Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Συμβούλιο Τύπου στη Γαλλία: Ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο

Οι διευθυντές των εφημερίδων συγχέουν την έννοια της δεοντολογίας με την εκδοτική γραμμή. Μπερδεύουμε ελαφρά τη καρδία τις ηθικές αρχές του επαγγέλματος (επαλήθευση, ακρίβεια, ανεξαρτησία, σεβασμός στα πρόσωπα) με τις φιλοσοφικές ή τις ιδεολογικές “αξίες” που θέλει να μεταδώσει κάθε μέσο και τη γραμμή που διαμορφώνεται από τη δημοσιογραφική ομάδα του

Φυτοφάρμακα: ο άνισος αγώνας των αγροτών που δηλητηριάστηκαν

Συζητήθηκε η δημιουργία ενός ταμείου αποζημιώσεων ειδικά για τα θύματα των φυτοφαρμάκων. Το ταμείο αυτό θα χρηματοδοτείται από ένα ήδη υπάρχον τέλος σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Αποζημίωση θα ισχύει και για τα παιδιά με εκ γενετής ανωμαλίες που προέρχονται από την έκθεση των γονέων τους

Νικαράγουα: Η καταπιεστική εκτροπή του καθεστώτος Ορτέγκα

«Δεν είναι δυνατή η ηγεμονία χωρίς συμμαχίες. Πώς θα μπορούσαν να κερδίσουν τα κόμματα της Δεξιάς όταν η πλειονότητα των ηγετών τους βρίσκονται πλέον καθισμένοι στο Κοινοβούλιο σαν βουλευτές των Σαντινίστας ή των συμμαχικών τους κομμάτων; Δεν θέλουμε να ξαναχάσουμε την εξουσία στις κάλπες». Η εμπειρία της ήττας του 1990 νομιμοποίησε έναν ξεδιάντροπο οπορτουνισμό μαζί με μια δόση κυνισμού

Γαλλία: Οι αιτίες της οργής ενάντια στους φόρους

Η πολιτικοποίηση του φορολογικού ζητήματος στηρίζεται σε ένα μεγάλο παράδοξο: ολοένα περισσότερα άτομα από τις λαϊκές τάξεις γίνονται επικριτικά απέναντι στο ύψος της φορολογίας, έστω και αν εκείνα ωφελούνται περισσότερο από το σύστημα αναδιανομής που εξασφαλίζει η φορολογία

Εξέγερση στη Γαλλία: Γιατί τώρα;

Οι κυβερνώντες δίνουν την εντύπωση ότι δεν μπορούν να διατηρήσουν το αξίωμά τους παρά μόνο όταν προστατεύονται από τις ασπίδες και τα κλομπ των αστυνομικών και από τις προσαγωγές στο αυτόφωρο. Επιβεβαιώνουν την άποψη ότι η εξουσία τους στηρίζεται μονάχα στη «διαρκή δύναμη εξαναγκασμού» και στην «εξαπάτηση»

Στις καταλήψεις με τα "Κίτρινα Γιλέκα": "Πριν, είχα την εντύπωση ότι ήμουνα μόνη μου"

Καθώς τα μαζικά κόμματα έχουν εξαφανιστεί προ πολλού, τα "Κίτρινα Γιλέκα" αντιμετωπίζουν πλέον όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς και τις εκλογικίστικες τακτικές τους με την ίδια αποδοκιμασία, αλλά καταλήγουν να επιθυμούν να τους μιμηθούν, επειδή κανένα άλλο πολιτικό μοντέλο δεν είναι διαθέσιμο

Στη μέγγενη των ιδιωτικοποιήσεων

Το 1944, ο Αυστριακός οικονομολόγος Φρίντριχ Χάγεκ εξέφρασε τον φόβο του για έναν κολεκτιβιστικό κύκλο, «τον δρόμο του καταναγκασμού», ο οποίος οδηγεί στη θυσία της ατομικής ευθύνης στον βωμό της κοινωνικής ασφάλειας. Αν πλέον υπάρχει ένας κύκλος, αυτός είναι ο κύκλος της αγοράς. Τα ντόμινο πέφτουν προς την αντίθετη κατεύθυνση

Το πέρασμα από την Αφρική

Επιμέλεια: Θανάσης Κούτσης Της Zoé Lamazou* Ενώ η Σέουτα και η Μελίγια, οι δύο ισπανικοί θύλακες που βρίσκονται σε αφρικανικό έδαφος, απέναντι από το Γιβραλτάρ, είναι σχεδόν...

Ο καιρός των χορτοφάγων χασάπηδων

Η ευζωία των εκτρεφόμενων ζώων εξαρτάται από την ευζωία των εργαζόμενων στον κλάδο και αυτή διέπεται, και στις δύο περιπτώσεις, από την ίδια επιτακτική ανάγκη: να επιβραδυνθεί ο ρυθμός της αλυσίδας παραγωγής

Ανθρώπινα δικαιώματα: Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ισότητα

Το δεύτερο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης διευκρινίζει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα ανήκουν σε όλους μας. Τούτη η οικουμενικότητα δεν μετατράπηκε σε πραγματικότητα και βλέπουμε πως αυτή η θεμελιώδης αρχή, η οποία διέπει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, δέχεται ισχυρή επίθεση

Για τον Τζούλιαν Ασάνζ

Επιμέλεια: Βάλια Καϊμάκη   Του Serge Halimi* Αγέρωχος, χαμογελαστός, περιτριγυρισμένος από μια πενηνταριά φωτογράφους και εικονολήπτες, ο Τζιμ Ακόστα επέστρεψε με φανφάρες στον...

Συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στη Ρωσία: Το αντικοινωνικό πρόσωπο του Βλαντίμιρ Πούτιν

Για πολλούς υποστηρικτές του Πούτιν, τους οποίους ώς τώρα γοήτευε η εικόνα του ως προστάτη του λαού, δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία: τα συμφέροντα των λαϊκών και μεσαίων τάξεων δεν έχουν καμία σημασία μπροστά σε εκείνα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών ελίτ

Αντιευρωπαϊκή εξέγερση στην Ιταλία;

Επιμέλεια: Βασίλης Παπακριβόπουλος   Η Ιταλία έχει διαδεχθεί την Ελλάδα στη θέση του κακού μαθητή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προβλέποντας κάποια αύξηση των κοινωνικών δαπανών, το σχέδιο...

Η Ακροδεξιά επενδύει στην επιστημονική φαντασία

Η επιστημονική φαντασία όχι μόνο δεν προμηνύει ένα μακρινό και αλλόκοτο μέλλον, αλλά διατηρεί στενή σχέση με την πραγματικότητα. Στην ιταλική περίπτωση πρόκειται για μια υποκουλτούρα που προωθείται απροκάλυπτα για να συνοδεύσει τον θρίαμβο της Ακροδεξιάς, η οποία χρησιμοποίησε την επιστημονική φαντασία για να επανέλθει λαθραία κατά τη διάρκεια των χρόνων που είχε αποκλειστεί από την ιταλική διανόηση

Είναι η Βραζιλία φασιστική;

Οι δολοπλοκίες της Δεξιάς και των μέσων ενημέρωσης εναντίον του Λούλα κατέστησαν δυνατό το αδιανόητο: να αναδείξουν την πολιτική που ενσαρκώνει ο Μπολσονάρο, ένας βουλευτής της Ακροδεξιάς με κύριο πλάνο του την εκκαθάριση της χώρας από τον κομμουνισμό, στην πλέον αποδεκτή λύση για ένα μέρος της χώρας

Σημαντικές προκλήσεις για τη μετάβαση στη Βραζιλία

Η αύξηση των εισοδημάτων και της κατανάλωσης συνδέονται με τη μονοπώληση του πλούτου από ένα ολοένα μικρότερο τμήμα της κοινωνίας, ενώ ο κοινωνικός αποκλεισμός απειλεί ολοένα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Στο δομικό αυτό πρόβλημα οφείλονται οι ανισότητες της βραζιλιάνικης κοινωνίας που είναι οι μεγαλύτερες σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο νεοφιλελευθερισμός απλώς τις έκανε βαθύτερες


Ραδιόφωνο