Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Με μιούζικαλ διάθεση

"Το πιο τρελό τριήμερο" στο θέατρο Ήβη

Της Ελευθερίας Ράπτου Τα κοινωνικά δίκτυα, η ενασχόληση με τους υπολογιστές, τα tablets, τα smartphones, οι κονσόλες παιχνιδιών καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο από τον χρόνο των εφήβων και δυστυχώς...

Της Ελευθερίας Ράπτου

Τα κοινωνικά δίκτυα, η ενασχόληση με τους υπολογιστές, τα tablets, τα smartphones, οι κονσόλες παιχνιδιών καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο από τον χρόνο των εφήβων και δυστυχώς και των μικρότερων παιδιών. Η αλήθεια είναι ότι ο τεχνολογικός νεωτερισμός σε κάθε εποχή πάντα αντιμετωπίζεται αφενός με ενθουσιασμό, αφετέρου με σκεπτικισμό. Τα παιδιά και οι έφηβοι την περίοδο που διανύουμε έρχονται σε επαφή με πλήθος ερεθισμάτων. Όμως υπάρχει και ένα τίμημα: θυσιάζουν ακούσια την παιδικότητά τους, περιστέλλεται βάναυσα η κοινωνικότητά τους, αποκτούν τεχνική ευχέρεια, αλλά χάνουν σε συνολική ωριμότητα και συναισθηματική αρτιμέλεια.

Με αυτό το σκεπτικό κατά νου, η παράσταση της Κέλλυς Σταμουλάκη «Το πιο τρελό τριήμερο», στο θέατρο Ήβη, η οποία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της, παρουσιάζει την ιστορία του έφηβου Ιάσονα που προτιμά να μην ταξιδέψει με τους γονείς του στο Παρίσι ώστε μην αποχωριστεί τις ηλεκτρονικές του συσκευές και τη διαδικτυακή αλληλόδραση. Όμως η αναγκαστική παραμονή στο σπίτι της γιαγιάς του θα ανατρέψει μια σειρά από συνήθειες και παραδοχές.

Το στήσιμο της παράστασης έχει ως δομικό άξονα τη μουσική και τον χορό. Πρόκειται επί της ουσίας για ένα μιούζικαλ (μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας), όπου το τραγούδι, ο χορός και η πρόζα εναλλάσσονται και διαπλέκονται. Η παραγωγή είναι γενναιόδωρη, ενώ η διανομή είναι πολυμελής. Ο Ρένος Ρώτας ως Ιάσονας υποστηρίζει με ενθουσιασμό τον ρόλο του, με οξύνοια και καλοδουλεμένη σωματικότητα. Ο Νίκος Παρασκευόπουλος στον ρόλο του φίλου του Σωτήρη λειτουργεί με σκηνική αυτοτέλεια, όπως και ο Παύλος Εμμανουηλίδης στους ρόλους που αναλαμβάνει. Η Νέλλυ Γκίνη είναι έμπειρη ηθοποιός και σκηνικά εξισορροπεί τις φυγόκεντρες δυνάμεις της παράστασης. Ο Πασχάλης Τσαρούχας, αν και στιβαρή παρουσία, μοιάζει κάποιες φορές να λειτουργεί εξωτερικά και ίσως αμήχανα σε μια παράσταση σχεδιασμένη για τη διασκέδαση ενός πολύ νεανικού κοινού. Η Βερόνικα Ηλιοπούλου εμπλουτίζει την παράσταση με τις μουσικές γνώσεις και την οπερατική φωνή της, ενώ ο Γιώργος Στεφανουδάκης στον ρόλο του αστυνομικού από την Κρήτη μπολιάζει το σκηνικό δρώμενο με στοιχεία επιθεώρησης.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Δέσποινας Βολίδη είναι σχεδιασμένα με καλειδοσκοπική λογική συνδυάζοντας το σύγχρονο με το παραμυθιακό. Τα κοστούμια διαθέτουν χρωματική ποικιλία και συνδυαστική τόλμη με έμφαση στο σκέλος όπου εισέρχεται το κομμάτι του παραμυθιού - φάρσας στην παράσταση. Μόνη παραφωνία, η εμμονή να παρουσιάζεται με στρατιωτική στολή σε όλο σχεδόν το έργο ο απόστρατος γείτονας (Π. Τσαρούχας). Η χρωματική ένταση και ποικιλία, αλλά και η συνεχής κίνηση και ο χορός (Αναστάσης Δεληγιάννης) γεμίζουν τη σκηνή και επομένως η προβολή του βίντεο στο πίσω μέρος της σκηνής δεν έχει ουσιαστικά καμιά σκηνική ισχύ, αφού ούτε σχολιάζει ούτε συμβάλλει καθοριστικά στην εξέλιξη της παράστασης.

Η παράσταση έχει μεταμοντέρνες συναρμογές. Το μουσικοχορευτικό σκέλος είναι αυτό που λειτουργεί διαβιβαστικά προς το κοινό. Και οι μικροί θεατές θα περάσουν σίγουρα καλύτερα από το να βρίσκονται απομονωμένοι μπροστά σε οθόνες υπολογιστών...

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

151

Με την ψήφο εμπιστοσύνης που πήρε εχθές από τη Βουλή, η κυβέρνηση κέρδισε μια σημαντική πολιτική μάχη. Η προσπάθεια που καταβάλλει η αντιπολίτευση εδώ και επτά μήνες να αποσταθεροποιήσει τον...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο