Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Εξήντα έργα αφιερωμένα στη μνήμη και τη φύση

Έργο της Πέγκυς Κλιάβα

Τριάντα χρόνια Πινακοθήκη Αβέρωφ

Για τη μεγάλη προσφορά της Πινακοθήκης Αβέρωφ εδώ και τριάντα χρόνια αλλά και της πρόσφατης έκθεσής της «Τόποι δημιουργίας - Αφιέρωμα στο Μέτσοβο» μας μιλά η ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης Λίνα Τσίκουτα - Δεϊμέζη με αφορμή τους 64 ξεχωριστούς και σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες που δημιούργησαν, μετά από παραμονή στην περιοχή του Μετσόβου, προσκεκλημένοι της Πινακοθήκης Αβέρωφ, εξήντα έργα, εμπνευσμένα και αφιερωμένα στον ιστορικό αυτό τόπο, τη μνήμη, τη φύση και τους ανθρώπους του.

«Η έκθεση είναι μια συνέχεια, μετά από δεκαεπτά χρόνια, της πρώτης που είχε παραγγελθεί από την Τατιάνα Αβέρωφ και τον Σωτήρη Ιωάννου, ψυχή και οι δυο τής Πινακοθήκης. Ήταν τότε που μου ζητήθηκε μια λίστα καλλιτεχνών οι οποίοι δημιούργησαν μια έκθεση έργων, καθένα κι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της σύγχρονης ελληνικής σκηνής. Από καλλιτέχνες που ένα χρόνο πριν την έκθεση, φιλοξενήθηκαν και ξεναγήθηκαν για μια εβδομάδα σε όλον τον νομό Ιωαννίνων για να δημιουργήσουν στη συνέχεια τα έργα τους με θεματική «Διαγράφοντας το σήμερα, το αύριο, το χθες / Νέοι Έλληνες καλλιτέχνες / Αφιέρωμα στον νομό Ιωαννίνων».


Έργο του Μανώλη Χάρου

Μετά από 17 χρόνια οργανώνεται μια αντίστοιχη έκθεση, όπου συμπεριλαμβάνονται αρκετοί από τους παλαιούς καλλιτέχνες, στους οποίους προστέθηκαν άλλοι είκοσι εφτά με έργα της σύγχρονης ελληνικής σκηνής που εκπροσωπούν όλα τα μέσα, με μια πολυμορφία, μια καταγραφή και μια ανάδειξη του ελληνικού υλικού που δεν υστερεί σε τίποτα σε σχέση με τη διεθνή σκηνή» εξηγεί η Λ. Τσίκουτα, προσθέτοντας ωστόσο πως «στην Ελλάδα δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί για να ενισχύσουν και να προωθήσουν τους σύγχρονους καλλιτέχνες στη διεθνή σκηνή».

Όπως διευκρινίζει, τα είδη, τα μέσα και οι τεχνικές που χρησιμοποιούν οι καλλιτέχνες στην έκθεση είναι όλα όσα χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη Τέχνη, από τα πιο παραδοσιακά μέχρι τα πιο πρωτοποριακά, τα πολυμέσα, την τεχνολογία και τις πιο εξελιγμένες εκδοχές της. Υπάρχουν 19 έργα ζωγραφικής, 12 επιτοίχια, 20 εγκαταστάσεις ή γλυπτά, 11 βίντεο και 3 performances, με «πολιτικό και ιστορικό χαρακτήρα», όπως σχολιάζει η επιμελήτρια.

Συνδυασμός παράδοσης και τεχνολογίας

«Έχει τεράστιο ενδιαφέρον η έρευνα που κάνουν οι καλλιτέχνες, η επίδρασή τους. Κυρίως υπάρχει ένας συνδυασμός της παράδοσης με την τεχνολογία, το σύγχρονο, και εικονογραφικά και ως προς τις τεχνικές. Θεματικά, κάποιοι καλλιτέχνες ασχολούνται στο έργο τους με τον ίδιο τον Αβέρωφ, όπως ο Αλέξανδρος Ψυχούλης που απεικονίζει το προφίλ του Αβέρωφ να κρατά μια κανάτα, να χύνει το περιεχόμενό της και από κάτω να δημιουργείται το βουνό. Το 1959 αυτός ο άνθρωπος φύτεψε στα δύσβατα βουνά του Μετσόβου, ποικιλία κλιμάτων Σοβινιόν Καμπερνέ, δημιουργώντας έτσι το κρασί «Κατώγι».

Η φετινή έκθεση τιμά επίσης τα 60 χρόνια από τη δημιουργία αυτού του κρασιού και τα 30 χρόνια της Πινακοθήκης Αβέρωφ».
 

Έτσι οι καλλιτέχνες αποτυπώνουν στα έργα τους την ιδιαίτερη φύση του τόπου, τα κλήματα, τα αμπέλια, τα ζώα, τις αρκούδες, τα αχανή τοπία, την παράδοση, τα έθιμα και τις συνήθειες, τον ρόλο της γυναίκας στην περιοχή, τα υφαντά, τα στολίδια, τα κεντήματα, τα κρασιά, την ιστορία, τις ιδιαίτερες παραδόσεις.

Αφιερωμένη στον τόπο, στη δημιουργία, στο όραμα και στη συνέχεια, η έκθεση φιλοδοξεί να αναδείξει αφενός την πολυμορφία των αναζητήσεων και τον δυναμισμό της σύγχρονης τέχνης των δημιουργών και αφετέρου να συμβάλει στην πρόσληψη και κατανόηση μιας ιδιαίτερης πολιτισμικής οντότητας -ενός ξεχωριστού «τόπου δημιουργίας»-, διερευνώντας συγχρόνως τις βαθύτερες ταυτίσεις που ορίζουν τους «τόπους δημιουργίας» των συμμετεχόντων καλλιτεχνών.


Έργο της Έργσης Χατζηαργυρού

Μεγάλη εκπροσώπηση καλλιτεχνών

Η Λίνα Τσίκουτα μιλάει για μια μεγάλη εκπροσώπηση καλλιτεχνών που περιλαμβάνει καθηγητές της ΑΣΚΤ όπως οι Χαραλάμπους, Χαρβαλιάς, Σπηλιόπουλος, Τρανός, Τσώλης, Μανουσάκης, Λίττη, Κιμπέτσου, Ξαγοράρης, Χριστόπουλος. Καλλιτέχνες από διαφορετικές γενιές και ειδικότητες. Από την Αρχιτεκτονική αλλά και την Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης, όπως οι Γυπαράκης, Ζαφειρόπουλος, Σαχίνης, Τσακίρης, Ζουρούδης, Νομίδου, Βενετόπουλος «που απεικονίζει σε ένα ιδιαίτερο έργο τη γυναίκα που κουβαλά στην πλάτη της τον άνδρα της, τα παιδιά της, τον πεθερό και την πεθερά της!».

Δεν παραλείπει επίσης να αναφερθεί και στην ομάδα Indoors (Κάσση Μαριγώ, Νομίδου Βάλλυ, Πολίτη Σπυριδούλα, Χρηστέα Μαίρη) που παρουσιάζουν μια performance η οποία έχει να κάνει με τις γυναίκες, τα χειμαδιά, την ετοιμασία όλων όσων θα πάρουν μαζί τους οι άνδρες τους που θα λείψουν για μήνες, μια performance που εντάσσει και προσωπικά στοιχεία αλλά και μια ανατροπή, ένα παιδικό τραγούδι που εμπνέει για έναν χορό.

Την έκθεση που θα διαρκέσει έως και τις 12 Ιανουαρίου συνοδεύει δίγλωσσος πολυτελής κατάλογος.

Μάνια Ζούση

 

 

ΜΟΤΟ

Υπάρχουν 19 έργα ζωγραφικής, 12 επιτοίχια, 20 εγκαταστάσεις ή γλυπτά, 11 βίντεο και 3 performances, με «πολιτικό και ιστορικό χαρακτήρα»

Δείτε όλα τα σχόλια