η κυβέρνηση του Καραμανλή βρέθηκε διεθνώς υπόλογη για την κατάσταση στην Ελλάδα: 2.000 πολιτικοί κρατούμενοι, ένα στρατόπεδο εκτόπισης, ειδικοί νόμοι, ειδικά δικαστήρια και ειδικές ποινές για τους αριστερούς δέκα χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου. Επίσημη ιδεολογία της κυβερνώσας παράταξης ήταν το πολιτικό μίσος. Και οι πρώην συνεργάτες των Γερμανών, πανίσχυροι μέσα στην ΕΡΕ, στον στρατό και στην Ασφάλεια ζητούσαν τώρα να εκδικηθούν την Εθνική Αντίσταση στο πρόσωπο του Μανώλη Γλέζου.

Αναδίπλωση μετά την κατακραυγή

Η κατακραυγή που ξέσπασε οδήγησε την κυβέρνηση Καραμανλή σε αναδίπλωση. Το στρατοδικείο καταδίκασε σε ισόβια τα παράνομα στελέχη του ΚΚΕ Λευτέρη Βουτσά και Γιώργο Τρικαλινό, αλλά για τον Γλέζο απέφυγε αυτή την ποινή: του επέβαλε πέντε χρόνια φυλάκισης, εν συνεχεία τέσσερα χρόνια εκτόπισης στον Αϊ-Στράτη και επτά χρόνια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Έχοντας εκτίσει ήδη οκτώ χρόνια φυλάκισης, θα έμενε εκεί άλλα τέσσερα χρόνια, έως το 1962. Στο διάστημα αυτό το κίνημα για την απελευθέρωσή του, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, δυνάμωνε ολοένα και περισσότερο.

Την ημέρα που ο Γλέζος αφέθηκε ελεύθερος επισκέφθηκε τα γραφεία της ΕΔΑ και μετά τα γραφεία της “Αυγής”, όπου τον υποδέχτηκαν οι εργαζόμενοι. Στη συνέχεια επισκέφθηκε οικογένειες εξόριστων και φυλακισμένων. Όπου κι αν πήγε, ο κόσμος που τον αναγνώριζε στον δρόμο σχημάτιζε γύρω του μια τιμητική συνοδεία. Τις επόμενες ημέρες ξεκίνησε περιοδείες στο εξωτερικό για να ευαισθητοποιήσει τον προοδευτικό κόσμο της Ευρώπης στο θέμα των πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα. Η Αριστερά του Γλέζου, η Αριστερά της ανιδιοτέλειας και του αγώνα, δεν το έβαζε κάτω ποτέ.

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Πίσω από το παραπέτασμα της γελοιότητας

Είναι το λιγότερο αστεία και γραφικά τα κυβερνητικά στελέχη, όταν βγαίνουν στα κανάλια να εξηγήσουν ότι το πακέτο των 37 δισ. η Ελλάδα το κέρδισε με το σπαθί του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τις εξαιρετικές διαπραγματευτικές του δυνατότητες και με τις λαμπρές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις