Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο "Αόριστός" μας έχει παρόν και μέλλον κατ’ εξακολούθηση

Θοδωρής Νικολάου:

 

Ένας διαφορετικός από τους υπόλοιπους δίσκος δύο πρωτοεμφανιζόμενων δημιουργών πρόλαβε να κυκλοφορήσει λίγο πριν την έναρξη της καραντίνας. Πάνω στους λιτούς, ουσιώδεις και άκρως ρεαλιστικούς στίχους του Απόστολου Στάικου ο Γιώργος Κωνσταντινίδης έγραψε σύγχρονα ελληνικά τραγούδια, με ουκ ολίγα όμως jazz αλλά και rock στοιχεία. Εμπιστεύθηκαν την ερμηνεία τους (εκτός από δύο, τα οποία ερμηνεύει η Παυλίνα Κατσή) στον ήδη αρκετά έμπειρο και ακόμα περισσότερα υποσχόμενο για το μέλλον Θοδωρή Νικολάου. Το τελικό αποτέλεσμα έχει τον τίτλο «Αόριστος» και σίγουρα είναι από τις πλέον «φρέσκες» αλλά και καλύτερες δισκογραφικές εργασίες μιας πολύ δύσκολης χρονιάς.

 

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

 

* Πώς γνώρισες τους δημιουργούς και στη συνέχεια προέκυψε να ερμηνεύσεις αυτή τη δουλειά τους;

Με προσέγγισε πρώτος ο Γιώργος Κωνσταντινίδης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Με είχε προτείνει η Αναστασία Μουτσάτσου. Άκουσα τα τραγούδια, μου άρεσαν και κανονίσαμε να συναντηθούμε. Έτσι γνώρισα και τον Απόστολο και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ο «Αόριστος» έγινε παρόν και μέλλον κατ’ εξακολούθηση.

 

* Ποιο είναι για εσένα το σημαντικότερο στοιχείο των στίχων του Απόστολου Στάικου και τι είναι αυτό που τους διαφοροποιεί από άλλων στιχουργών;

Η αμεσότητα. Ο Απόστολος γράφει με έναν δικό του, ξεχωριστό τρόπο, κατ’ εικόνα του εαυτού του. Οι στίχοι του είναι άμεσοι, καθημερινοί, δημοσιογραφικοί. Δεν χρησιμοποιεί φιοριτούρες ούτε χάνει χρόνο ψάχνοντας ναρκισσιστικά λέξεις και φράσεις που θα υπονοήσουν κάτι «βαθύτερο». Υπηρετεί μοναδικά το αφήγημα, την ιστορία που έχει πλάσει.

 

* Αντίστοιχα, ποιο θεωρείς πιο σημαντικό στοιχείο της μουσικής γραφής του Γιώργου Κωνσταντινίδη;

Ο Γιώργος συνδυάζει στις μουσικές του τα ακούσματα και τις επιρροές του. Ακούγοντας τα τραγούδια για πρώτη φορά μόνο με πιάνο, παιγμένα από τον ίδιο, κατάλαβα ότι είναι ένας άνθρωπος υπερβολικά ευαίσθητος. Οι αρμονικές του αλλαγές φλερτάρουν με συγκροτήματα όπως οι Beatles αλλά και με έναν λόγιο, ελαφρώς ψυχεδελικό τρόπο γραφής.

 

* Πώς σου φάνηκαν αλλά και πώς τα πήγες με τα jazz στοιχεία που είναι πολύ έντονα στη γραφή του, καθώς πρόκειται για ένα ιδίωμα με το οποίο είχες ασχοληθεί ελάχιστα ή και καθόλου μέχρι τώρα;

Τα όποια jazz στοιχεία υπάρχουν στα τραγούδια είναι ελάχιστα, κατά τη γνώμη μου, και δεν αφορούν τη μελωδική γραμμή της φωνής. Αυτή ήταν και η πρόκληση για εμένα ακούγοντάς τα, να τραγουδήσω με έναν λιτό τρόπο, σχετικά κοφτά και πολύ κοντά στον φυσικό τραγουδιστή, όπως ήθελε και εκείνος, αφήνοντάς με συγχρόνως να βάλω και τα δικά μου στοιχεία στην ερμηνεία.

 

* Ποιο είναι το αγαπημένο τραγούδι σου από τον δίσκο και για ποιον λόγο;

Σαν μελωδική γραμμή είμαι πιο κοντά στο πιο mainstream τραγούδι, το «Στα χέρια μου ψωμί». Τα τραγούδια όμως που μου έδωσαν το κίνητρο να ασχοληθώ μ’ αυτή την ξεχωριστή δουλειά ήταν τα «Βάτος καιόμενη» και «Αμφίβιος» για τη θεματική τους. Τα βρίσκω τολμηρά και ιδιαίτερα ωμά αλλά και όμορφα «παράξενα» στη μουσική τους, η οποία επενδύει θέματα ταμπού με τα οποία ήθελα να καταπιαστώ, δηλαδή η αλλαγή φύλου και η αμφιφυλοφιλία.

 

* Υπάρχουν σχέδια να παρουσιαστεί ζωντανά στο σύνολό του ο δίσκος;

Προλάβαμε και παρουσιάσαμε τα τραγούδια του δίσκου τον Φεβρουάριο με τον συνθέτη στη σκηνή, την Παυλίνα Κατσή και εξαιρετικούς μουσικούς, όπως οι Θύμιος Παπαδόπουλος, Χρήστος Περτσινίδης, Μάρκος Δημόπουλος και Δημήτρης Γκαβαρδίνας.

 

* Πώς βίωσες το διάστημα της καραντίνας και πώς βλέπεις την κατάσταση στη συνέχεια, ειδικά μετά την έλλειψη οποιασδήποτε κρατικής μέριμνας για τον χώρο της μουσικής και συνολικά του πολιτισμού;

Ο πολιτισμός είναι μέρος της κοινωνίας, δεν θα ήθελα να τον διαχωρίσω από το σύνολό της αλλά ούτε και να τον συνδέσω με τα τελευταία γεγονότα. Τα πράγματα δεν είναι δυστυχώς καθόλου ευοίωνα για το μέλλον. Το -έτσι κι αλλιώς αποτυχημένο- μοντέλο της αστικής «δημοκρατίας» έχει ρίξει τις μάσκες. Οι πολίτες όλου του κόσμου υποφέρουν από τον αυταρχισμό της ολιγαρχίας. Χρειάζεται αγώνας και συνεχής κινητοποίηση.

 

* Ανεξάρτητα πάντως από αυτό, τι ετοιμάζεις για το υπόλοιπο της χρονιάς;

Το φθινόπωρο αναμένεται να κυκλοφορήσει από τη Μικρή Άρκτο ο επόμενος, κοινός μας δίσκος με τον Παρασκευά Καρασούλο με τίτλο «Της ομορφιάς το άγριο φιλί» σε μουσική των Γκοτιέ Βελισσάρη, Γιώργου Ανδρέου και Ελένης Καραΐνδρου.

 

Αναμφίβολα λοιπόν περιμένουμε ακόμα μία εξαιρετική εργασία με ερμηνευτή τον Θοδωρή Νικολάου εντός της χρονιάς...

 

 

Απόστολος Στάικος

Ο στιχουργός του δίσκου μας μίλησε για τις πήγες έμπνευσής του αλλά και το γιατί τη διατύπωσε με έναν τόσο απρόσμενα «καθημερινό» τρόπο.

 

* Δεν είσαι επαγγελματίας στιχουργός. Τι ώθησε λοιπόν έναν δημοσιογράφο να γράψει αυτόν τον κύκλο τραγουδιών, αν βέβαια είναι τέτοιος και όχι υλικό που είχες συγκεντρώσει σε μια χρονική περίοδο;

Δηλώνω δημοσιογράφος που έχει γράψει και κάποια τραγούδια. Νιώθω πως βρίσκομαι στην αρχή μιας νέας πορείας. Αγαπώ την τέχνη της αφήγησης, μου αρέσει να λέω ιστορίες, είτε πρόκειται για ρεπορτάζ, τραγούδι ή διήγημα. Σαφώς είναι και ζήτημα προσωπικής φιλοδοξίας και πειραματισμού. «Μπορώ να βουτήξω σε καινούργιες θάλασσες και να μην πνιγώ. Εδώ είναι το στοίχημα.

 

* Γνώριζες από πριν τον Γιώργο Κωνσταντινίδη και, είτε ναι είτε όχι, έγραψες τους στίχους έχοντας εξαρχής κατά νου ότι εκείνος θα τους μελοποιούσε;

Με τον Γιώργο Κωνσταντινίδη συναντηθήκαμε σε ένα σεμινάριο Στιχουργικής στο Μικρό Πολυτεχνείο. Άκουσε κάποιους στίχους μου και μου ζήτησε να τους μελοποιήσει. Στη συνέχεια γνωριστήκαμε, ταιριάξαμε και αποφασίσαμε να κάνουμε μαζί έναν δίσκο. Από τα έντεκα τραγούδια, τα δέκα γράφτηκαν για να τα μελοποιήσει ο Γιώργος. Στο «Ζόρικο μισός» έγραψα τους στίχους πάνω σε ήδη έτοιμη μουσική του, κάτι που με δυσκόλεψε πολύ.

 

* Υπάρχει κάτι ως «κεντρική ιδέα» που να συνδέει όλα τα τραγούδια του δίσκου;

Ο διχασμός και το ανεκπλήρωτο. Οι ήρωές μου καλούνται να αποχαιρετήσουν όσα χάνουν ή βιώνουν ένα μεγάλο δίλημμα και τα τραγούδια μας μιλούν γι' αυτό το μοίρασμα. Μια τρανς ιερόδουλη χρωστάει στον έρωτα, ένας αμφιφυλόφιλος άντρας θέλει να μιλήσει στη σύζυγό του. Ο Έλληνας ετοιμάζεται να φύγει από τη χώρα, μα συνομιλεί με τον πρόσφυγα που παλεύει να φτάσει στην Ευρώπη.

 

* Τι έκανε τον συνθέτη, αλλά ίσως και εσένα, να επιλέξετε τον Θοδωρή Νικολάου; Και γιατί, αλήθεια, δεν ερμήνευσε εκείνος όλα τα τραγούδια του δίσκου, αλλά μερικά ανατέθηκαν στην Παυλίνα Κατσή;

Επιλέξαμε τον Θοδωρή Νικολάου γιατί είναι ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της γενιάς του. Μας αρέσει η σκηνική του παρουσία και μας ταιριάζει η αύρα του. Όσο για τα «Μπορντό» και «Τραπέζι τελευταίο», ως ιστορίες ταιριάζουν καλύτερα σε μια δυνατή γυναικεία φωνή. Η Παυλίνα Κατσή αποδείχθηκε ιδανική επιλογή. Τόσο ο Θοδωρής όσο και η Παυλίνα είναι σοβαροί επαγγελματίες και πλέον καλοί φίλοι.

 

* Σε ποιους/ες απευθύνονται αυτά τα τραγούδια, ποιοι/ες θα επιθυμούσες να τα ακούσουν και γενικότερα ποια αποτελέσματα θα ήθελες να έχει ο δίσκος για να είσαι ικανοποιημένος;

Είμαι ευτυχής που κατορθώσαμε να κυκλοφορήσουμε τα τραγούδια μας. Είμαι χαρούμενος γιατί όσοι τα άκουσαν νιώθουν πως έχουν νόημα, αλήθεια και ομορφιά. Γνωρίζουμε ότι η θεματολογία μας φαίνεται δύσκολη για το λεγόμενο «ευρύ κοινό», μα δεν πτοούμαστε. Όσο για τους/τις ακροατές/τριές μας, ελπίζω ότι είναι άνθρωποι που ζορίζονται στα στενά κάθε πόλης και ασφυκτιούν εντός προκαταλήψεων και στερεοτύπων.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Δοξάστε τον!

Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, το επόμενο διάστημα θα το φάμε με την αναμονή του χρηματικού πακέτου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με τα ΜΜΕ να δοξάζουν τον Κυρ. Μητσοτάκη, που αποκατέστησε το διεθνές κύρος της χώρας και της οικονομίας, που μας έσωσε από τον λαϊκισμό

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις