Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Απαξίωση των ελληνικών νησιών

Του Γιάννη Σχίζα Σε περιόδους κρίσεων, καθετί που ακούγεται για την κατάσταση και τελικά για την αξιοποίηση των νησιών είναι πολύ συμπαθητικό, αν και υπογείως δημιουργεί επιφυλάξεις για τη ματαιότητά του... Δεν αναφέρομαι στα μεγάλα νησιά, όπως η Λέσβος, η Χίος, η Λήμνος κ.λπ., αλλά στα μικρά, όπως είναι το Καστελλόριζο , η Ψέριμος ή η Τέλενδος. Εδώ κάθε αναφορά, είτε από ιδιώτη, είτε από πολιτικό, καταλήγει συνήθως σε όρκους πίστεως για το μέλλον οι οποίοι, παρελθουσών των κρίσεων, ξεχνιούνται. Για την Ψέριμο γράφει ο Θοδωρής Τσιμπίδης, ο οποίος προεδρεύει του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», ότι είναι ένα μικρό νησί με 25 κατοίκους, ότι απέχει μόλις 4,5 μίλια από τα μικρασιατικά παράλια -λίγα περισσότερα από αυτά του Καστελλόριζου-, ότι δεν προκαλεί έλξη σε πολίτες πέρα από τις ολιγόωρες εκδρομές των πολιτικών - κι αυτές χάριν της φωτογράφησης με τους εναπομείναντες κατοίκους... Κι όμως, το νησί αυτό φιλοξένησε μέχρι και 500 κατοίκους και 130 μαθητές, διέθετε μονάδα κεραμοποιΐας που αξιοποιούσε τον εξαιρετικής ποιότητας άργιλο του νησιού, διέθετε άφθονους πόρους από τη μακρόχρονη εμπειρία με τη θάλασσα, διέθετε και διαθέτει κτηνοτροφία. Σήμερα ο μοναδικός υπάλληλος που έχει διοριστεί από τον Δήμο Καλύμνου για τη συλλογή των σκουπιδιών παραμένει απλήρωτος, με αποτέλεσμα οι οσμές του φασκόμηλου, της ρίγανης και του θυμαριού να υπερκαλύπτονται από τις οσμές των απορριμμάτων... Η Ψέριμος δεν έχει άλλη προοπτική από τον τουρισμό δίμηνης διάρκειας, στον οποίο ομολογουμένως διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτημα. Όμως αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα δεν μπορεί να οδηγεί σε μια κατάσταση «τουριστικής μονοκαλλιέργειας» αν πραγματικά υπάρχει η θέληση για επιβίωση του νησιού και τους χειμερινούς μήνες. Από αυτή την άποψη, σημασία και αποτελεσματικότητα απέναντι στον μονοδιάστατο τουρισμό έχει ένας «υβριδικός τουρισμός»: με νέες συνθέσεις τουριστικών «προϊόντων» με στόχο την κατάκτηση της απόλυτης ιδιαιτερότητας του συγκεκριμένου, χωροχρονικά προσδιορισμένου προϊόντος και τη μη συγκρισιμότητα με άλλες συμβατικές καταστάσεις. Το παράδειγμα δίνεται αυτή τη στιγμή από το Καστελλόριζο, που πρόκειται να φιλοξενήσει την Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε μια τελετή για τα 77 χρόνια από την απελευθέρωσή του. Η τελετή είναι άκρως ενδιαφέρουσα -ένας κανονικός «τσαμπουκάς» μπροστά στη μύτη των Τούρκων!-, όμως θα μπορούσε να χρησιμεύσει και σαν πρότυπο για τη διοργάνωση και άλλων πολιτιστικών γεγονότων. Τα μικρά νησιά θα μπορούσαν να επενδύσουν σε συνεδριακό τουρισμό, εκτός από τον τουρισμό που κατευθύνεται στη γευσιγνωσία, την προσφορά μαγειρικής τέχνης, την οδοιπορική και περιπατητική εμπειρία...

Η υγεία υπεράνω όλων

Σε μια κοινωνία των υπηρεσιών δεν είναι περίεργο που η υγεία σε όλες τις εκδοχές της έχει αναχθεί σε μέγιστο αγαθό. Τρέχουμε για όλες σχεδόν τις περιπτώσεις δυσλειτουργίας, και μάλιστα τρέχουμε για πράγματα που θα μας ήταν αδιάφορα ή θα περιμέναμε την εξέλιξή τους μια φορά κι έναν καιρό!

Το μέλλον θα έχει πολλή ξηρασία

Σε κάθε περίπτωση, απαιτούνται μέτρα. Γιατί η αποσταθεροποίηση του κλίματος συνοδεύεται από πολλά και διάφορα και κυρίως από πυρκαγιές, όπως αυτές που γίνονται στη μεσογειακή ζώνη, στην Πορτογαλία, αλλά συμβαίνουν και στην Καλιφόρνια και την Αυστραλία, ακόμη και τη Σιβηρία

Τουρισμός μετ εμποδίων

Σ’ αυτή τη χώρα το καλοκαίρι προβλέπεται ένας τουρισμός μετ’ εμποδίων. Γιατί, μην μου πείτε ότι θα κάνουμε εμείς το μπάνιο μας στην Κέα ή θα ρουφάμε το Νεσκαφέ μας παρά θιν αλός - και θα διαβάζουμε με τον γνωστό ράθυμο τρόπο τα νέα με τις ειδήσεις των εχθροπραξιών...

Τα σύμβολα και ο Ερντογάν

Υποτίθεται ότι ένας άθεος ή αγνωστικιστής θα αντιμετώπιζε τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος μάλλον αδιάφορα, όμως αυτή η μετατροπή αποδεικνύεται ότι ενδιαφέρει τον καθένα, ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες δοξασίες του

O πολίτης είναι πελάτης και αντιστρόφως

Οι αλλαγές που επέρχονται στον χώρο του αθηναϊκού κέντρου θα απασχολήσουν βραχυπρόθεσμα και κυρίως μακροπρόθεσμα την κοινή γνώμη. Αλλαγές στις αξίες γης, τις χρήσεις, στη φυσιογνωμία των περιοχών

Διαφημίζομαι, άρα υπάρχω

Οι διαφημίσεις των εταιρικών σχημάτων δίνουν και παίρνουν αυτό το διάστημα. Λόγου χάρη η ΤΕΡΝΑ, που μαζί με όλες τις αναφορές για την επιτυχία της διαφημίζει και τις ανεμογεννήτριες -ήπια, σεμνά, τοποθετημένες σε κάποιο λόφο-, ανεξάρτητα από το εάν αυτές σκαρφαλώνουν στα ψηλά βουνά, γεμίζουν δρόμους και καταξεσχίζουν την άγρια φύση...

Αλέφαντος

Ο Αλέφαντος, τον οποίο χάσαμε πρόσφατα, παραπέμπει σε κάτι ανεπανάληπτους τύπους των ελληνικών γηπέδων. Μου θυμίζει τον «Εθνικάρα», που έδινε την ψυχή του γι' αυτό το σύνθημα, μου θυμίζει έναν οπαδό του Χαραυγιακού που είχε ατομικό σπορ να βρίζει διαιτητές και λάινσμεν με την κραυγή «ψωμόλυσσα»

Βιτριολικά

Κάποτε χρησιμοποιούσαν το βιτριόλι ως μέσο επίλυσης σοβαρών προσωπικών διενέξεων... Το φαινόμενο, γνωστό και ως acid attack, είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις στην Ελλάδα μέχρι τη δεκαετία του ’60. Ακόμη και ο Ανδρέας Μπάρκουλης (γνωστός από την προσφώνηση «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης»...) είχε πέσει «θύμα»

Το νερό που καίει

«Νερό που καίει» έλεγαν οι Ινδιάνοι το ουίσκι πριν να μάθουν το κανονικό του όνομα. Τώρα το νερό μετατρέπεται σε ένα καυτό θέμα, που απειλεί να τορπιλίσει την κυβερνητική εικόνα...

Πόσα εγκλήματα διαπράττονται εν ονόματί τους...

Η κυβέρνηση έχει βάλει πλώρη για να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες σε όλα τα ελληνικά βουνά κι αυτό προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις - που είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού. Την προηγούμενη Κυριακή 700 διαδηλωτές σκαρφάλωσαν στα οροπέδια της Οίτης με κύριο αίτημα την απόσυρση του σχεδιασμού για τις ανεμογεννήτριες

Πόσα εγκλήματα διαπράττονται εν ονόματί τους...

Η κυβέρνηση έχει βάλει πλώρη για να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες σε όλα τα ελληνικά βουνά κι αυτό προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις - που είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού... Την προηγούμενη Κυριακή 700 διαδηλωτές σκαρφάλωσαν στα οροπέδια της Οίτης με κύριο αίτημα την απόσυρση του σχεδιασμού για τις ανεμογεννήτριες

Χορηγίες θάρρους

Το θέαμα της υγείας είναι το πλειοψηφικό θέμα στη σημερινή κοινωνία. Η υγεία είναι μια διεκδίκηση που απασχολεί το ευρύτερο κοινό μέσα από μια ατέλειωτη αναφορά σε συνταγές, συστήματα διατροφής, εκλαϊκευμένη αρθρογραφία, τηλεοπτικές εκπομπές. Όπως ακριβώς και η αισθητική, έτσι και η υγεία αποτελεί τη βάση ενός ολόκληρου τομέα υπηρεσιών

"Ημέρα μαγείας των φυτών"

Αυτό τον συγκλονιστικό και πεντάμορφο τίτλο -που στις τωρινές συνθήκες μπορεί να μας δίνει μια δυνατότητα απομάκρυνσης από την ατέλειωτη συζήτηση για τον κορωνοϊό - διάλεξε το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο το 2012 για να αναφερθεί στα φυτά κάθε κατηγορίας... Τότε και τώρα, η άνοιξη ήταν παρούσα...

Τουρισμός και κορωνοϊός

Κάποτε τα έβαζαν με τον τουρισμό γενικώς: Λόγου χάρη ο Ανδρέας Παπανδρέου, που ζητούσε να μην «καταντήσει» η Ελλάδα χώρα των γκαρσονιών... Στη συνέχεια άρχισαν να γλυκαίνονται και να τα βάζουν μόνο με τους αλητοτουρίστες, οπότε άρχισε το ειδύλλιο με τους «τουρίστες υψηλής εισοδηματικής στάθμης»

Τομ και Τζέρυ

Στη δεκαετία του 1980 που πηγαίναμε με την κόρη μου κινηματογράφο, πριν να αρχίσει το κυρίως έργο ξεκίναγε ένα στιγμιότυπο με κινούμενα σκίτσα. Οι στιγμές εκείνες ήταν πραγματικά απερίγραπτες: Μόλις εμφανιζόταν στην οθόνη το στίγμα του έργου, εγειρόταν μια χαρά και ένας πάταγος που κυριολεκτικά δημιουργούσε στην αίθουσα κατάσταση σεισμού, καθώς όλοι οι θεατές έδειχναν τον ενθουσιασμό τους

Αστικά τοπία παντός καιρού

Αυτές τις εβδομάδες, το οτιδήποτε ξεφεύγει των στερεότυπων μιας συζήτησης για τα προβλήματά του κορωνοϊού φαίνεται αδύνατο ή πολύ δύσκολο. Για τη μεγάλη μάζα του πληθυσμού, ακόμη και η προβληματική για τις σούβλες κινείται πλέον στη σφαίρα της φαντασίας και της ευχής: Πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ’ναι!

Ο Απρίλης και οι οσμές

«Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός» - έτσι ξεκινούσε την «Έρημη χώρα» ο Έλιοτ δίνοντας ένα από τα καλύτερα ποιήματα της μοντέρνας ποίησης. Η εισαγωγή του ποιήματος έναν αιώνα περίπου από τη γραφή...