Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το του Μιλτιάδου... ντρόπαιον

Ε, τι ήταν να το πει. ΜΑΖΙ με την κυβέρνηση! Δεν έπεσε ευτυχώς φωτιά να τον κάψει, αλλά έπεσε SMS να τον τσουρουφλίσει. Ξαφνικά έχασε την ηρεμία του και άρχισε να ζητάει φορτικά, σχεδόν απελπισμένα, τον λόγο, ενώ ο παρουσιαστής τσινούσε ότι ο χρόνος τελείωσε.

Ξεκαλάκωφ η υπόθεση

Έκαναν ό,τι έκαναν, θα τους κρίνει η Ιστορία, θα πεις. Εντάξει, αλλά, μέχρι να τους κρίνει η Ιστορία, δεν βάζουν γλώσσα μέσα. Τίποτε δεν φαίνεται να έχουν καταλάβει. Καθόλου δεν δείχνει να τους απασχολεί, αν έχουν κάποιες ευθύνες οι ίδιοι. Επ’ αυτού σιγή πεισματώδης...

Στους δανειστές το περγαμότο και στον Τσίπρα το γαμώτο

Λένε “Εσείς άλλα λέγατε και άλλα κάνετε”. Για τα Μνημόνια, για τις συντάξεις, για τα εργασιακά, για τη φτώχεια. Κολλάνε και την κατηγορία της καρέκλας -όλα τα κάνουν για να κρατήσουν τις καρέκλες...

Περί αγρίων κονίκλων

Μπα. Καμιά ξηρασία στην κατασκευή και διασπορά ειδήσεων δεν προβλέπεται για το μέλλον. Αν κρίνουμε από το παρόν τουλάχιστον, στο οποίο οι εγχώριοι των φατριών και των συμμοριών σκάβουν στην...

Ανθοδέσμες αλληλεγγύης

Για την Αλκιβιάδου η είδηση ότι έβγαλαν έξω τους πρόσφυγες και μετά δεν ήξεραν πού να τους στεγάσουν βάζει σε πολλές σκέψεις. Αλλά για τη Βίλα Ζωγράφου πολύ φοβάμαι ότι το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ παραγνωρίζει τη βούληση των ανθρώπων, βιοπαλαιστών στην πλειονότητά τους, που ζουν σ’ αυτό τον δήμο.

Ζητήματα καρδιάς

Ξεκινώντας από αυτή την πραγματικότητα, ο Ανδρέας Παπανδρέου υιοθέτησε τη ρήση του Μπίσμαρκ ότι η πολιτική είναι τέχνη του εφικτού. Ορισμός που, στον προφανή ρεαλισμό του, βόλευε θεωρητικά τη διαχειριστική αφομοίωση του ΠΑΣΟΚ από το Κατεστημένο που στα πρώτα του βήματα πολεμούσε...

Ο άλλος του εαυτός

Ο Άδωνις έχει σκυλοβρίσει τον Σαμαρά. Άφησε την αντισημιτική του κουτσουλιά. Έχει ειρωνευτεί δημοσίως, και πολύ άσχημα, τον ίδιο τον Κυριάκο και τους Μητσοτάκηδες γενικώς. Έχει ξεσαλώσει ότι τις απολύσεις τις κάνει μόνος του και όχι γιατί τις επιβάλλουν τα Μνημόνια...

Εδώ είμαστε...

Εδώ είμαστε. Στη μέση ενός δρόμου, που οι υπερβολικά αισιόδοξοι βλέπουν το τέλος του, αλλά δεν βλέπουν, ή παραβλέπουν, την ακολουθία των παγίδων που έχουν στηθεί. Και στήνονται ακόμα. Και θα...

Κουτοπονηριές

Το συνακόλουθο δίλημμα δεν είναι καινούργιο. Είναι απλώς ανόητος και χάνουμε την ώρα μας, προσπαθώντας να εννοήσουμε τα νοήματά του; Ή είναι τόσο πονηρά αδίστακτος, και αδίστακτα πονηρός, ώστε να γράφει και την πραγματικότητα και τη χώρα, στα πανάκριβα παπούτσια του;

Παραδομένοι στην παράδοση

Τηρώντας, διατηρώντας και επιτηρώντας την παράδοση, ο Ιερώνυμος δεν είπε κουβέντα για όσα απασχολούν σήμερα τα γήινα πλάσματα του ουράνιου Θεού. Όπως ακριβώς οι προκάτοχοί του στα “χρόνια της χολέρας” έβλεπαν μεν τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, και την Ελλάδα των Ελλήνων χριστιανών, αλλά τηρούσαν την παράδοση...

Σκοτεινό αντικείμενο πόθου

Η Λαγκάρντ ανοίγει το στόμα της και ξέρεις ότι θα τραγουδήσει την όπερα των μεταρρυθμίσεων. Ο Σόιμπλε επενδύει τις μεταρρυθμίσεις με μουσική του Βάγκνερ. Η Βελκουλέσκου τις συνοδεύει με χορούς των Καρπαθίων. Εν γένει, όσο πιο σκληρός εκ των δανειστών είσαι, τόσο περισσότερες μεταρρυθμίσεις κρατάς στον χαρτοφύλακα - ή και στα δόντια σου...

Στα μούτρα μας...

Τι δουλειά, θα πείτε, έχει ένα τέτοιο θέμα ανάμεσα σε τόσο σοβαρά άλλα της επικαιρότητας; Τι δουλειά έχει, ντε; Κι όμως παίζει δυνατά, από τα μεγάλα ΜΜΕ μέχρι τους μικρούς του διαδικτύου. Ξεσήκωσε και τις πέτρες στην ΕΡΤ, για να μην πούμε για τις αντιδράσεις της συνήθως άκρως νηφάλιας ΠΟΣΠΕΡΤ. Ξεσήκωσε ακόμα και τους αυτουργούς του μαύρου, τη Ν.Δ. και τον Μητσοτάκη, που μας βγήκαν από πάνω, γιατί κάναμε, λέει, την ΕΡΤ τριτοκοσμική, τραγική και εν γένει συριζαϊκή.

Σκέτος Λοβέρδος

Κορυφαίο κοπτορραπτικό site, λοιπόν, ονόματι iefimerida, έσπευσε να ζητήσει από τον Λοβέρδο να απαντήσει. Ή έσπευσε ο ίδιος να το ζητήσει αφού οι καλές φιλίες είναι πάντα αμφίπλευρες, και κράτα με να σε κρατώ. Και οι μεν απόψεις του για τον ΣΥΡΙΖΑ, που παρατίθενται εκεί εκτενώς και γλαφυρώς, είναι λίγο-πολύ γνωστές: Όξος και χολή, και χαρά στον μερακλή. Δεν θέλει καμιά σχέση με την Αριστερά ο Λοβέρδος. Γούστο του και καπέλο του, όσον μας αφορά. Ο άνθρωπος έχει πάρει από καιρό τον δρόμο του, και πού είσαι νιότη που 'δειχνες...

Επάνω του!

Το έκανε, πριν από λίγο καιρό, και με την εφάπαξ δέκατη τρίτη σύνταξη. Το έκανε και με μια σειρά δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Το έκανε με το μέτωπο κατά της διαπλοκής. Το έκανε ακόμα και με την πρόταση Τσίπρα να υπάρξει μια γενική ρύθμιση, για να διευκολυνθούν τα ΜΜΕ -πρώτος απ’ όλα ο χειμαζόμενος ΔΟΛ- και να μην οδηγηθούν στη χρεοκοπία. Λέει Όχι ο άνθρωπος, ό,τι κι αν προτείνει, κάνει, εκστομίζει, σκέφτεται, η κυβέρνηση. Πράγμα που αντιστοιχεί σε πολλά και εντελώς προβλέψιμα για το είδος της σκέψης και της πολιτικής του Ναι: Στη διαπλοκή, στο ΔΝΤ, στις κουμπαριές, στην καλομαθημένη ολιγαρχία.

Το ΠΑΣΟΚ πού είναι;

Εντάξει, είναι λίγο αυθαίρετη η μεταφορά, αλλά, βλέποντας κανείς αυτό που προέκυψε από υπερφίαλους κηπουρούς όπως ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος και διάφοροι άλλοι, ευλόγως αναρωτιέται: Πού είναι το ΠΑΣΟΚ, ρε παιδιά; Ψαλιδίστηκε από ’δώ, ψαλιδίστηκε από ’κεί, άλλαξε ονόματα και μορφές, έγινε Ελιά, Δημοκρατική Συμμαχία, Κεντροαριστερά, παράρτημα της Ν.Δ., στήριγμα του Παπαδήμου, σπόνσορας μίσους για την Αριστερά. Καλώς. Αλλά αυτό που έχει απομείνει από το βάρβαρο ψαλίδι είναι ΠΑΣΟΚ; Όχι ως δάφνη, αλλά ως κόμμα με τόσες δάφνες;

Γλυκιά αισιοδοξία και πικρή πείρα

Διότι, ας είμαστε ειλικρινείς. Μπορεί οι συσχετισμοί να έχουν αλλάξει προς το καλύτερο από το 2015. Τι δείχνει όμως ότι οι επιδιώξεις των δανειστών έχουν αλλάξει τόσο, ώστε να δικαιολογείται τόσο μεγάλη αισιοδοξία; Δείχνουν καμιά ιδιαίτερη διάθεση οι βασανιστές του Τσακαλώτου να ρίξουν μια ματιά στα αποτελέσματα των έργων τους;

Τα βόλια και τα τσόλια

Τέλος πάντων, όλα τα παιδιά στην πίστα της αξιολόγησης - την οποία πάντως πιο εύκολη τη φανταζόμασταν πριν από λίγο καιρό. Κι εμείς; Πού είμαστε εμείς σ’ αυτό το άγριο πανηγύρι; Είναι δουλειά μόνο του Τσακαλώτου, του Χουλιαράκη, του Τσίπρα; Εμείς θεατές; Κάτι σαν δύσκολο ματς του ΠΑΟΚ να πούμε, κατεβαίνει ο Τσακαλώτος, μπαίνει στην περιοχή, τον ανατρέπει ο Σόιμπλε, ο διαιτητής δεν δίνει το πέναλτι κι εμείς από την κερκίδα γιουχάρουμε, βρίζουμε, αποδοκιμάζουμε; Τρώμε γκολ και σωπαίνουμε; Βάζουμε γκολ και παίρνουμε φωτιά;

Το χαμόγελο της Λαγκάρντ

Δεν ξέρω τι αισιόδοξο αντλήσατε εσείς από τις δηλώσεις της κυρίας Λαγκάρντ μετά τη συνάντησή της με την Άνγκελα Μέρκελ. Επειδή προσωπικά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλα να δω κάποιο...

Αντισταθμιστικά

Σκότος, ακόμα, πολύ σκότος, επ’ αυτών. Κι ας μιλάνε -τι ωραία η τεχνοκρατική αργκό- για «τεχνικές λεπτομέρειες». Σκότος για το τι θα κοπεί και από ποιους. Διότι, αυτό που θέλουν οι δανειστές είναι απλό: Αίμα. Κατά προτίμηση από συνταξιούχους, φτωχούς, και κατατρεγμένους.