Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ασπασία Στρατηγού: Έτοιμη για ένα καλοκαίρι χωρίς κορωνοϊό

Η Ασπασία Στρατηγού ξεκίνησε τη διαδρομή της στην Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου και τη συνέχισε με μια σειρά εκλεκτών συνεργασιών με δημιουργούς αλλά και με ερμηνευτές/ιες.

Με προσεχτικές κινήσεις και δίχως να βιάζεται, κυκλοφόρησε το 2017 τον πρώτο δίσκο της, «Ροδόσταμο», που τον ακολούθησε, στα μέσα της περυσινής χρονιάς, ο δεύτερος, το «Φυλακτό», και στο τέλος της η συμμετοχή της στο soundtrack της ταινίας «Ευτυχία». Μία από τις καλύτερες νέες γυναικείες φωνές που διαθέτουμε, με προσωπικότητα και ένα πολύ ξεχωριστό ηχόχρωμα, στα 36 της βρίσκεται πλέον στην πιο ώριμη περίοδό της και σίγουρα θα την ακούσουμε να ερμηνεύει πολλά και σημαντικά πράγματα τα επόμενα χρόνια.

 

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

 

Πώς ήρθες καταρχάς σε επαφή με την Εστουδιαντίνα Nέας Ιωνίας; Τι ήταν για σένα, εκτός ίσως, υποθέτω, από ένα μεγάλο «σχολείο»;

Γνώρισα τον διευθυντή της ορχήστρας, τον Ανδρέα Κατσιγιάννη, αρχικά μέσα στον μουσικό χώρο στον οποίο εκινούμην και τα κοινά μας ενδιαφέροντα, όπως η παραδοσιακή μουσική, μας έφεραν μοιραία κοντά. Συνεργάστηκα με την ορχήστρα για πρώτη φορά το 2005 και ομολογώ ότι ήταν για μένα ένα πολύ σημαντικό ξεκίνημα. Μέσα από τη συνεργασία μου με την Εστουδιαντίνα έμαθα πολλά χρήσιμα πράγματα, είχα την τύχη να συμπορευθώ με σπουδαίους/ες ερμηνευτές/ιες, ταξίδεψα σε πολλές πόλεις της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού και έζησα σπουδαίες μουσικές εμπειρίες. Είναι μια πολύπλευρη ορχήστρα με τρομερές δυνατότητες και μεγάλη γνώση της ελληνικής αλλά και της διεθνούς μουσικής.

 

Υπήρχαν κάποιες ερμηνεύτριες που όχι απλώς θαύμαζες αλλά είχες ως πρότυπα όταν ξεκινούσες;

Τα πρότυπα είναι απαραίτητα σε κάθε νέο καλλιτέχνη. Έτσι και εγώ δεν θα μπορούσα να μην έχω ως πρότυπα τις μεγάλες γυναικείες φωνές που πέρασαν απ' αυτόν τον τόπο. Άκουσα αρκετά τη Ρόζα Εσκενάζυ όταν ήμουν μικρή, καθώς αγαπούσα ιδιαίτερα το μικρασιάτικο τραγούδι. Στη συνέχεια θαύμασα και ακόμα θαυμάζω τη Γλυκερία, τη Χαρούλα Αλεξίου, την Ελένη Βιτάλη, αλλά επιπλέον μου αρέσει να μελετώ και κάποιους σπουδαίους ερμηνευτές.

 

Το να εμφανιστείς για πρώτη φορά σε έναν χώρο όπως το Ηρώδειο, τo 2007, και μάλιστα μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα, δεν είναι κάτι που έχει συμβεί σε πολλούς/ές. Θεωρείς λοιπόν τον εαυτό σου ερμηνευτικό «παιδί» του ή ήταν απλώς εκείνος που σε βοήθησε περισσότερο στο ξεκίνημα της επαγγελματικής πλέον διαδρομής σου;

Σίγουρα ήταν μεγάλη στιγμή και αποτέλεσε την πρώτη μου ευκαιρία να αναμετρηθώ πρωτίστως με τον εαυτό μου και να μπω σε έναν χώρο ο οποίος δεν έμοιαζε με τους προηγούμενους. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τίποτα, ένιωσα ότι από εκεί και πέρα θα έπρεπε να είμαι πιο επιλεκτική σε ό,τι κάνω. Ο Γιώργος Νταλάρας είναι κάτι σαν ερμηνευτικός μου πατέρας, καθώς μου έδειξε τον δρόμο, με καθοδήγησε μουσικά και ακόμα το κάνει και επιπλέον με εμπιστεύτηκε αρκετές φορές σε δύσκολα και καμιά φορά πρωτόγνωρα για μένα έργα, κάτι που με πήγε ένα βήμα πιο μπροστά και με έκανε να εξελιχθώ.

 

Εκτός από εκείνη την πρώτη εμφάνιση με τον Γ. Νταλάρα, ποιες είναι οι μέχρι τώρα στιγμές της διαδρομής σου που έχουν μείνει περισσότερο στη μνήμη σου και γιατί;

Σημαντική στιγμή αποτέλεσε για μένα η συνεργασία με τον Χρήστο Νικολόπουλο, διότι ήταν όνειρο ζωής να γνωρίσω και να δουλέψω με έναν απ' τους πολύ αγαπημένους μου συνθέτες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον χειμώνα του 2007-08 στο θέατρο "Παλλάς" με τον Γ. Νταλάρα στην παράσταση «Όλα από την αρχή», καθώς και την πρώτη μου δισκογραφική συμμετοχή, λίγο νωρίτερα, το 2006, στο «Δωδεκάορτο» του Χρήστου Τσιαμούλη, αλλά βέβαια και την κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού δίσκου μου και τη συμμετοχή μου στο soundtrack της ταινίας «Ευτυχία».

 

Πώς θα περιέγραφες συνοπτικά τον πρώτο δίσκο σου, ειδικά για όσoυς δεν τον έχουν ακούσει;

Ο πρώτος δίσκος προέκυψε μέσα από μια παρέα μουσικών με τους οποίους συνεργαζόμουν στενά εκείνη την περίοδο. Περιείχε δέκα τραγούδια διαφορετικών συνθετών, ενορχηστρωμένα βέβαια από τον Δημήτρη Σίντο. Ήταν μια κατάθεση όλων των ηχοχρωμάτων που αγαπώ στη μουσική. Ένα μωσαϊκό ήχων, αυτό δηλαδή που είναι η ελληνική μουσική.

 

Αυτός όμως που ενδιαφέρει περισσότερο είναι βέβαια ο πρόσφατος ακόμα δεύτερος. Καταρχάς τι σε έκανε ατή τη φορά να συνεργαστείς με έναν και μόνο δημιουργό και γιατί τον συγκεκριμένο;

Τον δεύτερο δίσκο υπογράφει αποκλειστικά ο Νίκος Σαμαράς και προέκυψε ύστερα από μερικά χρόνια συνεργασίας μας αλλά και πολύ αμοιβαίο... θαυμασμό!

 

Πώς θα τον περιέγραφες, μουσικά αλλά και στιχουργικά;

Τα τραγούδια διακρίνονται από έναν πιο λαϊκό ήχο σε σχέση με τον πρώτο δίσκο μου καθώς και από μεγαλύτερη ομοιογένεια, αφού είναι του ιδίου δημιουργού. Στιχουργικά θα έλεγα ότι χαρακτηρίζεται από αμεσότητα και εμφανή δυναμισμό.

 

Ο τίτλος «Φυλακτό» δανείζεται απλώς τον τίτλο ενός από τα τραγούδια ή έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία;

Ο τίτλος ήταν ιδέα του Νίκου και βέβαια προέρχεται από το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου.

 

Τι σημαίνει για σένα η συμμετοχή σου στο soundtrack του Μίνωα Μάτσα για την ταινία «Ευτυχία», πρώτα από μουσικής αλλά και συναισθηματικής πλευράς και στη συνέχεια για τη διαδρομή σου; Είναι κάτι που θα ήθελες να το επαναλάβεις, τόσο όσον αφορά άλλη ταινία όσο και με τον ίδιο δημιουργό;

Αυτή η συμμετοχή ήταν για μένα μια πολύ σημαντική στιγμή. Είναι μια εξαιρετική ταινία, η οποία προκαλεί δέος στον θεατή και ιδιαίτερα στους λάτρεις του λαϊκού τραγουδιού μας. Αποτελεί την πρώτη μου συμμετοχή σε soundtrack και είναι για μένα ιδιαίτερη τιμή που τραγούδησα τόσο σπουδαία τραγούδια. Η συνεργασία μου με τον Μίνωα Μάτσα ήταν άψογη και φυσικά θα ήθελα να επαναληφθεί.

 

Δηλώνεις, αλήθεια, αποκλειστικά και αυστηρά λαϊκή ερμηνεύτρια ή όχι απαραίτητα;

Δεν νομίζω ότι έχω περιοριστεί ποτέ από πλευράς ρεπερτορίου. Αγαπώ το λαϊκό τραγούδι όπως επίσης και το παραδοσιακό. Δεν μου αρέσει όμως η απόλυτη ταύτιση με κάποιο ιδίωμα.

 

Ο χώρος της μουσικής ήταν από τους πρώτους που επλήγησαν από τις οικονομικές συνέπειες της επιδημίας, πριν ακόμα επιβληθούν τα επίσημα μέτρα. Πώς πιστεύεις ίσως ότι μπορεί να βοηθηθεί οικονομικά για να ανακάμψει όταν θα επιστρέψουμε στην φυσιολογική κατάσταση;

Δυστυχώς, ο χώρος των τεχνών αλλά και των ελεύθερων επαγγελμάτων είναι απροστάτευτος σε τέτοιες συνθήκες. Ακυρώθηκαν προγραμματισμένες συναυλίες και παρακολουθούμε μουδιασμένοι τις εξελίξεις χωρίς να ξέρουμε πότε θα δουλέψουμε ξανά. Η αβεβαιότητα είναι μεγάλη και ομολογώ ότι δεν είμαι αισιόδοξη. Το σίγουρο είναι όμως ότι ο κόσμος μετά τα μέτρα πρόληψης και την αναγκαστική παραμονή στο σπίτι θα έχει την ανάγκη να ψυχαγωγηθεί όταν παρέλθει αυτή η δοκιμασία. Ελπίζω να περάσει γρήγορα αυτή η δύσκολη φάση και να μας βρει το καλοκαίρι έτοιμους για νέα πολιτιστικά γεγονότα. Εύχομαι καλή δύναμη σε όσους εργάζονται στην πρώτη γραμμή του συστήματος Υγείας και κουράγιο σε όσους επλήγησαν άμεσα ή έμμεσα από τις συνέπειες αυτής της κατάστασης.

 

Και ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου, όταν βέβαια η επιδημία θα είναι πια παρελθόν;

Τα σχέδιά μου, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, περιλαμβάνουν κάποιες εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό με τους Γ. Νταλάρα και Χ. Νικολόπουλο, αλλά και την προώθηση του δεύτερου album μου.

 

 

 

 

Για το καλό της Ασπασίας Στρατηγού, του χώρου του πολιτισμού αλλά και της ίδια της χώρας μας, δεν μπορούμε παρά να ευχηθούμε οι συνθήκες να το επιτρέψουν το συντομότερο δυνατό...

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Δοξάστε τον!

Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, το επόμενο διάστημα θα το φάμε με την αναμονή του χρηματικού πακέτου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με τα ΜΜΕ να δοξάζουν τον Κυρ. Μητσοτάκη, που αποκατέστησε το διεθνές κύρος της χώρας και της οικονομίας, που μας έσωσε από τον λαϊκισμό

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις