Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Αλμοδόβαρ: "Οι ταινίες μου είναι προϊόν της ισπανικής δημοκρατίας"

Το Φεστιβάλ Βενετίας τίμησε τον Ισπανό σκηνοθέτη

"Οι ταινίες μου γεννήθηκαν σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή της Ισπανίας, στη δημοκρατία που προέκυψε μετά τη δικτατορία του Φράνκο. Ήταν αδύνατον να τις κάνουμε πριν, στα χρόνια του φρανκισμού. Ο κινηματογράφος μου είναι προϊόν της ισπανικής δημοκρατίας, η απόδειξη ότι αυτή η κυοφορούμενη, μέσα από δυσκολίες, δημοκρατία ήταν πραγματική", είπε χθες στη Βενετία ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, συγκινημένος, παραλαμβάνοντας τον ειδικό Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του, από τη Λουκρέσια Μαρτέλ, πρόεδρο της κριτικής επιτροπής του φετινού Φεστιβάλ. "Την πρώτη φορά που βγήκα από την Ισπανία ως σκηνοθέτης, ήταν για να έρθω στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1983 με τις ‘Αμαρτωλές καλόγριες’. Η Βενετία ήταν το βάπτισμά μου στον διεθνή χώρο. Ο Ένζο Ουνγκάρι, ο οποίος ήταν μέλος της επιτροπής επιλογής ταινιών, με ανακάλυψε και γι' αυτό θα είμαι πάντα ευγνώμων σε αυτόν και στο Φεστιβάλ".

"Αισθάνομαι πάρα πολύ οικεία στην Ιταλία και με τους Ιταλούς. Έχουμε παρόμοια αίσθηση του χιούμορ, παρόμοια ελαττώματα, οι γλώσσες μας και οι κουλτούρες μας μοιάζουν μεταξύ τους και όλοι αγαπάμε και υπερασπιζόμαστε το σινεμά του δημιουργού. Το να είμαι εδώ τώρα, είναι σαν να είμαι στο σπίτι μου. Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων γι' αυτό το απροσδόκητο Χρυσό Λιοντάρι, που με εντάσσει σε μια ομάδα στην οποία περιλαμβάνονται ο Μπουνιουέλ, ο Αντονιόνι, ο Ποντεκόρβο, ο Κισλόφσκι, ο Ροσελίνι, ο Ντράγιερ... Χωρίς υποκριτική σεμνότητα, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζω να ανήκω σε αυτή την ομάδα. Σας ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά για το Λιοντάρι αυτό και θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον ιταλικό κινηματογράφο και την ιταλική μουσική για τη συνεχή έμπνευση που έδωσαν στη ζωή και τη δουλειά μου... Πρέπει να υπογραμμίσω ειδικά τον ιταλικό νεορεαλισμό, ο οποίος πιστεύω ότι είναι ο μοναδικός αφηγηματικός τύπος που εξακολουθεί να έχει νόημα ακόμη και σήμερα.

Ποτέ δεν υποστήριξα ότι θα αλλάξω τον κόσμο, αλλά προσπάθησα, το παραδέχομαι, να εξηγήσω τον δικό μου, μικρό κόσμο, στον οποίο έχω ζήσει, και το έκανα πάντα με απόλυτη ελευθερία, ανεξαρτησία και αθωότητα. Στον κόσμο μου οι άνθρωποι υποφέρουν, αλλά ταυτόχρονα απολαμβάνουν τη χαρά, είναι παθιασμένοι, διαφορετικοί, γενναιόδωροι, με ελαττώματα, ικανοί να επιβιώσουν, αλλά και εύθραυστοι...".

Κ.Τ.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Πολυτεχνείο

Η σημερινή ημέρα ανήκει δικαιωματικά στη μνήμη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Αυτής της εξέγερσης των νέων ανθρώπων που αμφισβήτησαν «τη βία ως στοιχείο εξαναγκασμού» και ύψωσαν τη φωνή τους για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο