Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Απόψεις

ΚΥΡΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑΑπόψειςΥΠΟΕΝΟΤΗΤΕΣΑρθρογραφίαΣκίτσαΣτήλες

Ημερολόγια αναγνώσεων

23/05/17

Το χρονικό της ζωής και των ταξιδιών του φιλέλληνα Νιλς Χόλγκερσον

Ευφρόσυνο αντίδοτο στο αμείλικτο «άδειασμα» της ιστορίας είναι το βιβλίο του Σωτήρη Άξελ Βαλντέν Από τη Λαπωνία στην Ακρόπολη, όπου ο συγγραφέας αφηγείται τη ζωή του πατέρα του...

25/04/17

"Αναγνώστης σε τεταμένη σχέση με τον κόσμο"

Ο πρώτος, θαρρώ, που άνοιξε τη συζήτηση για την σχέση του Αλ. Παπαδιαμάντη με τη «Δύση» ήταν ο Λάκης Προγκίδης εδώ και είκοσι χρόνια περίπου με την «Κατάκτηση του μυθιστορήματος - Από τον Παπαδιαμάντη στον Βοκάκιο» και το «Ο Παπαδιαμάντης και η Δύση».

28/03/17
07/03/17
31/01/17
03/01/17
06/12/16
27/09/16

"Ο φόβος της οργής και η αράχνη: Ο αριθμός 11"

Η Μεγάλη Βρετανία σήμερα, στη σκιά του Brexit και εκφράσεις όπως «τι τους θέλουμε τους Λιθουανούς και τους Λετονούς;» που ακούγονται στο υπόβαθρο, θα αποτελούν «τεκμήρια» για τον ιστορικό του μέλλοντος.

30/08/16

Ο συγγραφέας και η αιωνιότητα: υποθήκες πέραν του τάφου και ο ανελέητος κόσμος της λογικής

Ανησυχούσε πως όταν δεν θα ήταν πια εδώ «δεν θα μπορούσε να τραβήξει το αυτί για τις τυχόν αυθαίρετες αναπαλαιώσεις» που θα γίνονταν από άλλους. Ο φόβος “του ναυτικού που θα πεθάνει στη στεριά” του Καββαδία έχει πολλές μορφές. Στοιχειώνει τους ποιητές πριν δώσουν τη μάχη με τον Άγγελο. Σκέψεις μετά την ανάγνωση της μεταθανάτιας έκδοσης της συλλογής διηγημάτων του από τις εκδόσεις Κίχλη.

24/05/16

Πέφτουν "Φιλιά στη γη" ανεπίδοτα και σου δείχνουν ψηλά τη βασιλεία των ουρανών

Για δεύτερη φορά κρατώ στα χέρια μου λογοτεχνικό βιβλίο νεαρής λογίας που δανείζεται από σολωμικό στίχο τον τίτλο του «Μόνο το αρνί», τα διηγήματα της Βασιλικής Πέτσα, «Φιλιά στη γη», η πρώτη ποιητική συλλογή της Ελένης Κοσμά. Η λογιότητα, οι σπουδές, η επίγνωση, που συχνά ανησυχείς...

12/04/16

"Ολόγυρα στην πλατεία των παιδικών χρόνων ένα καντήλι τρεμοσβήνει"

Οι ιστορίες, οι εικόνες, η ατμόσφαιρα στα κείμενα των Άλλων αμφισβητούν τη μοναδικότητα αυτού που αποτελεί τον κόσμο μας, βοηθούν να ανοίξουν οι καρδιές που σήμερα έχουν τρομάξει από τα συνθήματα της απειλής, του τρόμου, της φρίκης του πολέμου και είναι περισσότερο απαραίτητες από ποτέ...

29/03/16

"Πόσο φοβερά παράξενο να είσαι 68"

Η Louise Bourgeois, η εικαστικός που με τις καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις της, τις αράχνες - γλυπτά της, ερεύνησε όσο λίγοι τα όρια της σεξουαλικότητας, των τραυμάτων, των οικογενειακών σχέσεων, του θανάτου, του ασυνείδητου, αποφάσισε στην ηλικία των εβδομήντα να τραγουδήσει σε μουσική...

