Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα Χριστούγεννα των παιδιών

Τι είναι λοιπόν τα Χριστούγεννα για τα παιδιά των πέντε και έξι χρόνων; Είναι η γιορτή της αγάπης, της συμφιλίωσης, της αλληλεγγύης, της αλληλοκατανόησης, της συντροφικότητας, της ειρήνης ή η ανακάλυψη του δρόμου για τη σωτηρία του ανθρώπου; (Από ποιον και γιατί.)

Τι είναι λοιπόν τα Χριστούγεννα για τα παιδιά των πέντε και έξι χρόνων; Είναι η γιορτή της αγάπης, της συμφιλίωσης, της αλληλεγγύης, της αλληλοκατανόησης, της συντροφικότητας, της ειρήνης ή η ανακάλυψη του δρόμου για τη σωτηρία του ανθρώπου; (Από ποιον και γιατί.)

Ως παλίμπαις παππούς, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω δύο χριστουγεννιάτικες γιορτές πολύ μικρών παιδιών. Του Νηπιαγωγείου και της πρώτης Δημοτικού. Πολύ καλή δουλειά των δασκάλων, μεγάλη η προσπάθειά τους να διδάξουν, να κινήσουν, να πετύχουν τη συμμετοχή των μικρών παιδιών στη σκηνική δράση.

Οποία όμως διαφορά στη σκέψη, την αντίληψη, την κατεύθυνση που έδωσαν στους λιλιπούτειους μαθητές τους.

Τα νήπια του Ε' ολοήμερου Νηπιαγωγείου Καλαμαριάς, πολύ καλά προετοιμασμένα και έχοντας απόλυτα κατανοήσει τους ρόλους τους, μας είπαν, ανάμεσα σε τραγούδια και χορούς, πως την ημέρα των Χριστουγέννων, ημέρα που τα πάθη, τα μίση και τα ακαταμάχητα ένστικτα πρέπει να χαλιναγωγούνται, μπορούμε ν' αφήσουμε να κυριαρχήσουν στο είναι μας οι καλές του πλευρές.

Έτσι η κοκκινοσκουφίτσα συμφιλιώθηκε με τον λύκο, ο ποντικούλης σφιχταγκαλιάστηκε με την ψιψίνα, το μικρό και απροστάτευτο κοτοπουλάκι βρήκε θαλπωρή στη ζεστή αγκαλιά της, άλλοτε, πονηρής αλεπούς και τα μολυβένια στρατιωτάκια κατέθεσαν τα όπλα τους στολίδι του χριστουγεννιάτικου δέντρου, διακηρύσσοντας με στεντόρεια φωνή, υπό τα γεμάτα κατανόηση βλέμματα της νεράιδας και του μικρού τυμπανιστή, πως η ειρήνη είναι απείρως προτιμότερη από τον πόλεμο. Φέρνοντάς μας στη μνήμη εκείνη την ανακωχή που επέβαλαν οι Γερμανοί και Άγγλοι στρατιώτες τα Χριστούγεννα του 1914, διακόπτοντας τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο για περίπου δέκα ημέρες. Συνειδητοποιώντας πως οι μεταξύ τους αγώνες ποδοσφαίρου ήταν πολύ πιο σημαντικοί από τις ένοπλες και φονικές συρράξεις τους. Και τελικά, αυτά τα μικρά ανθρωπάκια των τεσσάρων και πέντε χρόνων -μέσα από την αξιοθαύμαστη καθοδήγηση των δασκαλισσών τους- μας υποχρέωσαν να σκεφτούμε αυτό που απλά μας τραγούδησαν και μας χόρεψαν. Πως η γιορτή της γέννησης του Χριστού, είναι μια ευκαιρία να ανακατατάξουμε τις προτεραιότητες της ζωής μας, επιλέγοντας την αγάπη, τη φιλία, τη συναδέλφωση, την αλληλεγγύη, την πανανθρώπινη ειρήνη.

Την ίδια όμως ημέρα είδα και μια άλλη χριστουγεννιάτικη γιορτή. Όπου μαθητές και μαθήτριες της πρώτης Δημοτικού, κι αυτοί θαυμάσια προετοιμασμένοι και σκηνικά αξιοπρόσεκτοι, μας είπαν πως τα Χριστούγεννα δεν είναι ημέρα των δώρων, της διασκέδασης, της χαράς, της αδελφοσύνης, της φυγής από τα τετριμμένα, αλλά είναι η ημέρα που αντιλαμβανόμαστε, ή πρέπει να αντιλαμβανόμαστε, ότι με τη γέννηση του Χριστού άνοιξε ο δρόμος για τη σωτηρία μας. Έτσι απλά. Για τη σωτηρία που κάποιος άλλος, που μας έπλασε -όπως μας έπλασε-, αποφάσισε να μας την επιβάλει. Από τι και γιατί χωρίς εξήγηση και αιτιολογία.

Δύο χριστουγεννιάτικες γιορτές, δύο αντιλήψεις, δύο κοσμοθεωρίες, δυο κατευθύνσεις. Που η μια σε οδηγεί στην ψυχική και πνευματική ελευθερία κι η άλλη στον αναπόφευκτο και αναπόδραστο πνευματικό -με όλα τα συνεπόμενα- εξανδραποδισμό.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Αλήθειες που πονάνε

Υποτίθεται ότι τόσον καιρό προσπαθούν να μας πείσουν ότι το σκάνδαλο Novartis είναι μια κατασκευή του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο να σπιλώσει και να πλήξει τους πολιτικούς του αντιπάλους

Δειτε ολοκληρο το αρθρο