Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

ΕΡΩΦΙΛΗ: "Επιλέγω τα τραγούδια στα οποία με οδηγεί η καρδιά μου"

Περίπου πέντε χρόνια μετά τον πρώτο δίσκο του «Της ημέρας τα σκοτάδια» σε ερμηνεία Βασίλη Γισδάκη, με τον οποίο μας συστήθηκε ως ένας σοβαρός και ταλαντούχος δημιουργός σημερινού λόγιου τραγουδιού, ο Δαμιανός Πάντας

Περίπου πέντε χρόνια μετά τον πρώτο δίσκο του «Της ημέρας τα σκοτάδια» σε ερμηνεία Βασίλη Γισδάκη, με τον οποίο μας συστήθηκε ως ένας σοβαρός και ταλαντούχος δημιουργός σημερινού λόγιου τραγουδιού, ο Δαμιανός Πάντας επέστρεψε πριν από λίγους μήνες με τον δεύτερο «Στα λόγια η ψυχή», που επαναφέρει στο προσκήνιο μία από τις πλέον ιδιαίτερες Ελληνίδες ερμηνεύτριες της εποχής μας, την εξαίρετη Ερωφίλη. Με αυτή την αφορμή συνομιλήσαμε μαζί της για την ανάγκη τόσο των ερμηνευτών/ιών όσο και του κοινού εντέλει για αληθινά καλά τραγούδια που επιπλέον να γεννώνται αβίαστα από μια ψυχή και να απευθύνονται σε άλλες, όπως θα μπορούσε να είναι και μια ανάγνωση του τίτλου του άλμπουμ.

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

 

* Ήταν απρόβλεπτη για σένα η πρόταση του Δαμιανού Πάντα να κάνετε μαζί αυτό τον δίσκο σε σχέση με τον πρώτο του με τον Βασίλη Γισδάκη;

Δεν ήταν καθόλου απρόβλεπτη! Με τον Δαμιανό Πάντα γνωριζόμαστε από το 2011. Είχα ακούσει τραγούδια που θα ήθελε να ακουστούν με τη φωνή μου, αλλά λόγω "Τριφώνου" είχαμε πει ότι θα το επιχειρούσαμε αργότερα. Καθυστέρησα αρκετά μετά το "Τρίφωνο" να δισκογραφήσω λόγω δικής μου ανασφάλειας για το ποιο θα ήταν το κατάλληλο υλικό και όταν πια ξαναβρεθήκαμε, το 2017, ακούγοντας και καινούργια τραγούδια, ένιωσα ότι έπρεπε να προχωρήσουμε και τον ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη και για το υπέροχο υλικό που μου έδωσε. Φυσικά είχα ακούσει και τα σπουδαία τραγούδια που είχε γράψει για τον Βασίλη Γισδάκη.

 

* Θα έλεγα ότι είναι η πρώτη φορά, μετά από πολύ καιρό τουλάχιστον, που ερμηνεύεις πρωτότυπα τραγούδια τα οποία δεν έχουν σχεδόν τίποτα να κάνουν με το λαϊκό και ακόμα περισσότερο το παραδοσιακό τραγούδι τα οποία αποτελούν την βάση σου αλλά έχουν μια σαφώς λόγια γραφή. Το γεγονός αυτό σε φόβισε καθόλου, το θεώρησες αντίθετα πρόκληση ή δεν του έδωσες καμία σημασία γιατί το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να ερμηνεύεις καλά τραγούδια, ανεξάρτητα από το ιδίωμα τους;

Πριν ακόμη από το "Τρίφωνο" είχα δισκογραφήσει λαϊκά και λαϊκότροπα τραγούδια έχοντας για παραγωγό μου τον Κώστα Χατζηδουλή. Όμως δεν θα έλεγα ότι το παραδοσιακό τραγούδι με χαρακτήριζε, καθώς οι συνεργασίες μου μέχρι τότε ήταν με πολλούς εκ των σημαντικότερων Ελλήνων συνθετών και ερμηνευτών, Σπανός, Θεοδωράκης, Νικολακοπούλου - Κραουνάκης, Χάρις Αλεξίου κ.ά. Στα τραγούδια του Δαμιανού με συγκίνησε το σύνολο της μελωδικότητας, του δυναμισμού και του περιεχομένου των στίχων που είχε διαλέξει και παράλληλα ένιωσα ότι ταιριάζουν και στη φωνή μου. Μου αρέσει να ερμηνεύω ωραία τραγούδια, ανεξάρτητα από το είδος της μουσικής που ανήκουν.

 

* Καθώς τους στίχους έχουν γράψει αρκετοί δημιουργοί, υποθέτω ότι αυτό που πρώτα και κυρίως τράβηξε την προσοχή σου είναι η μουσική του Δ. Πάντα. Έτσι δεν είναι; Ποιο είναι το πιο ελκυστικό στοιχείο της για εσένα αλλά και ποιο θεωρείς το κυριότερο χαρακτηριστικό της σε σχέση με εκείνη αναλόγων συνθετών;

Συνήθως σε ένα τραγούδι με κερδίζει το σύνολο μελωδίας και στίχου, τα τραγούδια που νιώθεις από την αρχή ότι είναι ένα σώμα, δεν υπερτερεί η μουσική του στίχου ή αντίστροφα. Νιώθω λοιπόν ότι ο Δαμιανός μελοποίησε υπέροχα διαλέγοντας παράλληλα σπουδαίους στίχους νέων δημιουργών. Ένιωσα ότι η μουσική του μου ταιριάζει και με συγκινεί. Ο κάθε συνθέτης έχει έναν δικό του χαρακτήρα, γράφει με ένα τρόπο και αφήνει το αποτύπωμά του. Ο Δαμιανός συνδυάζει μελωδία και δυναμισμό. Και εγώ πάω όπου με πάει η καρδιά μου...

 

* Όσον αφορά τους στίχους, θεωρείς ότι υπάρχει κάποιο κοινό στοιχείο, μια συνδετική γραμμή ανάμεσα τους παρότι δεν είναι γραμμένοι από τον ίδιο άνθρωπο;

Ναι, νομίζω ότι στις επιλογές του Δαμιανού ως προς τους στίχους οφείλεται αυτή η ιστορία που ξεδιπλώνεται και αναφέρεται στη γυναικεία ψυχή.

 

* Ερμηνευτικά αλλά και τεχνικά ακόμα προσέγγισες διαφορετικά αυτό το υλικό σε σχέση με ό,τι άλλο έχεις τραγουδήσει στο παρελθόν, πώς και σε ποιο βαθμό;

Απλώς προσεγγίζω κάθε φορά με το συναίσθημα που μου δημιουργεί το κάθε τραγούδι, δεν νιώθω ότι έκανα κάτι διαφορετικό. Έχω ωριμάσει ερμηνευτικά και δεν φοβάμαι να δοκιμαστώ.

 

* Ποια είναι τα αγαπημένα σου, μουσικά και στιχουργικά, τραγούδια από τον δίσκο και για ποιο λόγο το καθένα;

Πραγματικά δεν ξεχωρίζω κάποιο, τα αγαπώ όλα. Όμως δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι το «Έρημη πόλη» είναι το πρώτο τραγούδι που μας ένωσε με τον Δαμιανό, ενώ έχω μεγάλη αδυναμία στα «Γη και ουρανός» και «Πιόνι», σε όλα και λόγω μουσικής και λόγω στίχου! Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι θα ήθελα να τα ακούσετε. Είναι ιστορίες που μας αφορούν όλους...

 

* Θεωρείς ότι υπάρχει σήμερα κοινό για τέτοιου είδους τραγούδια ή είναι εξαιρετικά περιορισμένο πια;

Είμαι σίγουρη ότι υπάρχει μεγάλο κοινό γι' αυτά τα τραγούδια, γιατί είναι σπουδαία. Θα μείνουν και θα ακουστούν μέσα στα χρόνια. Ελπίζω πραγματικά να τα ανακαλύψει ο κόσμος και μέσα από το Διαδίκτυο και από όσους ραδιοφωνικούς σταθμούς τα έχουν αγαπήσει και μεταδώσει.

 

* Είναι εύκολο να τα υποστηρίξεις στις ζωντανές εμφανίσεις σου ή εκεί ο κόσμος ζητάει πια σχεδόν αποκλειστικά «διασκεδαστικά» τραγούδια;

Έχουμε ένα σταθερό κοινό που τα αγαπάει πολύ και υποστηρίζει τις εμφανίσεις μας. Μπορεί ο κόσμος να θέλει και πιο διασκεδαστικά τραγούδια, αλλά όταν καταφέρνουμε να ισορροπούμε το ρεπερτόριο των εμφανίσεών μας και με γνωστά αγαπημένα τραγούδια είναι σίγουρα ψυχαγωγική η πρότασή μας.

 

* Ανεξάρτητα από αυτό, σκοπεύεις να τα συμπεριλάβεις ή το κάνεις ήδη;

Στα προγράμματα που είμαι μόνη μου φροντίζω να υπάρχει ισορροπία και να περνάμε όλοι καλά. Αναλόγως με την περίσταση, τον χώρο και τη συνεργασία, το ρεπερτόριο μπορεί να είναι αρκετά ψυχαγωγικό αλλά και διασκεδαστικό, όπως στη συνεργασία μου με τη γυναικεία ορχήστρα παραδοσιακής μουσικής Smyrna. Στις εμφανίσεις μας ο κόσμος και τραγουδάει και χορεύει.

 

* Τι σου άφησε η εποχή του "Τρίφωνου"; Υπάρχει κάτι που σου λείπει ή έστω νοσταλγείς από αυτήν;

Πιστεύω ότι ήταν η πιο δημιουργική δεκαετία της καλλιτεχνικής μου πορείας. Νοσταλγώ τις πρόβες μας, τα φωνητικά μας αλλά και το ρεπερτόριό μας, που σπάνια μπορώ να το ερμηνεύω στις ζωντανές εμφανίσεις μου. Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου λείπει, όμως προχωρώ έχοντάς το στην καρδιά μου και προίκα μου.

 

* Και τα προσεχή σχέδια σου σχετικά με τον δίσκο και γενικότερα για το καλοκαίρι, αλλά ίσως και για την επόμενη χειμερινή σεζόν;

Θα γίνουν εμφανίσεις το καλοκαίρι με τον Δαμιανό αλλά και με τον Βασίλη Γισδάκη. Θα πραγματοποιήσω και κάποιες μόνη μου αλλά και με τις Smyrna, ενώ θα υπάρξουν ακόμα παρουσιάσεις παιδικών βιβλίων στα οποία έχω γράψει τη μουσική και πρόβες στο θέατρο «Αλκμήνη» για την παράσταση «Αφήστε μου την άνοιξη» της Σοφίας Αδαμίδου (που θα ανεβεί ξανά από φθινόπωρο), της οποίας έχω επίσης γράψει τη μουσική.

 

Μια σύνθετη, όχι ευθύγραμμη, και με ευπρόσδεκτη ποικιλία διαδρομή που η Ερωφίλη συνεχίζει με την ίδια συνέπεια με την οποία την ξεκίνησε...

 

Δαμιανός Πάντας:

"Ο έρωτας είναι πρωτίστως πνευματικός, την ιδέα ερωτευόμαστε"

 

Απευθύναμε όμως ερωτήσεις και στον συνθέτη των τραγουδιών γι αυτή την αληθινά εκλεκτή συνεργασία.

 

* Τα τραγούδια αυτά γράφτηκαν ειδικά για την Ερωφίλη ή αφού τα είχες ολοκληρώσει σκέφτηκες εκείνη ως την ιδανική ερμηνεύτρια τους;

Πρώτα γράφονται τα τραγούδια και μετά σκέφτομαι τον κατάλληλο ερμηνευτή. Το ίδιο συνέβη και σε αυτόν τον δίσκο, με εξαίρεση δύο τραγούδια, στα οποία, εκτός από τη μουσική, έγραψα και τους στίχους, τα «Πυξίδα» και «Καιόμενη βάτος». Όταν ξεκινήσαμε με την Ερωφίλη τη διαδικασία για την υλοποίηση του δίσκου περάσαμε ατέλειωτες ώρες συνομιλώντας, όντας δύο άνθρωποι με την ίδια καλλιτεχνική οπτική και αισθητική, γίναμε φίλοι. Μου μίλησε για πράγματα που την απασχολούν, για βαθιά υπαρξιακά ζητήματα που άλλο τόσο απασχολούν κι εμένα και κάπως έτσι γεννήθηκαν αυτά τα δύο τραγούδια και ολοκληρώθηκε ο κύκλος του δίσκου.

 

* Συνθετικά τα αντιμετώπισες διαφορετικά από τον κύκλο που έκανες με τον Β. Γισδάκη και, αν ναι, πώς;

Για εμένα είναι η φυσική συνέχεια του πρώτου δίσκου μου. Σε εκείνον ασχολήθηκα με τη θέση του άντρα στη ζωή και την κοινωνία και τώρα θέλησα τώρα να ασχοληθώ με τη γυναίκα. Τη γυναίκα που ερωτεύεται, συλλογίζεται τη ζωή της, ορίζει τη θέση της στον κόσμο και εν τέλει επαναστατεί. Επιχείρησα να αναδείξω τη σύνθετη γυναικεία ψυχοσύνθεση. Κάθε δίσκος έχει το δικό του θεματολογικό πλαίσιο το οποίο υπηρετώ συνθετικά και με εμπεριέχει.

 

* Με ποιο κριτήριο επέλεξες τους στίχους, εκτός φυσικά από εκείνους που έχεις γράψει ο ίδιος;

Ο κύκλος τραγουδιών περιέχει εννέα τραγούδια που τους στίχους τους υπογράφουν -πλην ενός- άντρες, οι Δημήτρης Αναγνωστόπουλος, Ηλίας Μάστορης και Αντώνης Παπακωνσταντινίδης, νέοι και εξαιρετικά ταλαντούχοι. Με ενδιέφερε πολύ η αντρική ματιά πάνω στη γυναίκα γιατί κρατάει αποστάσεις, καταγράφει αμερόληπτα και χωρίς να κρίνει. Για εμένα το τραγούδι πρέπει να έχει έναν νοηματικό πυρήνα, ξεκινώντας πρωτίστως από τον στίχο. Να έχει κάτι ξεκάθαρο και ουσιαστικό να καταθέσει, να αφηγηθεί ή ακόμα και να υπονοήσει και με μια προσωπική οπτική γωνία η οποία προέρχεται από μια σύλληψη, μιαν ιδέα για τον άνθρωπο, την κοινωνία ή τον έρωτα. Γιατί ακόμα και ο έρωτας είναι πρωτίστως πνευματικός, την ιδέα ερωτευόμαστε. Στη μουσική και στα τραγούδια μου εμπεριέχεται πάντα η ιδέα...

Δείτε όλα τα σχόλια