Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Α -

ΚΥΡΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑΑ -ΥΠΟΕΝΟΤΗΤΕΣAnne GallagherAnne VignaNiko AgoΆλεξ ΒιτάλΆτκινς ΡάλφΑβδελά ΈφηΑβδουλέλης ΝικήταςΑβραάμ ΑνδρέαςΑγάθος ΘανάσηςΑγαθοπούλου ΕιρήνηΑγαπίου ΓιώργοςΑγγέλη ΕλευθερίαΑγγέλης ΓιάννηςΑγγέλης ΓιώργοςΑγγελάκη - Ρουκ ΚατερίναΑγγελής ΒασίληςΑγγελίδης ΜανόληςΑγγελόπουλος ΑνδρέαςΑγγελόπουλος ΒένιοςΑγγελόπουλος ΓιώργοςΑγγελόπουλος ΠάνοςΑγοραστάκης ΓιώργοςΑγραφιώτης MιχάληςΑγτζίδης ΒλάσηςΑδαμόπουλος ΘεμιστοκλήςΑθανίτη ΌλγαΑθανασίου ΑθηνάΑθανασίου ΘανάσηςΑθανασίου ΚώσταςΑθανασίου ΝάσοςΑθανασίου ΣάββαςΑθανασιάδης ΘάνοςΑθανασιάδου ΜυρσίνηΑθηνά ΖάουραΑικατερινάρη ΕυδοκίαΑικατερινάρης Γιάννης ΚύρκοςΑκριώτης ΓιώργοςΑκριώτου ΔήμητραΑκύλα ΈλεναΑλαβάνος ΓιάννηςΑλαβέρα ΡούλαΑλαρκόν ΡικάρντοΑλβανού ΜαρίαΑλεβιζόπουλος ΓιώργοςΑλεξάκης ΒασίληςΑλεξάνδρου ΠαρασκευήΑλεξίου ΒασίληςΑλεξίου ΓιάννηςΑλεξίου ΔημήτρηςΑλεξίου ΝίκοςΑλεξανδρής ΣαράντοςΑλεξιάδης ΤρύφωναςΑλεξοπούλου ΠόπηΑλεξοπούλου ΧριστίναΑλεξόπουλος ΔημήτρηςΑλιβιζάτος ΝίκοςΑλιφέρης ΓιώργοςΑλληλεγγύη για όλουςΑλμπάνης ΓιάννηςΑλμπάντης ΘανάσηςΑλτινόγλου ΔημήτρηςΑλφιέρη ΣτέλλαΑμανατίδης ΓιάννηςΑμπίντ ΣάμιΑμπατζοπούλου ΦραγκίσκηΑμπρόζ Έβανς Πρίτσαρντ (The Daily Telegraph)Αναγνωστάκης ΔημήτρηςΑναγνωστοπούλου ΣιαΑναγνωστόπουλος ΒασίληςΑναγνωστόπουλος ΜπάμπηςΑναγνωστόπουλος ΣταύροςΑναγνωστόπουλος- Παπαδάτος ΔημοσθένηςΑναστασιάδης ΗλίαςΑναστασιάδης ΜανόληςΑναστασιάδου ΡόνιαΑναστασόπουλος ΔημήτρηςΑναστασόπουλος ΣτέλιοςΑναστόπουλος ΣτέλιοςΑναστόπουλος ΤάσοςΑνδρέου ΑριστοτέληςΑνδρεάδης ΓιάγκοςΑνδρεαδάκη ΑναστασίαΑνδρεδάκης ΝίκοςΑνδρειωμένος ΓιώργοςΑνδριοπούλου ΕλένηΑνδρονίδης ΣίμοςΑνδρουλιδάκης ΓιάννηςΑνθής ΜιχάληςΑννίτας ΔεκαβάλλαΑντωνάκης ΝώνταςΑντωνίου ΧρήστοςΑντωνοπούλου ΡάνιαΑντωνούδης ΑπόστολοςΑντύπα ΜαρίαΑξελός ΛουκάςΑξελός ΡήγαςΑπανωμεριτάκης ΝίκοςΑποστολάκη ΕύηΑποστολίδης ΑντώνηςΑποστολίδης ΓιάννηςΑποστολίδης ΗλίαςΑποστόλου ΒαγγέληςΑποστόλου ΓιώργοςΑπότσος ΠέτροςΑράβου-Παπαδάτου ΣοφίαΑρανίτου ΒάλιαΑραχωβίτης ΣταύροςΑρβανίτη - Σωτηροπούλου ΜαρίαΑρβανίτης ΚώσταςΑρβανίτης ΝίκοςΑργείτης ΓιώργοςΑργυράκη ΗρώΑργυρίου ΑργύρηςΑργυρός ΚώσταςΑργύρη ΆρτεμηΑριστηνός ΓιώργοςΑρμάος ΔημήτρηςΑρνέλλου ΔάφνηΑρνέλλου ΛήδαΑρναούτογλου ΓιώργοςΑρσένης ΓεράσιμοςΑρσένης ΚρίτωνΑρσένης ΣπύροςΑρσενίου ΕλισάβετΑρτινός ΑποστόληςΑρχοντόπουλος ΓιώργοςΑρώνης ΠαναγιώτηςΑσβεστάς ΆρηςΑσδραχάς ΓιάννηςΑσδραχάς ΣπύροςΑσημακόπουλος ΒασίληςΑσημακόπουλος ΔημήτρηςΑσκούνη ΝέλληΑσπιώτης ΚώσταςΑσπρογέρακα ΤζέλαΑυγερίδης ΜάνοςΑυγερινού-Κολώνια ΣοφίαΑυγερινός ΑριστείδηςΑυγερινός ΤζανέτοςΑυγουστάκη ΕλένηΑυδίκος ΕυάγγελοςΑυλωνίτου ΕλένηΑχείμαστος ΜύρωνΑχνιώτης ΚωστήςΑχτσιόγλου ΈφηΑϊβαλής ΟδυσσέαςΑϊδίνης ΜένιοςΑϋφαντής ΓιώργοςΒρ. ΑνεμοδουράΒρ. Ανεμοδούρα

Αλεξοπούλου Χριστίνα

Συνθήκες διπλού δεσμού και παλλαϊκά μέτωπα

Πλην όμως ο ίδιος ο Μακρόν είναι αυτός που ως σύμβουλος και υπουργός του Ολάντ υποστήριξε νόμους αντίθετους με όλες τις αξίες της Αριστεράς και της μετωπικής της παράδοσης και υπήρξε ο εκφραστής μιας εξαιρετικά βίαιης στάσης οικονομικού νεοφιλελευθερισμού.

Μεταξύ διπόλων

Άλλη τραγική ειρωνεία: Στη Σοβιετική Ένωση η νίκη κατά του ναζισμού γιορτάζεται στις 9 Μαΐου, ημερομηνία όπου οι ναζί συνθηκολογούν για δεύτερη φορά απέναντι στις σοβιετικές δυνάμεις στο Βερολίνο. 72 χρόνια μετά, ο Πούτιν υποστηρίζει απερίφραστα τη Λεπέν, τον Τραμπ και την ακροδεξιά ρητορική τους.

Στη χώρα της Γαλλικής Επανάστασης

Πολλοί Γάλλοι αριστεροί ψήφισαν Μακρόν μόνο και μόνο για να αποφύγουν την άνοδο της Λεπέν, με την αίσθηση ότι θυσιάζουν τις ιδέες τους στον βωμό της λιγότερο κακής επιλογής, με όλη τη θλίψη του ανθρώπου που νιώθει ότι δεν εισακούεται. Πολλοί από μας θέλαμε να ψηφίσουμε Μελανσόν για την κοινωνική του πολιτική, την πίστη του σε κάποια κομμουνιστικά ιδεώδη, την κριτική στάση του στην Ευρώπη του κεφαλαίου, αλλά οι υποστηρικτικές του θέσεις απέναντι στον Πούτιν και τον Μπασάρ Αλ Άσαντ μάς απέτρεψαν.

Σύνορα, περιθώρια, όρια

Στο συνέδριο Πολιτικών Επιστημών και Ψυχανάλυσης που συνδιοργανώθηκε από τις 22 έως τις 24 Ιουνίου από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Τμήμα Ψυχαναλυτικών Μελετών του Πανεπιστημίου Παρίσι 7 (Paris 7) και τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού...

Γαλλία, η πατρίδα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Υπάρχουν κάποιοι τίτλοι που είναι δύσκολο να υποστηριχθούν διαχρονικά: Ελλάδα, η κοιτίδα της Δημοκρατίας, Γαλλία η πατρίδα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Ρωσία η χώρα της Οκτωβριανής Επανάστασης... Η απόσταση μεταξύ αυτού που το όνομα επικαλείται και που...

Όρθιοι τη νύχτα!

Σε πολλές πόλεις στη Γαλλία και σε πολλά κεντρικά σημεία στο Παρίσι μαζικές κινητοποιήσεις λαμβάνουν χώρα με τη μορφή οικειοποίησης ενός χώρου, φυσικής αδιάλειπτης παρουσίας σε αυτόν, κατανομής του σε διάφορες ομάδες ανθρώπων -περισσότερο ή λιγότερο πολιτικοποιημένων. Πώς μπορούμε...

Προσφυγικό: Το όνειδος της Ευρώπης

Και τώρα; Τώρα που φτάσαμε να βάζουμε χειροπέδες και σύρματα στους ταλαίπωρους και δυστυχισμένους; Να διώχνουμε τους απόκληρους και τους καταδικασμένους που ξέβρασε το κύμα; Να αποστρέφουμε το βλέμμα και την ψυχή μας από τους συνανθρώπους μας; Τώρα τι έχουμε πια να πούμε; ...

Περί κανιβάλων και άλλων τινών

Σε ένα από Τα Δοκίμιά του, που αποκαλείται «Περί κανιβάλων», ο Γάλλος φιλόσοφος Μονταίν γράφει τον 16ο αιώνα, εν μέσω θρησκευτικών πολέμων και ευρωπαϊκού επεκτατισμού στην Αμερική, ένα κείμενο θεμελιώδες για τη σχετικοποίηση των αξιακών μας συστημάτων. Συγκρίνει λοιπόν...

Ανταλλαγή ψυχών

Τι συμβαίνει όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ή κάποιο ισχυρό κράτος της προτείνει να δέχεται έναν Σύρο για κάθε Σύρο που η Τουρκία θα «ξαναπαίρνει πίσω»; Τι σημαίνει αυτή η μεταχείριση των προσφύγων και μεταναστών αν όχι την αντιμετώπισή τους σαν αντικείμενα εμπορικής συνδιαλλαγής, ανταλλάξιμα μεγέθη,...

Τείχη

Πώς βιώνουν οι πρόσφυγες τον πολλαπλό αποκλεισμό τους, την απώλεια της πατρίδας τους, του τρόπου ζωής τους, των πραγμάτων και των ανθρώπων που είχαν κοντά τους αφενός και τη στάση καχυποψίας και απόρριψης των ευρωπαϊκών χωρών αφετέρου; Πώς βιώνουν οι δημοκρατικοί πολίτες...

Πλευρές της σωματικής βίας

Η άσκηση της σωματικής βίας φυσικοποιείται από πολύ νωρίς, εμφανίζεται ως αναπόφευκτη, αναγκαία στη διαπαιδαγώγηση, ενώ ταυτόχρονα με πλαστό τρόπο μειώνονται η έκτασή της και οι καταστροφικές της συνέπειες. Πολλά είναι τα πράγματα στη ζωή που φέρονται ως αναγκαία...

Τα όρια ανοχής και συνοχής μιας κοινωνίας

Κάποιοι Γάλλοι κοινωνιολόγοι τη δεκαετία του 1970 σκέφτηκαν την ανοχή σε σχέση με το επιτρεπτό όριο μεταναστών μέσα σε μια κοινωνία. Το «όριο ανοχής» μιας κοινωνίας βρέθηκε να δηλώνει το κατώφλι πέραν του οποίου δεν θα μπορούσαν παρά να υπάρχουν εντάσεις και ανυπέρβλητες δυσκολίες...

Αυθεντικότητα και αυθεντία

Σε έναν κόσμο που τα πράγματα μπορεί να είναι αυτά που φαίνονται ή ακόμα τα ακριβώς αντίθετά τους, όπου μεγάλες ιδεολογικές αφηγήσεις ήρθαν πολλές φορές να δώσουν επίφαση νομιμότητας σε πρακτικές απολυταρχικές, όπου, όπως έγραφε ο Άρης Αλεξάνδρου στο Κιβώτιο...

Ισλάμ και διαδικασίες «ριζοσπαστικοποίησης»

Πώς μπορούμε να σκεφτούμε τη ριζοσπαστικοποίηση στις δυτικές χώρες, ανθρώπων που είτε είναι απόγονοι μουσουλμάνων μεταναστών είτε προσφάτως προσηλυτισμένοι στο Ισλάμ; Ποια η σχέση με τις αρχές της μουσουλμανικής θρησκείας αν σκεφτούμε ότι ο Φρόιντ έβλεπε στην εκκλησία...

«Όταν έρχεται ο ξένος...»

Ενώ θρηνούμε σε διάφορα μέρη του κόσμου νεκρούς τρομοκρατικών επιθέσεων, παντού σκληραίνουν οι συνθήκες υποδοχής των ξένων και πληθαίνουν οι πρακτικές στιγματοποίησης των προσφύγων. Οι χώρες της Ευρώπης και συχνά μάλιστα του πρώην Ανατολικού μπλοκ...

Λίγα λόγια για τον Στέφανο...

Πριν από λίγες μέρες έλαβα από τον Κώστα Κουτρουμπάκη ένα κείμενο για τον Στέφανο Στεφάνου που με συγκίνησε βαθύτατα. Μου έγραφε: «Πώς άραγε κατορθώνει κανείς να πάει πιο πέρα από τον ηθικό νόμο του Καντ, πιο πέρα από την καβαφική αίσθηση του χρέους;


Ραδιόφωνο