01/03/16

Πώς γράφεται ένα «μη μυθιστόρημα»

Ομολογώ πως δεν έχω εντρυφήσει στα «αντι - νοβελιστικά» κείμενα του σπουδαίου φιλόσοφου και λογοτέχνη Μιγκέλ Ουναμούνο «Πώς να γράψεις ένα μυθιστόρημα», ούτε στο «Ο Κύριός μας ο Δον Κιχώτης», όπου αναλαμβάνει την υπεράσπιση του ήρωα του Θερβάντες επιχειρώντας να ξαναγράψει...

16/02/16

Μελανθώ: "Θάνατος Κόρης" στην εποχή του Ομήρου

Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός που, σαρώνοντας στο Ίντερνετ τα πρακτικά του Γ' Διεθνούς Παπαδιαμαντικού Συνεδρίου, συνάντησα μια εισήγηση αγνώστου σε μένα συγγραφέως, μια και δεν ανήκω στον φιλολογικό κύκλο, που με εντυπωσίασε για την πληρότητα και την πρωτοτυπία της: Λανθάνουσες...

02/02/16

Κοιτώντας το φως μέσα από ένα ποτήρι

Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ του παραμυθιού ζουν σε ένα μπαρ στο Βερολίνο, μια χαρά στην υγεία τους και δεν αντέχουν ο ένας τον άλλο. Η Λόρι Άντερσον, μία από τους τόσους καλλιτέχνες που έχουν εμπνευστεί από τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, τραγουδά το παραμύθι της για τον Άγγελο της Ιστορίας...

19/01/16

Προσκαλώντας στην υγιή τάξη της αταξίας

Ήρθα σε επαφή με τον Γιώργο Αριστηνό μονομερώς, χωρίς εκείνος να με ξέρει δηλαδή, παρακολουθώντας ένα προς ένα τα μικρά βιντεάκια από το αφιέρωμα της ΕΡΤ στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη με την ονομασία «Το σκοτεινό τρυγόνι». Δεν είχα χρόνο να δω το αφιέρωμα το 2011 και αναπλήρωσα...

22/12/15

Δυνατότητες ύπαρξης, δυνατότητες ευτυχίας

Η Κάρεν Μπλίξεν είχε γράψει στο « Πέρα από την Αφρική» για τους ευγενείς πρωτοπόρους, τους αριστοκράτες φίλους της που βρίσκονταν εκτός εποχής, ζώντας περιπλανώμενοι σε ένα κόσμο χωρίς πατρίδα, αλλά με αισθήματα αξιοπρέπειας και τιμής που όμοιά τους αναγνώριζε μόνο στους αυτόχθονες...

15/12/15

Έχω χίλιες πείνες στο κεφάλι μου

Η Αλμπερτίν Σαρραζέν αρχίζει τον «Αστράγαλο» με την εξής φράση: Ο ουρανός είχε απομακρυνθεί τουλάχιστον κατά δέκα μέτρα. Μια φράση σαφής και ταυτοχρόνως μυστηριώδης, μια μικρή πρόταση χωρίς στολίδια, που προδιαθέτει γι' αυτό που θα ακολουθήσει. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα ολιγοσέλιδο...

08/12/15

Ο κόσμος εξημερώνεται διαβαίνοντας το Φαράγγι της Ιωάννας Καρυστιάνη

Είχα γράψει προ καιρού στο ιστολόγιό μου, με αφορμή την κινηματογραφική μεταφορά της “Μικράς Αγγλίας” από τον Παντελή Βούλγαρη, για το πώς είχα ξεπεράσει παλαιότερα το φράγμα που έστηνε στη δική μου ανάγνωση η εσωτερική γραφή της Ιωάννας Καρυστιάνη. Ο δρόμος άνοιξε με το να αποδεχτώ...

24/11/15

Ο κατεξοχήν τόπος στον οποίο μπορούμε όλοι να συναντηθούμε

Κάποτε ο Άρθουρ Κέσλερ στους “Υπνοβάτες” του σχολίασε πικρά μια μεγάλη παράλειψη του Άρντολντ Τόιμπι: Στις εξακόσιες σελίδες της «Μελέτης της Ιστορίας», δεν αναφέρονται τα ονόματα του Γαλιλαίου, του Κοπέρνικου, του Ντεκάρτ και του Νεύτωνα. Από τις πιο αξιοσημείωτες επισημάνσεις, θαρρώ,..


Ραδιόφωνο